De afgelopen paar dagen heb ik een prachtige tijd gehad in Engeland. Doel van een vierdaagse fototrip naar Engeland was het fotograferen van de hertenbronst daar. Ondanks dat we in Nederland ook herten hebben waren er voor mij toch een aantal goede redenen om een trip te boeken.

In Engeland vind de bronst namelijk plaats van midden tot eind oktober. Een aantal weken later dan op de Veluwe en een periode waarin de nachten goed koud kunnen worden en de herfstkleuren een extra mooi decor vormen. Maar de belangrijkste reden is eigenlijk de locatie: in Engeland zijn er parken waar je een goede kans hebt op herten en waar je ook voor zonsopkomst toegang hebt.

Dit bijvoorbeeld in tegenstelling tot de Hoge Veluwe, die pas om negen uur 's ochtends open gaat. En dat houd dus in dat je in Engeland herten kunt fotograferen in het eerste licht, dat je kans hebt op zon door de mist, zichtbare ademwolken bij burlende herten en nog meer voordelen. Zo heb je veel meer hoogteverschil dan in Nederland waardoor je een mooie heuvelrug als achtergrond kunt kiezen. Of bij perfecte omstandigheden zelfs een silhouet tegen een mooie lucht kan fotograferen.

De locatie waar ik op zoek ging naar herten is enkele vierkante kilometers groot en voornamelijk begroeid met varens, hier en daar groepen bomen en er zijn wat rotsachtige hoogteverschillen. Alle belangrijke ingrediënten dus voor het maken van goede foto's.

Zoals altijd in wildlife fotografie is succes nooit gegarandeerd, maar met wat geluk en de juiste keuzes heb ik er meerdere prachtplaten heb kunnen maken. De beste paar foto's zijn de volgende:

Deze foto is letterlijk één minuut nadat de zon boven de bomen uitkwam genomen. Ik was al ruim voor zonsopkomst het park in gegaan om een onderwerp te zoeken. Dit hert liep al een tijd mooi te burlen en het was zenuwachtig wachten tot eindelijk het eerste licht de adem extra zichtbaar maakte. De eerste rijp op het veld maakte het af.


Het tegenlicht kwam ook van pas toen ik dit hert al grazend tussen de varens vond. De bruin-gele herfst kleuren komen extra helder over. Het hert staat tot aan de schoft in de hoge varens, wat weer eens een ander beeld oplevert dan de meeste beelden waarin een hert vrij staat.


Toen ik een hert een heuvelrug op zag lopen en achter me een mooie lucht had had ik reden genoeg om in een flink tempo om de heuvel te snelwandelen. Een slimme locatie in het pad kiezen was een volgende stap. Toen het hert bovenop de heuvelrug ook nog even op een varen blad knabbelde was ik helemaal tevreden. Ik heb wel de kleuren iets opgewarmd, omdat de lucht me iets te neutraal van kleur was.


Ook bij de volgende foto ben ik omgelopen en in het pad van het hert gaan staan. Hij kwam rustig dichterbij en toen hij precies op de ideale afstand voor een staande foto was had ik ook nog eens het geluk dat hij met het eerste tegenlicht eens flink burlde. Een erg gaaf moment zo vlak voor je neus.


Mocht dit je nu aanspreken: volgend jaar wil ik nog een keertje gaan, maar dan met vier reisgenoten en in de vorm van een workshop. Heb je interesse kijk dan eens op mijn website.