Het was afgelopen zondag grijs, druilerig weer in Beijing. Ik zou bijna zeggen een onvervalst Hollands regenweertje. De dag ervoor was ik naar de Beijing art zone gegaan om een en ander te checken voor een fashion portfolio shoot met Elyse. Het licht in de gallery space waar ik regelmatig modellen fotografeer wordt sterk beinvloed door het weertype. De grijze zondag was dus verre van optimaal; maar geen nood want dit werd mijn eerste strobistavontuur.

Ik heb een statief gekocht voor mijn Canon 580 EX-II flitser en een zilver/zwarte paraplu. De flitser heb ik via een drie meter lange kabel met de camera gekoppeld. Een zender/ontvanger geeft meer vrijheid maar het was gewoon een try-out. Ik had zoiets van 'als het me bevalt dan ga ik later wel aan de Cactus of PocketWizard'. Mijn belangrijkste doel was de ISO lichtgevoeligheid zo laag mogelijk te houden. De fashion shootings hiervoor lukte dat niet zo best.


Ik had ook weer een nieuwe lokatie gevonden in de straat waar Galley Space 798 is gevestigd: Cave Cafe, een lounge achtige coffee shop met een prachtig design interieur. De vide leek me uitstekende plek voor de geplande shooting met Elyse. Ook daar dezelfde dakconstructie als de galleryspace waardoor mooi zacht daglicht naar binnen valt. Maar gezien de grauwe lucht was mijn flitser bepaald geen overbodige luxe; dat had ik alleen met bestaand licht nooit gered.


Maar even iets over het model Elyse. Ze is afkomstig uit Detroit, USA, en woont al jaren in Beijing. Ze kwam oorspronkelijk om er Chinees te studeren maar zoals zoveel mensen is ze uiteindelijk gebleven en heeft ze hier een carriere opgebouwd. Het is een bezige tante die vloeiend Chinees spreekt en zelfs kan communiceren in schrift. Naast haar Cheeky Monkey Productions (theater) is ze ook erg actief als actrice, model en danser; ze heeft het helemaal gemaakt in Beijing!


Voor haar modellen- en acteerwerk is een wervende portfolio van cruciaal belang en vandaar dat ze mij een week geleden benaderde voor deze shoot. Een paar maanden eerder had ik Elyse ontmoet op de set van een TV commercial shooting dus we zijn geen volslagen vreemden voor elkaar. In tegenstelling tot de shooting met Anna, Irina, Marcel en Alexander kon ik me nu helemaal op één model concentreren en dat werkt toch wel heel erg relaxed moet ik zeggen.


Ik besloot de flitser handmatig in te stellen en gewoon proefondervindelijk een ideale belichting te vinden. Dat werkt op zich prima maar het kost telkens flink wat proefshots eer dat het histogram aangeeft dat je binnen de perken blijft. Ook vind ik dat de zilverkleurige binnenkant van de paraplu wat te hard licht geeft naar mijn smaak. De camera-flitser kabel functioneert probleemloos maar beperkt je bewegingsvrijheid; voordat je het weet ligt het statief om.


Een zender met ontvangers zoals de eerder vernoemde Cactus of PocketWizard bieden in dat opzicht meer werkcomfort. Omdat ik nu dus kort bij het model moest blijven heb ik alles geschoten met de Canon EF 50mm f/1.4 en dat is bepaald geen straf. Wat een geweldige beeldkwaliteit levert dat kleine objectief in de sweetspot van f/4 tot f/8. Maar zelfs al bij f/2.8 heeft de lens al voldoende randscherpte. Ook het bokeh vind ik eigenlijk helemaal niet verkeerd.


Mijn opzet slaagde want ik heb geen enkele foto gemaakt met een hogere ISO waarde dan 500. Dat is met de Canon 5D mark II een mooie waarde gezien de fantastische ruisonderdrukking. Ondanks het uitblijven van ruis heb ik veel nabewerking gehad om de belichting uit te balanceren en kleine details te corrigeren; het bekende recept zeg maar. Mijn bedoeling is om zo bedreven te worden met strobistfotografie dat ik uiteindelijk minder tijd aan nabewerking besteed.