Als september dichterbij komt is er een groepje fotografen waarbij de verwachtingen stijgen: de hertenbronst is op komst. En dat staat garant voor actie, stoer vertoon van gespierde hertenmannen met een kolossaal gewei en dus voor mooie plaatjes. De wildbaanweg op de Hoge Veluwe is de makkelijkste locatie, omdat daar in deze tijd fors gevoerd word door nationaal park de Hoge Veluwe. Een beetje dierentuin gevoel geeft dit helaas wel.

Vorig jaar ben ik ook een keer wezen kijken en heb me toen al voorgenomen er dit jaar meer werk van te maken. Wat betreft gebruikte apparatuur: dit jaar heb ik afwisselend met en zonder 1.4 converter en altijd met de 500mm f/4 gefotografeerd.

Ik heb wat geëxperimenteerd met hert in landschap (70-200mm), maar daarbij vielen de hertjes toch te veel weg. Ik ben er wel van overtuigd dat wanneer je herten 's ochtends in de mist kunt fotograferen het verreweg het mooiste is als een hert in zijn landschap word geportretteerd. Helaas gaat de Veluwe pas om 9 uur 's ochtends open, waardoor je amper kansen hebt tot het fotograferen in ochtendmist.

Om het goed te kunnen doen heb ik meerdere bezoeken gepleegd in de hoop dat de aantallen bezoekjes ook extra kansen en mogelijkheden bied: het geeft meer ruimte voor experimenteren. In eerste instantie wil je de herten technisch goed vastleggen, maar na een paar bezoekjes ga je nadenken over hoe je meerwaarde kunt krijgen. Bijvoorbeeld ben ik daarom bewust een keer met voorspelde buien gegaan, in plaats van met beloofde zon. Ik ben dan ook ruim een maand voor de bronst al die kant op gegaan om mijn geluk af te dwingen en de locatie goed te leren kennen.

Fotoverslag
Hierbij een fotoverslag van een aantal weken herten fotografie in Nationaal park de Hoge Veluwe. In augustus weet je dat er nog geen bronst activiteit is: sterker nog, de geweien zijn nog bedekt met een gevoelige, zacht bastlaag en de mannetjes herten trekken in kleine, vriendschappelijke groepjes rond.

De herten worden nog niet allemaal naar de voerplek (het beste territorium voor mannetjes vanwege de aanwezigheid van de dames) getrokken en dus heb je de mogelijkheid om ze op andere locaties als aan de wildbaan te vinden. Persoonlijk vind ik het veld waar onderstaande foto's zijn genomen fotogenieker vanwege de grotere afstand tussen hert en achtergrond.

Jonge mannetjes trekken vaak samen op. Tijdens mijn eerste bezoek hadden de dieren hun gewei nog in een laag fluweel zitten. Wanneer het gewei uitgegroeid is voor dit jaar schuren ze de bastlaag er af.



Twee weken later kan ik ook twee volwassen herten nog vriendschappelijk in een beeld vangen. Zelf vind ik hier het donkere grauwe weer veel sfeer toevoegen. Ik heb dan ook bewust wat onderbelicht omdat de camera het gebrek aan licht probeert te compenseren.



Toch word er ook al gevoerd en kun je langs de wildbaan soms mooie roedels vastleggen: hindes met eerstejaars kalveren, groepen jonge spitsers (jonge mannetjes herten met nog slechts enkele staven op de kop) en soms hele groepen volgroeide mannetjes laten zich zien terwijl ze snoepen van uitgestrooide appels.

Kalfjes hebben logischerwijs een hoge aaibaarheidfactor, maar als je dan moeder en kind zo kan vastleggen dat de den een prachtige natuurlijk omlijsting vormt en dat de paarse heide prachtige kleur geeft dan heb je toch weer een topper te pakken.



Over een week of twee hoop ik een vervolg te kunnen geven met meerdere platen van de bronst zelf.