Vandaag hadden we bij de fotoclub weer eens een modellendag. Een mooi moment om mijn nieuwe laptop eens te proberen voor
tethered shooting. Tevens gelijk een kans om de
nieuwe cactus uit te proberen in 'het veld'. Dat viel in de praktijk dus even flink tegen.
Om negen uur vanochtend stond ik al bij het clubgebouw met mijn studioset. Om half elf zouden de eerste modellen komen dus moesten we, mede dankzij de zomertijd, wel erg vroeg uit de veren. Ik was in een de gymzaal ingedeeld. Een lastige plek aangezien die gymzaal niet te verduisteren is, in een donker hoekje waar normaal het gymmateriaal opgeslagen staat konden we toch nog een aardige setup maken.
Cactus radiotriggerDat donkere hoekje, uitmondend op de grote gymzaal maakt het echter lastiger voor een infrarood flitsontsteker om elke keer de sensor goed te bereiken. Zeker als je dan ook nog aan de slag gaat met een donkere achtergrond. De Cactus moest dus uitkomst bieden, radiogolven hebben de reflectie niet nodig.
In de praktijk leek het echter niet zo te gaan als ik verwacht had. De Cactus leverde me behoorlijk wat zwarte opnames op. Zoveel dat ik zelfs weer overgestapt ben op de infrarood trigger. Ik begin dus het nut van de duurdere PocketWizards in te zien. Voorlopig ga ik daar overigens nog geen geld in stoppen. De Cactus ga ik nog een aantal keer goed testen in verschillende situaties.

Model SaraTethered shootingOok het gebruik van Tethered shooting liep uit op niks. Ik had voor 25 euro twee 5 meter lange USB kabels met versterker gehaald bij
Elektronica-online.nl en die werken op zich prima. De foto wordt geupload naar bij laptop en getoond. Goed; het duurt wel een seconde of tien voordat de foto er staat, maar dat mag de pret niet drukken.
Minder prettig was het echter toen na de eerste dertig shots bleek dat niet alle foto's overgezet waren naar de MacBook. Van een jongedame voor mijn lens had ik in korte tijd een stuk of vijftien foto's gemaakt. Er was er echter maar één terug te vinden op de laptop. Huh?
Om de een of andere vage reden verdwijnen er dus foto's. Ook op de compact flash card in mijn camera bleken ze niet aanwezig. Zodra je een foto maakt met de USB kabel aangesloten (en de software draaiend) pompt ie de foto's over en slaat ie ze niet in je camera op. Het verlies van een aantal foto's was voldoende om de laptop terug in zijn tas te stoppen en op de normale manier verder te schieten. Ik wil binnenkort ook eens gaan testen met andere software, kijken of dat betrouwbaarder is.
ShootsHet was een drukke dag, we hadden vier studiolocaties opgebouwd en er waren er veel modellen geinteresserd in de shoot. Een stuk of tien a vijftien kwamen er gedurende de dag langs. We hadden twee visagistes geregeld, maar eentje kwam er niet opdagen waardoor de visagiste die er wel was het onmenselijk druk had met alle modellen. Best vervelend als mensen niet komen zonder af te zeggen.
Op zo'n dag heb ik altijd mijn favorieten tussen de modellen. Sommige modellen fotograferen beter dan andere en daarbij komt natuurlijk ook je persoonlijke smaak om de hoek kijken. Model Sara, zie de foto boven, was een van de modellen die het naar mijn smaak goed deed. Een mooi gezichtje en met aardig wat eigen inbreng. Dat werkt altijd prettig.

Merel vermaakt zich met pistoolOok Merel is een model dat zich lekker laat fotograferen. Met een stel (uiteraard plastic nep) pistolen kon ze leuke poses aannemen. Ook zonder de pistolen weet ze leuk te flirten met de camera overigens. Merel neemt ook gemakkelijk verschillende poses aan en kan zich goed uitdrukken met haar gezicht.
Tijdens de shoot met de guns bedacht ik dat het ook wel leuk zou zijn om een kleine scene op te zetten. Het idee was een andere model, haar vriendin Lidewij, voor dood op de grond neer te leggen en dan Merel als dader ervoor. Dat leverde onderstaande beeld op. Ik ben er erg tevreden mee; wat mij betreft de foto die de gehele dag direct de moeite waard maakte.

Moord op Lidewij