Jullie weten zo onderhand dat ik als fotograaf verzot ben op series. In feite verteld een serie meer dan een op zichzelf staand beeld en kun je jezelf daarmee beter uitdrukken. Er moet dus een verband zijn tussen de afzonderlijke beelden; een logische volgorde. Maar dat is niet zo simpel weet ik uit ervaring. Naast mijn series op Photofacts maak ik regelmatig PDF slide shows die ik als acquisitie tool gebruik. Makkelijk te mailen want ondanks 25 foto's blijft zo'n bestand binnen 5 megabyte.
De 'output' optie in Photoshop Bridge is daarvoor mijn vaste gereedschap. Maar goed, ik beperk me nu even tot de serie van zeven beelden in deze posting. In mijn
laatste deel over airportfotografie repte ik enthousiast over de fotogenieke dynamiek en bedrijvigheid op luchthavens dat niet direct was terug te vinden in de beelden. Achteraf gezien vind ik het een geslaagde serie die een architectonisch, gestileerd karakter heeft. Maar goed, het was dus niet helemaal 'practice what you preach'.
Dus moet ik opletten wat ik over deze serie ga vertellen voordat ik opnieuw wordt neergesabeld. Wel, zonder meteen door te slaan wilde ik er in eerste instantie iets meer dynamiek in brengen. In de tweede instantie meer variatie en daarnaast vooral kleur. Twee van de foto's zijn 's avonds geschoten. Ook dat brengt afwisseling. Een foto met een landend vliegtuig leek me een mooie aftrap. Foto 2 is een shot van de vleugelvormige terminal van Beijing Airport, momenteel 's-werelds grootste.
Daarvoor heb ik heel wat loopwerk moeten verrichten en het kostte me een paar bezoeken om uit te vinden wat nu de beste invalshoek is om deze nieuwe terminal er goed op te krijgen. Een hoogwerker zou ideaal zijn voor een overviewfoto maar die optie heb ik maar even gelaten voor wat het is. Enfin, het is nu een shot waarbij de nadruk op het architectonische lijnenspel ligt. Het licht-schaduweffect maakt het beeld af. In foto 3 is het levendige ritme van de bagagetrolleys de smaakmaker.
Foto 5 is een groothoekshot waarbij de invalshoek het perspectief van het infopaneel accentueert. Het ideale licht zorgt voor een mooi contrast waardoor de kleurvlakken, logo's en typografie goed uit de verf komen. De donkere achtergrond van het vleugelvormige dak accentueert dat. Foto 5 is geen nieuwe benadering maar wel het beste shot dat ik tot nu toe heb gemaakt van wachtende reizigers voor de kolossale raampartij. Het invallende daglicht zorgt voor mooie grafische silhouetten.
Foto 6 is de aankomsthal waarin de dynamiek en bedrijvigheid van een airport tot uiting komt. Motion blur door een lange sluitertijd versterkt dat effect. De dimensionering van het immense gebouw is niet een-twee-drie vast te leggen maar komt in deze foto best tot uitdrukking. En de laatste foto is het metrostation dat door loopbruggen met de de terminal is verbonden. Een architectonisch juweeltje dat vooral 's avonds tot z'n recht komt. En dat leek me ook een mooie afsluiter van deze serie.
Voorlopig ben ik even klaar met de Beijing Capital Airport maar inmiddels weet ik er prima de weg en belangrijker: de juiste fotospots. Vaker heb ik gezegd dat het vooral bij architectuurfotografie aankomt op research. Google Maps is een uitstekend hulpmiddel maar je ontkomt er niet aan bij een onderwerp van deze omvang ook gewoon te voet te verkennen. Dan zie je details en de beste invalshoeken. Tegen een bevriende collega merkte ik laatst op dat een fotograaf daarom fit moet zijn. Maar dat is misschien een persoonlijke insteek.
Enfin, veel visueel genoegen met deze nieuwe airportserie gewenst!
Foto 1.
Foto 2.
Foto 3.
Foto 4.
Foto 5.
Foto 6.
Foto 7.
 |
|
Over de auteur; Ton Vingerhoets Woont en werkt in Beijing. Na een loopbaan als art director heeft hij zich in China gevestigd als fotograaf. Naast commerciële fotografie reist hij door China om de mooiste plekken vast te leggen. Een scherp oog voor detail, kleur en vorm zijn herkenbaar in zijn karakteristieke, levendige foto's. |