Fotograferen voor een krant

Vorige week woensdag werd ik gebeld door Paul Vreeker van United Photos: Of ik tijd had om foto's te maken diezelfde middag. Natuurlijk had ik dat. Hij belde me later terug met de opdracht om drie foto's te maken. Een eindexamentelefoontje, een dansvoorstelling en een openbare vergadering van de VVD.

Dus aan de slag! Eerst naar Chantalle, de eindexamen kandidate. Dat was erg leuk. Haar moeder was er ook en een vriendinnetje en uiteraard de verslaggever die het artikel ging schrijven. De moeder en het vriendinnetje waren al net zo zenuwachtig. Ik geloof dat het zelfs oversloeg op Fokke (de verslaggever) en op mij zelf. Toen ging de telefoon en ik zat klaar met de camera. 'Geslaagd!!'. Gelukkig.

Deze foto stond in de IJmuider Courant de volgende dag:



Toen dat gedaan was, fietste ik naar huis. Net thuis gekomen en thee gezet, ging de telefoon. Paul Vreeker weer. Hij wilde dat ik een half uur later een groepsfoto maakte in Driehuis van Mavo leerlingen die geslaagd zijn. Dat kan nét als ik door fiets. Ik race naar de Mavo en ben daar mooi op tijd, het was namelijk dichterbij dan ik dacht.

De leerlingen kregen ijs en ik vroeg of de ijskar buiten gezet kon worden. Dat was gelukkig geen probleem en vervolgens, met behulp van een leraar, de hele groep bij elk gekregen. De leerlingen waren al razend enthousiast wegens het slagen en er waren ook al een paar champagne-flessen ontkurkt, dus springen en juichen was niet echt een probleem. Het resultaat stond op de voorpagina van de IJmuider Courant (helaas waren ze mijn naam vergeten er bij te plaatsen).

Even een paar uur tijd om de bovenstaande foto's te bewerken en up te loaden naar de krant en naar United Photos waar ze als back-up worden bewaard en om eventuele nabestellingen te kunnen verzorgen.

Nadat dat gedaan was moest ik door naar de Schouwburg in Velsen om een foto te maken van een dansvoorstelling door kinderen. De tijd tussen het begin van de voorstelling en de volgende klus was slechts een half uurtje, dus enigszins gespannen was ik wel. Zeker toen het doek niet op de geplande tijd open was gegaan. Maar dan toch, vijf minuten later ging het doek open en barstte het dansgeweld los. En de volgende foto heeft de krant gehaald:



De foto gemaakt en snel wegwezen naar de Theeschenkerij in Velsen-Zuid voor de VVD vergadering. Ik was daar om acht uur. Helaas was ik één van der eerste, zelfs mijn contact van de VVD was er nog niet. Maar ach, het is een mooie locatie en het was mooi weer. Na een kleine twintig minuten komt Ivo Opstelten binnen. Op televisie vond ik het altijd een grote imposante man. Imposant is hij wel, maar hij leek niet zo groot. Hij heeft wel nog steeds die enorme bas-stem. Door de microfoon werd dat een hypnotiserende stem waarbij je wegdoezelde. Of werd het gewoon laat voor me? Maar goed, het werd tijd dat de onderscheiding werd uitgereikt.

Een van de mindere foto’s helaas, doordat Opstelten veel naar beneden kijkt en de heer Hutten veel om zich heen keek heb ik ze niet kunnen fotograferen terwijl ze elkaar aankijken. Jammer, maar volgende keer beter. Nu moest ik snel naar huis om de foto’s te uploaden, maar ik durfde niet goed voor Opstelten langs te lopen terwijl hij de lokale VVD aan het toespreken was. Maar de man bleef spreken. Na drie kwartier raapte ik mijn moed bij elkaar en ging er vandoor. En de volgende foto was het eindresultaat:



Ik heb nooit gedacht dat ik deze vorm van fotografie leuk zou vinden, maar de spanning om op tijd van de ene naar de andere klus te komen en op tijd af te leveren, voegen wat mij betreft een extra dimensie toe. Nadeel is dat je meestal geen tijd hebt om na te denken over hoe je de foto het mooiste kunt maken. Dat moet later door de ervaring worden ingegeven. Ik hoop dat United Photos snel weer belt.