Een paar dagen geleden een met een groep fotografen en enkele schrijvende journalisten een avondtour gemaakt door het havengebied van de Maasvlakte. Een tour op uitnodiging van Havenbedrijf Rotterdam, dat uitleg wilde geven over het lichtbeleid voor het Rotterdams havengebied. Een verslag van een bus- en vaartocht in dit gebied.


Op het moment dat ik mij aanmeldde voor deze persbijeenkomst vroor het en het vooruitzicht een avond in de vrieskou te staan trok me niet heel erg. Aan de andere kant, het leek me toch ook wel wat, het bedrijf faciliteert fotografen en tv/filmploegen op voortreffelijke wijze en mijn 'havenportfolio' moet ik blijven aanvullen.

Of het wat zou worden, dat bleef lang de vraag. Nederland bleef een paar dagen mistig, maar op de dag zelf meldde het Havenbedrijf 's morgens dat de mist zou optrekken en dat de reis door zou gaan. Om half vier stond iedereen dan ook op de verzamelplaats op de 'Kop van Zuid'.

De eerste stopplaats van de bus was een haventerrein met uitzicht op containerschepen. Net op tijd (rond half vijf) om in deze tijd van het jaar bij invallende duisternis te werken. Op de foto hierboven zie je een plukje fotografen aan het werk en één van de cameramensen die voor tv en een website aanwezig waren. Het was gemeen koud. Ik was er op gekleed, maar het is lastig werken met koude handen. Maar met statief en soms een afstandbediening kom je ver. Kun je soms lekker je handen in je zak houden. De dikke mist van eerder die dag was gelukkig redelijk opgetrokken.

Ongeveer een kwartier na de foto van de collega's was het donkerder en kon ik deze foto maken:


De meeste foto's heb ik gemaakt bij ISO 800, later over 3200 naar 6400. Maar die hoge ISO alleen om vanaf het varend schip nog iets redelijk in beeld te kunnen brengen. In de nabewerking ben je dan wel beperkt, want er treedt bij de Canon 5D mark II bij die instelling 'banding' op: lellijke horizontale strepen in de donkere gebieden van een foto.

Mijn flitsers heb ik thuis gelaten. Ik dacht ze niet nodig te hebben en ik heb ze ook niet echt nodig gehad. Maar voor wat foto's aan boord van het schip had een beetje toegevoegd licht misschien wel prettig geweest. Maar over de volgende foto ben ik niet ontevreden. Hij geeft een goed beeld van de duisternis in de stuurhut zoals ik me die herinner.


Op zoek naar de 'harbourlights' kom je in dit gebied al snel uit bij de olieraffinaderijen. Ik had eerder dit jaar al eens het voornemen een avondje daar in de buurt rond te wandelen, maar dan was er regen en dan weer werk (of gewoon boodschappen doen), waardoor het er niet van kwam. De excursie van het Havenbedrijf bood nu een unieke kans om een keer binnen de hekken van een raffinaderij te komen en dichtbij de Maasvlakte was dat die van BP.

Bij de 'gasbollen' was even gelegenheid om uit de bus te stappen en foto's te maken. Wie een camera had nam de gelegenheid te baat. Het leverde onder meer de volgende foto op. Later bij een stop met zicht op de retorten van de raffinaderij was er weinig tijd en wolken waterdamp maakten een scherp beeld van de installaties niet meer mogelijk.


In het donker, 'dobberend' op het water van de Maasvlakte, verdwijnt bij gebrek aan goed licht gemakkelijk onderscheid tussen, wal, water en schip. De volgende foto is geen foto die ik als stokckfoto zal bewaren, maar in dit verslag toch maar even getoond: zo ziet een varend containerschip er uit. Nu nog met een beetje licht op de achtergrond, maar op zee niks meer dan een rij lichten.


Het schip van het Havenbedrijf voer een paar keer door het havenbekken. Met in de warme salon een lekker dinertje. De mensen zonder camera bleven binnen met een goed glas wijn. De fotografen zonder lichsterke lenzen hielden het noodgedwongen ook snel voor gezien. Maar de meeste fotografen aten hun bordje niet steeds leeg. Als je een mooi verlicht onderwerp ziet en kan fotograferen, dan blijf je niet doorkauwen. Even een hap en dan weer snel aan het werk. Gelukkig een klein beetje uit de wind.

Epiloog

Laat een stel beroeps een stuk met elkaar rijden en varen en het gesprek komt een keer op de prijs die je tegenwoordig voor een foto kunt krijgen en over de toekomst van professionele fotografie. Het zijn de discussie die ook hier of Photofacts iedere keer weer tot veel reacties leiden. Eén ding lijkt wel duidelijk. Voor klanten (redacties, bedrijven, adverteerders) is er veel keus uit ongeveer hetzelfde en je moet het als beroeps dan niet alleen hebben van jouw fotowerk.

Onder het eten kwam overigens aan mijn tafel ook het nut van trefwoorden aan de orde. Door trefwoorden aan foto's te hangen, kunnen klanten een foto bij het onderwerp zoeken. Het kunstje is dat je die trefwoorden weet te vinden die een klant zou gebruiken als hij op zoek gaat naar beld bij een tijdschrift- of webartikel, krant, brochure of advertentie.

Het materiaal

Voor een reportage als deze zou ik het liefst een 12-500mm f/1.2 zoomlens willen hebben. Maar die bestaat niet, dus moest ik vooraf bedenken welk materiaal ik nodig zou kunnen hebben. Met het uitgangspunt dat ik buiten in de kou en in een havengebied met mogelijk zand en stof geen objectieven ga wisselen en dat je de tijd beter kunt gebruiken dan heen en weer lopen naar de bus.

Ik besloot mijn carbonstatief mee te nemen, een afstandbediening (fotograferen vanuit je jaszak is soms comfortabel) en in mijn rugtas twee combi's: mijn Canon 5D mark II met de 70-200mm f/2.8L IS II USM en mijn oude Canon 20D met 16-35mm f/2.8L mark II.

Op de weg terug naar zag ik vanuit de bus tussen Rozenbeurg en de Botlekbrug nog wel een paar potentiële plaatsen waar ik nog eens een keer met een telelens de lichten van installaties wil gaan fotograferen.

En tenslotte het 'lichtbeleid', het onderwerp van deze avond. Het Havenbedrijf gaat de straatverlichting op de openbare wegen op haar grondgebied vervangen door LED-lampen. Dat is beter voor het milieu en voor de portemonnee van het bedrijf. Het moet ook een betere beeldkwaliteit opleveren, in ieder geval voor weggebruikers en wakers over de veiligheid in het gebied.