4 oktober 2010, 21:01 | Ton Vingerhoets | 2691x gelezen

Airportfotografie; nooit meer verveling tijdens wachttijden, deel 3

Sinds ik verslaafd ben geraakt aan airportfotografie zie ik niet meer zo op tegen luchtreizen. Reizen op zich vind ik fascinerend maar ik heb niks met vliegtuigen; ik vind het maar krappe sigaartjes waarvan je het stuur in andermans handen geeft. Ook het verorberen van doorgaans muffe maaltijden aan boord vraagt om bijna Houdini-achtige technieken. Maar het fotograferen op de airports maakt het voor mij vooral tot een waar feest. Dus een nieuwe posting.

Toen ik afgelopen week terug kwam uit Shanghai heb ik zo'n twee en een half uur rondgedoold op de Beijing airport; het wilde maar niet lukken. Soms schiet je in een half uur een serie wereldfoto's en een andere keer lijkt het alsof de inspiratie je volledig in de steek laat. Die ervaring hebben we allemaal wel eens lijkt me. Enfin, ik heb er toch een aantal rake foto's kunnen schieten zodat mijn airportserie kan worden geprolongeeerd. Kwestie van doordouwen zeg maar.

Laatst zei ik dat airports voor mij een fotografiewalhalla zijn; met zoveel dynamiek en verschillende mensen zijn er onderwerpen te over. Maar je moet het natuurlijk wel zien. Het is vooral observeren en op het juiste moment afdrukken. Net als met streetfotografie werkt het prima om een strategisch plekje te vinden, een paar proefshots te maken voor je belichting en gewoon wachten totdat je een vis aan de haak hebt. En dan vliegt twee en half uur zo voorbij hoor.

Foto 1

Foto 1 - Canon EF 135mm f/2L

Waiting

Wachten is natuurlijk synoniem aan luchthavens en dat vind ik met dit beeld prima tot uiting komen. Het tegenlicht door de enorme raampartij creeert mooie silhouetten. Ook heb ik even zitten denken aan 'lonely traveler' als titel omdat de wachtende reiziger als het ware opgaat in de leegte. Sinds ik de vorige keer een geslaagde tegenlichtfoto maakte ben ik er niet meer bang voor.

Foto 2

Foto 2 - Canon EF 200mm f/2.8L

Like an angel

Mijn moeder merkte tijdens haar vlucht Beijing-Amsterdam (Schiphol) op dat de KLM-stewardessen ouder en vooral corpulenter zijn geworden. Het is allemaal niet meer wat het geweest is want vroeger leek het aslof ze zo van de catwalk afkwamen. In China zijn ze doorgaans erg slank. Of ze mooi is laat ik aan jullie smaak over maar deze charmante verschijning vind ik 'like an angel'.

Foto 3

Foto 3 - Canon EF 135mm f/2L

Symphony in white

In mijn fantasie heeft deze witte wereld een meetkundig ritme. De kleurrijke miniatuurauto aan de linkerkant is een welkome dissonant in het geheel. De pilaren doen me ook een beetje denken aan een concertzaal. De compositie en beeldelementen roepen bij mij ook associaties op met muzieknoten en daarom zit er in mijn beleving muziek in. Wellicht zien jullie er weer iets anders in.

Foto 4

Foto 4 - Canon EF 200mm f/2.8L

Playing around

Wachten is vooral voor kinderen dodend en daarom zoeken ze altijd vertier. En met die karretjes kun je natuurlijk een hoop lol hebben net zoals deze twee jongens. Na wat rondlopen vond ik deze invalshoek met de grote lichtbak op de achtergrond die het licht weerspiegeld in de vloer; ik had het idee dat het in combinatie met voorbijgangers best een behoorlijk plaatje op kon leveren. En ja dus.

Foto 5

Foto 5 - Canon EF 17-40mm f/4L

Shopaholic

Airports zijn door de jaren uitgegroeid tot een soort luxe shoppingcentra waar het geld uit je zakken springt; of liever gezegd je creditcard. De verleidelijk aangeklede winkels hebben een slimme laagdrempeligheid die leidt tot impulsaankopen. Want wie wil er nou geen mooie Rimowa koffer of een stoer leren BMW life style jack. Deze man op de roltrap kon de verleiding niet weerstaan.

Foto 6

Foto 6 - Canon EF 50mm f/1.4

Perfect people

Naast een overload aan shops, restaurants en coffie corners wordt je op elke zichzelf respecterende airport natuurlijk doodgegooid met reclame. En wanneer er mensen in voorkomen lijken het 'perfect people' die allemaal uit dezelfde mal komen. Dit meisje stond gebiologeerd te kijken naar zo'n reuzenadvertentie. Ik vond het een aardig tafereeltje en de moeite van een foto waard.

