Een vakantie is natuurlijk de uitgelezen gelegenheid om je foto apparatuur eens goed te leren kennen. Voor mij als amateur tenminste, want als professional kan ik me voorstellen dat het juist lekker is die apparatuur een keer niet mee te sjouwen.

De tas waar alles in zat heb ik in mijn vorige artikel uitgebreid beschreven, deze beviel ronduit uitstekend, behalve dan dat je bereid moet zijn om hem altijd mee te nemen. Ik kan me voorstellen dat mensen het irritant vinden, maar ik vindt het juist prettig om alles bij je te hebben. Ik wil gewoon het juiste objectief kunnen kiezen. Van mijn vorige (hybride) camera had ik al de ervaring dat ik het meesjouwen van een tas niet erg vindt.

Ik had dus mee:
- Sony Alpha 350 + lader
- Extra accu + geheugenkaart (2 x 4GB)
- Tamron 11-18 f/4.5-5.6
- Sigma 24-70 f/2.8 DG Marco
- Sigma 70-300 APO (mijn laatste aanwinst)

Het lastige van vakantiefoto's vind ik dat je zelden het ideale licht hebt, zo knetterde tijdens onze vakantie de zon volop en dat maakt het lastig om mooi belichte foto’s zonder opvallend harde schaduwen te maken. Ook viel het me op dat het gebruik van een groothoek objectief in die omstandigheden vaak onderbelichting oplevert, een center lichtmeting of simpelweg +0,7EV lost dit voor mij vrijwel altijd op, hoewel ik de groothoek foto’s op de PC toch nog vrij donker vindt.

Heel opvallend, vind ik overigens dat wanneer je met een SLR en een niet-KIT lens rondloopt je als snel gezien wordt als een soort van professional! Niet alleen in een land als Albanië (waar je sowieso overal een attractie bent en dus uitgebreid en ongegeneerd bekeken wordt) maar ook in Nederland. Mensen maken zelfs ruimte voor je, of vragen je om een foto te nemen. Dat had ik met mijn hybride toch minder.

Ik moet zeggen dat ik de groothoek erg veel heb gebruikt, er was licht in overvloed en je krijgt hiermee prachtige overzichtsfoto’s die de meeste andere toeristen niet kunnen maken, zo heb ik een aantal mooie plaatjes kunnen maken van het ‘casa poporului’ van Ceauşescu in Boekarest.

Het uitzicht vanaf het balkon dat voor de toespraken van de Roemeense dictator moest dienen. Hij heeft er nooit gestaan.


Uitzicht vanaf het balkon van het 'Casa Poporului' over de Piatza en Bulevardul Unirii

Zelf vind ik het groothoek effect hier super!

Dat geldt ook voor onderstaand plaatje, met een normale camera krijg je dit er dus nooit op. Om te benadrukken hoe ver ik er vanaf stond heb ik de voorgrond in takt gelaten, let op het formaat van de bussen en auto's.



De 24-70 is erg veel ingezet en kan dus gezien worden als mijn 'standaard' lens.

Maar toch, met de 70-300 kun je dan weer onderstaand tafereel vastleggen, iets wat met 24-70 dus nooit gelukt was. Ik heb de 70-300 echter minimaal gebruikt, had verwacht dat ik dit meer zou doen, maar het startpunt van 70mm maakt deze lens in mijn optiek niet algemeen bruikbaar.


Handmatig treinen wassen in de hoofdstad van Albanië, Tirana.
Let op de open / kapotte raampjes.

Met de 24-70 kon ik wel weer deze foto maken, genomen net voor totale duisternis zodat de lucht mooi blauw blijft. Ik heb diverse van dergelijke foto's gemaakt, maar het sterretje (veroorzaakt door een diafragma f/14) vond ik wat toevoegen.


Het grootse centrale plein van Tirana, Albanië

Overigens, voor alle foto’s geldt dat ze zo onbewerkt als Jpeg uit de camera komen, ik heb wel een aantal RAW foto’s gemaakt, maar ik moet nog tijd vinden om die eens te bewerken. Ik constateer ook dat je toch redelijk 'bewust' fotografeert, ik kwam met minder foto's thuis dan ik gedacht had. Kortom, ik ben erg blij dat ik een digitale spiegelreflex met objectieven gekocht heb. Hij is erg bruikbaar gebleken en ik heb er foto’s mee kunnen maken die anders niet mogelijk waren geweest.