Gay Pride 2009: Canal Parade

Eén augustus was het weer zo ver, de Canal Parade, hoogtepunt van de Gay Pride, ging weer door de grachten van Amsterdam. Ik was er nog nooit heen geweest en het leek me leuk om dit evenement eens te bezoeken. Gewapend met camera en lens ging ik langs de kant staan. Tussen de 560.000 andere mensen was het aardig druk, maar wel gezellig.

Om twee uur 's middags zou de parade starten. Tachtig boten met uitbundige en flamboyante mensen dus genoeg materiaal om te fotograferen lijkt me zo. Al snel was duidelijk dat mijn telelens op de camera moest. Vanaf de kant naar de gracht was toch echt wel een heel stuk om te overbruggen. Ik ben zelf geen fan van portretten gemaakt met een telelens. De foto wordt vaak erg plat en afstandelijk en ook de omgeving of context verdwijnt uit de foto. In dit geval was het echter noodzakelijk.



Wij stonden langs de gracht ter hoogte van de Jordaan, waar om ongeveer kwart over twee de eerste boot langs kwam. Voor ons in het water lagen de boten twee rijen dik. Op deze boten waren ook allerlei mensen aan het kijken. De parade ging tussen deze vastliggende boten door. De mensen in de boten zaten er dus nog dichter op. Ik was dan ook wel erg blij toen opeens een eigenaar van één van de boten naar me toe kwam en aan me vroeg of ik geen foto’s vanaf zijn boot wilde maken. Waar zo’n grote telelens al niet goed voor is! Natuurlijk wou ik dat wel, en de groep met wie ik was, mocht ook gewoon op zijn boot komen. Nu stonden we lekker ruim, op ooghoogte met de parade en konden we zelfs zitten.

Een ander voordeel is dat je met een witte telelens lekker opvalt tussen alle andere mensen die foto’s aan het maken zijn. Dit zorgt ervoor dat je af en toe contact hebt met de mensen in de parade, goed te zien aan de onderstaande foto.



Mijn camera stond op ISO 100, gemiddelde lichtmeting en het diafragma op F2.8. Met dit grote diafragma kon ik de onderwerpen goed isoleren. Bijkomend voordeel is dat de sluitertijd lekker kort is en je dus geen bewogen foto’s krijgt. Een nadeel kan zijn dat de foto’s misschien minder scherp zijn maar daar heeft deze lens nauwelijks last van. Hier onder staat een voorbeeld van deze isolatie.



Na een paar uur was het weer voorbij en gingen we op huis aan met ongeveer 600 foto's op het geheugenkaartje. Het was een zeer leuk evenement en ik denk dat ik volgend jaar ook zeker weer ga kijken. Via mijn flickr account zijn nog meer foto's te zien. Ik heb echter nog geen tijd gehad om ze te allemaal te bewerken en uit te zoeken, het is dus nog allemaal ruw materiaal.


Al laatste nog een foto van een persoon op een boot die van boven tot onder bedekt was met schuim. Op de achtergrond is nog een dansende persoon te onderscheiden.