Aanschaf van de Canon 70-200 f/2.8 L IS

Afgelopen zaterdag ben ik samen met mijn vriendin een dagje naar Amersfoort geweest. Beetje winkelen, beetje rondwandelen, je kent het wel. Mijn winterjas begon nu toch echt wel wat oud te worden dus we hebben een mooie nieuwe gekocht. Eenmaal thuis aangekomen zat er echter ook een Canon EF 70-200mm f/2.8L IS USM in de tas. Hoe dat zo is gekomen lees je hieronder (ik beloof dat het niet meer over koetjes en kalfjes gaat).

Zo makkelijk als het verhaaltje hierboven is het natuurlijk niet gegaan. Een lens van deze orde vraagt wel even wat voorbereiding, uitzoekwerk en vooral sparen. Het idee van een telezoomlens speelde al langer maar onze vakantie naar Nieuw Zeeland midden december heeft het hele proces wat versneld.

Vόόr deze aanschaf was ik in het bezit van:
- Canon 400D
- Canon 10-22mm f/3.5-4.5 USM
- Canon 50mm f/1.8
- Canon 18-55mm f/3.5-5.6 (de kitlens, niet meer in gebruik)

Bij de aanschaf van nieuwe lenzen vervangt men meestal eerst het standaardbereik, in mijn geval 17mm tot 55mm. Dit kan door de kitlens te vervangen met een beter exemplaar van Sigma, Tamron, of van Canon zelf. Ik koos echter voor een ander pad.

Met de kitlens fotografeerde ik eigenlijk continu op 18mm, daarom koos ik voor de 10-22 waarvan ik geen spijt heb gehad. Het is echt een superlens, maar dingen isoleren, leuk spelen met scherptediepte en onderwerpen dichterbij halen is er niet bij. Een telelens zou een mooie aanvulling worden. Het daardoor ontstane gat tussen 22mm en 70mm wordt nu alleen opgevuld door de 50mm maar voor mij is dat totaal geen probleem.

Keuzes
Een telezoomlens dus, maar welke?
Canon heeft vijf lenzen waar ik onderzoek naar heb gedaan.

- Canon EF 70-300mm f/4-5.6 IS USM
- Canon EF 70-200mm f/2.8 L USM
- Canon EF 70-200mm f/2.8 L IS USM
- Canon EF 70-200mm f/4.0 L USM
- Canon EF 70-200mm f/4.0 L IS USM

De Canon EF 70-300mm f/4-5.6 IS USM viel al snel af, de 100 extra millimeters vond ik niet interessant. Van het verlopend diafragma en de geringe lichtsterkte was ik ook niet kapot. De robuuste bouw en kwaliteit van de foto's van de zogenaamde "L" of "Luxury" lenzen trokken me over de streep en lieten de 70-300 voor wat het is. De overgebleven 4 lenzen zijn vergelijkbaar qua bouw en ook de kwaliteit van de foto's is zeer goed. Er zijn wel verschillen natuurlijk, maar voor mij was dat het verschil tussen extreem goed en heel erg goed.

De f/2.8 lenzen wegen ongeveer twee keer zoveel en kosten ongeveer twee keer zo veel als de f/4 lenzen. Het eerste is voor mij geen bezwaar, ik ben twee meter groot, heb zeer grote handen en ik trek af en toe eens aan een gewicht in de sportschool. Het tweede is natuurlijk wel een serieuze belemmering.

De lens moest stabilisatie hebben, dat was de eerste eis. Schieten op 200mm uit de hand is lastig, zeker als de lichtomstandigheden niet optimaal zijn. Met interne stabilisatie win je 3 tot 4 stops. Zodoende zijn er weer twee afgevallen. Als laatste de keuze tussen f/4 en f/2.8. Het scheelt 1 stop en ongeveer 550 euro. De f/4 versie heeft ongeveer 4 stops stabilisatie en de f/2.8 ongeveer 3 stops waardoor je met beide lenzen dezelfde hoeveelheid licht kan vangen. Waarom dan toch de f/2.8 versie? Voor mij heeft de stop winst van f/4 naar f/2.8 meer waarde dan de stop die ik win door de verbeterde stabilisatie van de f/4 versie.

Een diafragma van f/2.8 zorgt ervoor dat je snel bewegende onderwerpen beter kan "bevriezen" omdat de sluitertijd lager wordt, interne stabilisatie doet dit niet. Handig met snel bewegende onderwerpen zoals sport bijvoorbeeld. Ook de bokeh, of de kwaliteit van de onscherpte van de uit focus zijnde voor- of achtergrond, is beter bij de 2.8 versie. De keuze was gemaakt, het werd de Canon 70-200 f/2.8 L USM IS.



Ik hield mijzelf voor dat er geen betere lens is in dit bereik en dat dit waarschijnlijk een lens is waar je heel erg lang van kan genieten. Door dit in mijn achterhoofd te houden werd het afrekenen van de lens iets dragelijker.

Eerste bevindingen
Mijn eerste bevindingen zijn zeer positief. Mijn hand past makkelijk om de lens, een ideale manier om hem te vervoeren. Na een wandeling van drie uur voel ik mijn hand wel, maar het stoort niet. Ik had expres geen tas meegenomen. De ergonomie met mijn camera is ver te zoeken, de camera valt volledig weg bij de lens. Hier moet ik maar aan wennen, totdat er geld er is voor de 5D mark II (over 12 jaar of zo).

De lens heeft hetzelfde USM autofocus systeem als mijn 10-22 en is zeer snel en accuraat. De interne stabilisatie werkt super, 200mm met een sluitertijd van 1/20 seconden is haalbaar. Leuk om te zien dat het beeld een beetje stroperig wordt als het aanspringt.

De witte kleur aan de buitenkant van de lens is erg lelijk en opvallend. Als er een zwarte versie voor een kleine meerprijs bestond had ik dat zeker gedaan. De witte kleur zorgt voor een lagere temperatuur van de lens in de volle zon aldus Canon. Dit is natuurlijk wel zo maar een stukje marketing zal toch ook wel mee spelen. Nikon heeft vergelijkbare lenzen die wel gewoon zwart zijn, dus het kan wel.

Het belangrijkste dan: de foto's. In één woord: ongelooflijk. In meer woorden: Op f/2.8 is deze lens al erg scherp en als je het diafragma verkleint naar f/4 wordt het nog beter. Kleuren zijn prachtig, bokeh is prachtig, alles is prachtig, echt ongelooflijk!



Luxeproblemen
Het laatste wat ik wil aanstippen is het teveel aan licht. Op ISO 100 en f/2.8 met een normale zon had ik al het probleem dat de sluitertijd niet naar beneden kon met als gevolg een overbelichtte foto. In het geval van de 400D is dit 1/4000 seconde. Je hebt dus te maken met het luxeprobleem van teveel licht.

Dit is natuurlijk makkelijk op te lossen door het diafragma te verkleinen of met enige nabewerking op de computer, maar dat wil je niet altijd. Dit 'probleem' is op te lossen door een grijsfilter of 'neutral density', filter te gebruiken. Dit is een filter dat ervoor zorgt dat alle golflengtes van het licht evenveel verminderd worden doorgelaten met als gevolg dat de sluitertijd langer wordt. Ook handig als je een waterval wilt fotograferen.

Een diavoorstelling van foto’s gemaakt met deze lens is hier te vinden op Flickr. De foto’s zijn genomen in de Blijdorp dierentuin in Rotterdam.