Ik ben net een poosje terug van een vakantie Oostenrijk. Wanneer ik naar landen ga waar er bergen of in ieder geval hoogteverschil is heb ik altijd het doel om mooie foto's te maken van watervallen en bergbeken. Aangezien we die mogelijkheid in Nederland niet hebben is het prachtig om te spelen met stromend water in combinatie met sluitertijden.
Ik ben persoonlijk een groot liefhebber van het 'zijde effect' van lange sluitertijden. Het geeft iets mystieks aan een waterval. Het blijft wel een uitdaging om origineel te zijn en daarom probeer ik vaak iets in te zoomen op een waterval zodat je een specifiek stuk ervan vastlegt. Toen ik bij de Krimmler Wasserfalle kwam (De hoogste waterval van Europa in drie etappen) kon ik mijn geluk dan ook niet op. Uit ruim honderd foto's van de waterval vond ik deze foto het beste de mystieke sfeer die ik zocht hebben.

Krimmler wasserfalle met 1 seconde sluitertijd.Maar als je bij zo'n grote waterval staat waarbij het water werkelijk met zo'n kracht tussen de rotsen bruist komt er ook een moment dat zo'n abstracte weergave toch geen recht doet aan het geweld. Vandaar dat ik ook eens heb ingezoomd op een ruig gedeelte van de waterval en heb gekozen voor 1/1000e om daarmee de actie van het bruisende water te bevriezen.

Krimmler wasserfalle met 1/1000e seconde sluitertijdNaast indrukwekkende watervallen van vele tientallen meters hoog zijn ook juist de series kleine watervallen erg interessant. In de Kitzloch kloof kun je een prachtige serie aan waterstromen bewonderen die een diepe kloof hebben uitgesleten in de rots. Een stromende serie watervallen als hier vind ik echt een perfect onderwerp om lekker zacht te maken. Het plaatje word dan ergens een romantische weergave van het origineel, maar toch blijf je het karakter van vele kleine watervallen achter elkaar erg goed zien. Het effect van de lange sluitertijd werkt weer heel anders dan bij een grote waterval.

Kitzloch kloof met 1 seconde sluitertijdVoor diegenen die het ook wel eens zouden willen proberen, maar geen idee hebben hoe je het voor elkaar krijgt nog even een korte uitleg. Voor foto's met lange sluitertijden is er een ding van belang: je camera moet perfect stil blijven tijdens het maken van de foto. Niemand kan uit de hand een camera langer dan een halve seconde perfect stil houden. Een statief of solide ondergrond is hiervoor de oplossing.
Om een lange sluitertijd te krijgen kun je een aantal dingen doen:
- Je ISO waarde (lichtgevoeligheid) zo laag mogelijk zetten. Hierdoor heeft hij meer licht nodig en gaat hij dus langer belichten.
- Je diafragma zo dicht mogelijk knijpen (f/22 of als je lens het aankan nog hoger). Hierdoor knijpt je lens grotendeels dicht tijdens het nemen van een foto en krijg je camera dus minder licht. Waardoor hij nog langer moet belichten.
- Een ND filter. Vaak zijn de beide opties boven niet genoeg om sluitertijden te krijgen van een halve seconde of meer, er is nog steeds te veel zonlicht aanwezig. Dit filter is een glazen of plastic plaatje dat niks anders doet dan een deel van het licht wegfilteren.
Zelf gebruik ik een
Cokin filter set met soms zelfs twee ND filters over elkaar voor extreem lange sluitertijden. Dit zijn niet de meest hoogwaardige filters, maar ze zijn goed betaalbaar en je kunt in een cokin houder meerdere filters tegelijk stoppen. Omdat ik weinig kans krijg ze te gebruiken heb ik gewoon geen tientallen euro’s per filter over.
Als afsluitende tip nog een ding. Als je er mee gaat spelen: vergeet niet te varieren in sluitertijd. Soms is 3 seconden het mooiste, soms 1/8e seconde. Varieëer flink en vergelijk thuis de resultaten.
 |
|
Over de auteur; Johannes Klapwijk Johannes Klapwijk heeft zich al een aantal jaren intensief toegelegd op natuurfotografie. In de zomer ligt de nadruk op macrofotografie van vlinders en libellen. Buiten het macro seizoen ligt de nadruk op vogel en landschapsfotografie. Johannes verzorgt ook workshops in natuurfotografie. |