Nooit meer Polaroid. Of toch wel?

Afgelopen zomer was heel Enschede in rouw. De Polaroidfabriek in Enschede hield op met het produceren van de direct-klaarfoto. Daarmee leek het einde van een tijdperk te zijn aangebroken. Maar er gloort hoop aan de horizon.

Ruim een jaar geleden maakte ik, samen met mijn goede vriend Casper Meijer, voor de School voor Journalistiek een video-item over dit onderwerp. Destijds waren we verbaasd over de emoties die de fabrieksarbeiders toonden. Iedereen was teleurgesteld over het naderende einde van de Polaroidfabriek. Zelf hadden we ons gefocust op één man. Huisfotograaf Willem Keizers, kreeg aan het einde van de draaidag haast tranen in zijn ogen. "Het doet me zeer. Het is een stukje van mezelf", sprak hij voor de camera.


Verslaggever: Casper Meijer. Camera & montage: Ger de Gram

Goed, dit is al een tijd geleden. De fabriek ligt stil. De lichten zijn uit. Waarom dan nu dit filmpje? Welnu, omdat de fabriek wellicht weer gaat draaien. Een groep enthousiastelingen wil de aloude klik- en klaarfotografie weer nieuw leven in blazen. Dat zal alleen nog niet zo makkelijk zijn, want de grondstoffen voor het maken van de Polaroidfoto zijn op. En dus moeten er nieuw recept met nieuwe chemicaliën worden bedacht. De bedoeling is dat er in 2010 meer dan 3 miljoen doosjes met daarin tien films de fabriek verlaten. De verkoop zal gaan via internet, zodat iedere Polaroidfan over de hele wereld een pakketje kan bestellen.

Of Willem Keizers bij die groep enthousiastelingen hoort, weet ik niet. Hij zal ongetwijfeld verheugd zijn met dit nieuws.