Je zou maar Pay-Uun heten en in de veronderstelling leven dat jouw naam volslagen uniek is op deze aardbol. Dat is ie ook, zij het niet dat (buiten een beroemde pandabeer) een tempel in Beijing ook die naam draagt.

Pay-Uun is gewoon geboren en getogen in Nederland en werkt al sinds mensenheugenis bij de Volkskrant waar ze momenteel eindredacteur is en auteur van de populaire rubriek De Volkskeuken. Voorheen schreef ze als musicologe recensies en artikelen over klassieke muziek voor de kunstredactie. Ze was onlangs voor drie weken in Beijing.

Ze besloot zich in haar vakantie te verdiepen in de taoïstische tempel Baiyun Guan waarmee ze acht jaar geleden bij toeval kennis maakte. Ze herkende de Chinese karakters van haar naam op de kaart van Beijing en besloot een taxi naar die plek te nemen, waarna ze belandde bij de Baiyun Guan tempel. Ditmaal wilde ze uitvinden waarom het lot zo had beschikt. Haar naam is trouwens net iets anders gespeld, maar betekent in Chinees ook Witte Wolk.

Foto 1
Pay-Uun ken ik via CRTV magazine (Chinese Radio & Television) in Amsterdam waarvoor ik ook artikelen schrijf. Enfin, we besloten op een zonnige dag naar de tempel te gaan voor een aantal foto's. Na vele bezoeken, gesprekken met taoïstische monniken en aandachtige bestudering van de tempellay-out en alle goden kreeg Pay-Uun uiteindelijk een samenhangend beeld van deze bijzondere wereld. Tao is overigens een van de grondbeginselen van de Chinese spiritualiteit.

Foto 2
Het was 'stralend weer' maar jullie weten dat een hoge zonstand 's zomers nogal hinderlijke schaduwen creëert. Zodoende heb ik mijn benadering aangepast en veel close shots gemaakt. Voor overzichtsfoto's ga ik nog een keer terug. Ik heb in China ondertussen heel wat tempels gezien maar met de uitleg van Pay-Uun kreeg alles nu een ander perspectief; wat je ziet gaat dan ook meer leven. Want het is voor ons westerlingen een bonte, bizarre wereld met al die goden.

Foto 3
Westerlingen zie je er overigens niet zo veel. En erg druk zoals bij andere tempels is het er ook niet. Des te beter; je wordt niet afgeleid door drommen mensen die zulke eerbiedwaardige plekken overspoelen. Elke binnenplaats (en dat zijn er nogal wat, ik raakte de tel kwijt) heeft een brandofferbak (een altaar is het niet) waarin naar hartelust wierookstaafjes worden verbrand. Daarna zie je mensen ootmoedig knielen voor kleurrijke beelden in de gebedsvertrekken.

Foto 4
Helaas heb ik dat allemaal niet in beeld kunnen brengen, dus hoop ik dat mijn tekst (samen met de foto's) jullie fantasie voldoende prikkelt. Altijd weer ben ik verwonderd door de bedwelmende rijkdom van de ornamenten in zulke tempels. In alle hoeken en gaten zie je prachtige, kleurrijke versieringen aangebracht die allemaal een betekenis hebben. Je waant je in een andere wereld ver van dagelijkse beslommeringen; Je komt zowaar tot rust en bezinning.

Foto 5
Ik heb datzelfde als ik in Nederland of elders in Europa oude kerken of kathedralen bezoek en gewoon even wil genieten van de bijzondere atmosfeer. In de Baiyun Guan tempel vroeg ik me af hoe de taoïstische monniken bijvoorbeeld de kruisgang zouden ervaren; een serie met bloederige taferelen waar ik als kleine jongen niet vrolijk van werd; hoe durfden ze Jezus zo te behandelen! Wat beelden al niet kunnen doen; als fotograaf weet je dat als geen ander...

Foto 6
Foto 7
Foto 8
Foto 9
Natuurlijk vragen jullie je af hoe iemand met zo'n zonderlinge naam eruit ziet; daarom als slot deze portretfoto van Pay-Uun die deze naam dankt aan haar Chinese vader. Baiyun betekent in het Chinees dus witte wolk en haar vader heeft dat terwille van de Nederlandse burgelijke stand als Pay-Uun getranscribeerd. Enfin, ze is van zin om een boek te wijden aan haar bijzonder relatie met de Baiyun Guan tempel. Eerder is het boek Oranje Soep van Witte Wolk van haar hand verschenen, een culinaire autobiografie met reisverhalen en recepten.