Foto 7

Foto 7 - Canon EF 17-40mm f/4L

Wide angle

Dit is natuurlijk een groothoekfoto bij uitstek. Door de lage invalshoek wordt het gevoel van dynamiek versterkt. Moderne luchthavens zijn vaak een toonbeeld van architectuur en interieurdesign; daar kun je dus je hart aan ophalen als fotograaf. De Beijing airport, ontworpen door Norman Foster, is in mijn ogen een van de fraaiste luchthavens ter wereld. Maar Schiphol mag er ook zijn!

Over de auteur; Ton Vingerhoets
Woont en werkt in Beijing. Na een loopbaan als art director heeft hij zich in China gevestigd als fotograaf. Naast commerciële fotografie reist hij door China om de mooiste plekken vast te leggen. Een scherp oog voor detail, kleur en vorm zijn herkenbaar in zijn karakteristieke, levendige foto's.

Deel dit artikel

(15)



Niels \| maandag 4 oktober 2010, 21:59 Ton, door het lezen van jouw airport artikelen heb ik gelijk zin om naar een vliegveld te rijden en daar te gaan fotograferen. (en dan ook nog mooie foto's maken is deel 2..) Bij je eerste delen heb ik er al eens stiekem gedacht: Dit is ook erg leuk om bijvoorbeeld trein/tram stations vast te gaan leggen. (en die hebben we zat in Nederland.. ) Wederom complimenten voor de aanvulling op je reeks!



EdC \| maandag 4 oktober 2010, 23:59 Ik zat jouw verhaal te lezen en vergat naar de foto's te kijken. Daarna de foto's bekeken. Petje af. @Niels. Wat houd je tegen? Utrecht Centraal is voor jou zo ver niet en je kunt er zonder OV-chipkaart naar binnen. En zo lang je geen NS-personeel fotografeert, of reizigers overlast bezorgt, ben je vrij om op de perrons en in de stationshal je gang te gaan.



Robby \| dinsdag 5 oktober 2010, 01:46 @ EDC, Welke wijsheid heb je om te zeggen dat je op perrons zo maar kunt gaan fotograferen?? en ook nog eens zo maar mensen"zonder toestemming" op de plaat te zetten. valt dit dan niet onder de wet gegevens "privacy-wet". Op grond van privacy-overwegingen is wetgeving ingevoerd over cameratoezicht. Deze wetten geldt voor bewakingscamera's en ander al dan niet heimelijk cameratoezicht, maar ook voor iedereen die fotografeert of filmt. In het openbaar of op prive-locaties. Uit hobbyisme, voor een (amateur- of professionele) film of om een andere reden. Robby



Robby \| dinsdag 5 oktober 2010, 02:08 Dit schrijft de NS Particuliere opnamen Bij opnamen voor privé-doeleinden (voor familiealbum of hobby) vanaf voor het publiek toegankelijke gedeelten van het station en in treinen is geen toestemming van NS nodig. Let op: Op grond van onder meer het recht op de persoonlijke levenssfeer en het portretrecht mogen reizigers of NS-medewerkers in beginsel niet zonder hun toestemming herkenbaar worden afgebeeld in een publicatie of reportage Wat zouden ze op schiphol doen ?????of anderen overheids bedrijven? Robby



Niels \| dinsdag 5 oktober 2010, 07:09 @EdC: je weet wat me noch een week of 2 tegenhoudt , daarna is het het proberen waard..



Harry de Rooij \| dinsdag 5 oktober 2010, 09:27 Ik ben het met je eens. Die luchthaven in Beijing is erg mooi. Maar als reiziger zie je er niet veel van als je alleen maar aankomt. Dan is het bagage ophalen en wegwezen. Ik was in China op de luchthavens van Beijing, Xian, Sjanghai, Hanghzou, Guilin en HongKong. Van HongKong heb ik wel een indruk gekregen. Erg groot en nieuw. Zelfs met een soort metro moet je naar de gate. Wat ik nog niet ontdekt heb is dit soort fotografie. Geweldig idee om de tijd te doden. Vooral de eerste is zo karakteristiek met dat tegenlicht. Ik ga het in ieder geval uit proberen. De rondreis door China was trouwens fantastisch.



tonv \| dinsdag 5 oktober 2010, 09:50 @Niels Plaatsen waar veel mensen komen en gaan zijn (in mijn ogen) vaak fotogeniek. Dan valt naast airports te denken aan trein- of metrostations en markten. Maar zoals Robby al aangeeft kun je in Nederland op bezwaar stuiten. In China doet nog} niemand moeilijk maar dat kan gaan veranderen in de toekomst. @Robby IK weet dat de Nederlandse wetgeving behoorlijk is aangescherpt op het vlak van privacy. Je kunt dus niet zo vrij met een camera rondlopen als in China. Maar ook hier kan de situatie natuurlijk veranderen. Zolang dat nog niet het geval is fotografeer ik graag op openbare gelegenheden zoals vliegvelden. Harry de Rooij De luchthavens die jij vernoemt ken ik allemaal alhoewel Guilin lang geleden is. Zoals jij het beschrijft zie je bij een aankomst vaak veel minder van een luchthaven dan wanneer je (een tijdje) moet wachten en wat rond kunt lopen. Ik ga meestal wat vroeger zodat ik ruim de tijd heb om er te fotograferen. Fijn om te horen dat je hebt genoten van China. Het is een mooi land!



