Rivierrombout fotograferen; de aanhouder wint!

Een beetje heb ik het al gezegd in een vorig artikel. Geluk dwing je af. Subtiel anders, maar in dezelfde strekking zou ik nu toe willen voegen, de aanhouder wint! Zo ook ik, toen ik zo nodig de zeldzame Rivierrombout op de foto wilde krijgen.

De Rivierrombout is een libellensoort die nooit echt in grote aantallen gezien word. De meeste zeldzame libellen zijn op de juiste plek nog in redelijke aantallen aanwezig, maar er worden op één plek niet vaak meer dan een paar Rivierrombouten gezien. Zeker dit jaar zijn er nog niet heel veel waarnemingen. Maar omdat ik in Frankrijk twee rombout soorten op de foto had kunnen zetten wilde ik heel graag ook deze Nederlandse soort op de foto krijgen.

Ik heb wel een geluk: Zwolle ligt aan de IJsel en een flinke meander bij het dorpje Zalk is een plek waar er elk jaar wel een paar gezien worden. Vanaf het werk dus slechts een kwartiertje omrijden. Dus op basis van verzamelde informatie over waarnemingen in vorige jaren ben ik dit jaar op zoek gegaan. De eerste keer heb ik grotendeels op goed geluk wat in de juiste hoek gezocht, terwijl ik zo veel mogelijk mijn ervaring met andere libellensoorten heb toegepast. Ik zag dan ook allerlei andere libellensoorten, maar geen rivierrombouten.

Een paar dagen later stond er een waarneming van andere libellenliefhebbers die vijf exemplaren gezien hadden, ongeveer op de plek waar ik gezocht had. Een mailtje was snel verstuurd en de exacte locatie werd gelukkig gemakkelijk gedeeld. Een rietkraag net aan de andere kant van het weiland waar ik al gelopen had. En dus nog een keer op stap.

Aanhouden
Van alles te zien, maar geen rivierrombout. Ook een derde poging leverde van allerlei leuks op, maar nog steeds niet raak. Ik wist al dat de soort zich niet altijd makkelijk liet zien, maar dat viel toch wel tegen. Tegelijk wist ik ook uit ervaring dat als je maar doorzet het vroeg of laat een keer moet lukken. Dus nog een vierde keer heen. Na twintig minuten zag ik, vlak voordat een onweersbui de kansen verpeste een rombout vliegen en in het gras landen..

Bingo!
Helaas was het dier binnen drie seconden weer gevlogen en niet te volgen of nog een keer te vinden.

Tja, als ik er dan zelfs een gezien heb weet ik dat het moet kunnen, dus nog een laatste poging gewaagd. Het waaide vrij stevig, waardoor libellen weinig vliegen. Ze zijn daardoor lastiger te vinden, dus ik heb even getwijfeld, maar het toch maar weer geprobeerd. En dat viel werkelijk waar perfect uit: op een gegeven moment zag ik weer een vrouwtje vliegen, maar door een windvlaag moest ze zich wel laten vallen in de begroeiing.

Klik.. klik.. klik.. Ze stond er in ieder geval op. Bijna direct vliegt ze weer verder, maar een nieuwe windvlaag maakt het vliegen opnieuw moeilijk, waardoor ze in een mooie jonge rietstengel blijft hangen waar ze praktisch tegenaan geblazen is. Vanwege de wind gebruik ik auto focus en klik er lustig op los. En dit keer zaten er een paar prima scherpe beelden tussen.

Er zit nog een riethalm voor het uiterste van het achterlijf, maar eigenlijk vind ik dat niet storen, misschien zelfs wel iets toevoegen. Het frisse groen steekt in ieder geval prachtig af tegen het geel van de libel en de beperkte scherptediepte die ik heb gekozen maakt het geheel mooi rustig en zacht. Uiteraard zijn de mannetjes mooier, dus zo houd je altijd wat te wensen over, maar voorlopig kan ik weer een mooie foto van een zeldzame libel toevoegen aan mijn site en ben ik een tevreden mens.


Rivierrombout bij Zalk