Ieder jaar word ik helemaal blij als ik de kikkers en padden in mijn vijver weer hoor: voorjaar! Afgelopen donderdag was het zover. En vandaag had ik eindelijk een uurtje tijd om ze te fotograferen.

Afgelopen weken vond ik veel dode bruine kikkers in mijn vijver. Ik was bang dat het Ranavirus toegeslagen zou hebben, maar gelukkig begonnen afgelopen donderdag de bruine kikkers die de winter overleefd hebben weer te pruttelen. Bruine kikkers kwaken niet omdat ze alleen een inwendige kwaakblaas hebben. Hun geluid draagt dan ook lang niet zo ver als dat van een groene kikker.

Inmiddels liggen er al weer klompen kikkerdril in de vijver. Met een beetje mazzel krijgen we ook nog paddensnoeren. Padden leggen hun eitjes niet in een klomp dril zoals kikkers dat doen, maar hangen snoeren met eitjes aan de waterplanten.

Padden hebben een droge wrattige huid. Daarmee onderscheiden ze zich van kikkers. En dus werd ik voor de gek gehouden door onderstaande pad: dit exemplaar heeft een mooi glad huidje en dus lijkt hij op een kikker. Daarbij maakt hij ook nog veel meer lawaai dan padden normaal gesproken doen. Wat voor kikker zou dit zijn??

Een oproep op Twitter bracht uitkomst. O.a. medeblogger Johannes overtuigde me er van dat het toch een pad moest zijn vanwege de spleetvormige horizontale pupillen. En de tweeps hebben natuurlijk helemaal gelijk! Dus: hierbij een paar foto's van een pad in onze vijver.



De foto's zijn gemaakt met een telelens. Camera en objectief liggen op een stevige rijstzak. Zelf lig ik op een vlonder om op ooghoogte met de pad te komen. De VR maakt een sluitertijd van 1/200 seconde mogelijk bij een diafragma van f/4,5 en ISO 800. Natuurlijk gunde ik mezelf niet de tijd de hoekzoeker te monteren en heb ik dus nu een stijve nek . Maar dat heb ik er graag voor over!