Edward \| dinsdag 5 oktober 2010, 15:34 Luchthavens boeien mij alleen al om de sfeer. Nu reizen wij gemiddeld 2 of 3 keer per jaar meestal via Schiphol naar de rest van de wereld. Het is altijd een beleving. Ik ben wel een beetje aangestoken door de reeks van Ton om wat beter om heen te kijken en diverse vliegvelden vast te leggen. Binnenkort vliegen we vanaf Zestienhoven naar Portugal en ik ga zeker kijken of ik iets kan vastleggen. 6-10-hoven is dan wel een klein vliegveld, maar dat heeft ook zijn charme. Zo zie je dat jou serie zeker aanstekelijk werkt.



tonv \| dinsdag 5 oktober 2010, 16:18 @Edward En dat maakt Photofacts tot een mooi medium. Als we elkaar kunnen inspireren blijft fotografie boeiend en uitdagend, of je het nu professioneel of als hobby bedrijft. Op kleine (Chinese) vliegvelden kun je vaak vliegtuigen van dichtbij fotograferen; ook weer een leuk aspect! Misschien moet je een keer een posting plaatsen over een van je vakanties Edward. laat ons maar eens meegenieten an jouw avonturen zou ik zeggen.



EdC \| dinsdag 5 oktober 2010, 19:17 @Robby. Je hebt vrijheid om op stations en perrons te fotograferen. Uitzonderingen: NS-personeel, in winkels (incl. de ticketshop) en beveiliging en fotografie op NS-grondgebied met een commercieel doel (maar let op: perron en de verbindingen tussen perrons zijn grotendeels van ProRail). Raadpleeg op internet zeker ook even de zaak uit 2007 van Brenno de Winter en de afspraken die daarna zijn gemaakt door NS, politie en organisaties van fotografen. Zo mag je reizigers geen overlast bezorgen met je fotografie. Maar je moet me misschien even bijpraten. Waarop baseer jij het op dat de privacy-wetgeving het fotograferen op stations verbiedt? Verder: waar heb ik het over heimelijk fotograferen? Als ik in publiek gebied fotografeer ben ik altijd duidelijk zichtbaar als fotograaf. Iets anders is dat ik moet letten op portretrecht en beeldrecht bij het publiceren van materiaal. @Niels. Ik hoop voor jou dat je eerder kan fotograferen.



wimfoto \| dinsdag 5 oktober 2010, 21:35 Ik was in de jaren 80 in China kreeg niet eens de kans om mijn toestel uit mijn tas te halen toen eral iemand van de geheime dienst naast me stond,dat heb ik steeds gehad tot dat ik weer wegging,iederedag werd mijn negatieven na gekeken of er geen staat gevaarlijke beelden te zien was.Ik heb rolletjes mee gestuurd met de piloot van een luchtvaartmaatschappij voor een reportage dat over bejaarden zorg ging(ten strengste verboden).Ja, kleine vliegvelden met nog oude militairevliegtuigen ala Spitfire, daar stond een soldaat naast me met en geweer dus dat laatje wel. Maar voor de rest hele aardige behulpsamen mensen en waar het een sport was de geheime dienst een loer te draaien.



tonv \| dinsdag 5 oktober 2010, 23:29 @Wimfoto Dat onderstreept hoezeer China in een relatief korte tijd is veranderd! Soms heb ik het gevoel dat het te snel gaat. Twee jaar geleden tijdens de winter in Harbin (min 33) was ik een enorme oude stalen brug over de rivier aan het fotograferen toen er plots een soldaat voor me stond en me duidelijk maakte dat die foto's moesten worden verwijderd. De brug had 'strategische' waarde werd mij verteld. Geef een Chinees een uniform en hij stijgt boven zichzelf uit.



Robby \| woensdag 6 oktober 2010, 01:33 @EDC Even over Brenno de Winter, lees het onderstaande dan maar eens is van Brenno zelf....... De foto is natuurlijk portretrecht en dan is er ook iets geks. Je mag de foto wel nemen, maar ze mogen ook verbieden dat je hem plaatst. Het eisen van verwijdering dus niet. Maar nogmaals: in normaal overleg waren we daar vast wel uitgekomen. Nu de politie. Dat zij komen bij een incident is eeb goede zaak. Dat je iets neigt naar het NS personeel dat nogal eens bedreigd wordt. Ja logisch. Maar dan gaat vorderen als het een civiel geval blijkt. De politie kan dan niet zomaar dingen gaan vorderen (maar ja ik moet een ambtsbevel wel uitvoeren en dat heb ik ook netjes gedaan anders beging ik wel een misdrijf of overtreding). Het nog dreigen met cel, procesverbaal toen ik al had toegezegd te verwijderen was niet nodig en onnodig spierballen tonen in mijn ogen. Het dreigen met ernstige gevolgen als ik toch zou publiceren is ook vreemd, want mogelijk was het allemaal rechtmatig. Kortom: Hans zonder het te weten blijk ik in een juridisch complex gebied te zijn geweest. Groeten, Brenno Je mag fotograferen wie en wat je wilt. De enige uitzonderingen zijn staatsgeheime objecten (al zul je die niet snel voor je lens krijgen,of toch wel?)ik kan er niet te veel over zeggen, maar al lijkt het soms zo onschulding, schijn bedriegt. wat zijn staatsgeheimen, er is bijna overal cameratoezicht, ook op stations. nu is de AIVD met een onderzoek bezig, voor een mogelijke terroristische aanslag. dan valt het al onder staatsgeheim !!!!dus zo openbaar is openbaar in eens dan niet meer. wat nu!!!!! en situaties waarin je vooraf afgesproken hebt dat je geen foto's mag maken. Denk bijvoorbeeld aan een rondleiding in een fabriek of een bezoek aan een discotheek. Die toestemming hoeft niet op papier met een handtekening te worden vastgelegd; een bordje aan de deur is al genoeg. Foto's en het portretrecht Foto's op Internet De volgende vraag is natuurlijk, mag ik die foto dan publiceren? Normaliter mag een foto niet openbaar gemaakt worden zonder toestemming van de geportretteerde: hij heeft, zoals dat heet, een portretrecht op de foto. Echter, dit geldt alleen voor foto's die in opdracht zijn vervaardigd (artikel 20). Een foto van een persoon op de openbare weg is meestal te kwalificeren als "een portret dat vervaardigd is zonder daartoe strekkende opdracht". In dat geval is openbaarmaking daarvan door de fotograaf niet geoorloofd als de geportretteerde (of zijn nabestaanden) een redelijk belang heeft tegen publicatie (artikel 21). Dit gaat overigens alleen op als de gelaatstrekken van de geportretteerde hier herkenbaar op staan. Een foto van een menigte in een voetbalstadion mag dus gepubliceerd worden zonder dat de individuele supporters hier iets tegen kunnen doen.



EdC \| woensdag 6 oktober 2010, 18:12 Robby. Wat zeg je nou meer dan ik? Ik houd rekening met portretrecht en beeldrecht (bijvoorbeeld het recht van een architect of kunstenaar). Maar ik lees nog steeds niet over een verbod op fotograferen op stations en al helemaal niet dat het niet mag door privacy-wetgeving.



Robby \| donderdag 7 oktober 2010, 09:38 @EDC , Er staat ook nergens dat je niet mag fotograferen. alleen als de huisregels het verbieden. ook al zou het openbaar zijn. dat staat er. maar ga maar foto's maken en publiceer ze dan............ Groet Robby

Let op: Op een artikel ouder dan 7 dagen kan alleen gereageerd worden door geregistreerde bezoekers.
Wil je toch reageren, registreer je dan gratis.

Gevorderdenworkshop gegeven door Charlotte | kosten: € 296.31

Auteursrecht voor Fotografen

De workshop Auteursrecht voor Fotografen leert je alles over het ontstaan, beschermen en verhandelen van auteursrecht op beeld. Auteursrecht kan op heel veel soorten werk rusten. Wanneer is een werk auteursrechtlijk beschermd, wie heeft dat recht dan en hoe benut je dat recht het beste? In deze workshop krijg je antwoord op onder meer deze vragen.

» meer informatie

Locatie: Den Haag / Rijswijk

0 reviews

Bedrijfsvoering


Reviews Photofacts video Boeken Tips & Truuks Tutorials Basiskennis Fotografen Software Video tutorials meer..	Aan de slag met Urban Fotografie Urban Exploring is een onderwerp dat binnen de fotografie steeds populairder aan het worden is. Bij Urban Exploring (ook wel Urbex of Urban genoemd) gaan fotografen op zoek naar bijzonder, vaak bouwvallige, locaties die je kunt vinden in en om steden. » lees verder