23 juli 2011, 20:09 | Johannes Klapwijk | 2705x gelezen

Gedachtenspinsels over groeien als fotograaf

Ik geloof dat ik weer eens onderaan in de cyclus zit van tevredenheid over je eigen foto's. Een aantal fotografen en sites hebben me er weer van overtuigt dat er meer uit natuurfotografie te halen valt.. veel meer! En dus begin ik weer te denken, wat maakt die foto's nou beter dan wat ik heb en waarom ben ik zelf nog niet helemaal overtuigd als ik een eigen foto boven de bank wil hangen. Mijn gedachtengang over hoe ik daar mee aan de slag ga probeer ik hier te delen ter lering en vermaak.

In eerste instantie wilde ik een artikel schrijven over mijn landschapsfoto's van Sardinie. Ik heb daar een paar mooie landschapsfoto's gemaakt, maar merk dat ik er toch meer uit had kunnen halen.

Wat ik vooral merk is dat ik zo leuk met macrofotografie bezig ben dat de landschappen wel meegepakt worden, maar niet de tijd en aandacht krijgen om het echt naar een hoger niveau te tillen. Hierdoor kan ik zelf niet vol overtuiging achter zo'n artikel staan. Grappige is wel dat de mooiste landschapsfoto die ik dan heb ook gelijk mijn persoonlijke favoriete foto van de vakantie is.

Landschapsfoto langs de kust van Sardinië

Landschapsfoto langs de kust van Sardinië

Persoonlijke favoriet van mijn vakantie Sardinië
Maar laat ik eerlijk zijn: mijn passie is het fotograferen van vlinders en libellen. Prachtige onderwerpen en een aantal fotografen uit Zuid Europa zijn ook goed in staat mij te inspireren. Ook in de kleine wereld valt er met een goed oog, slimme aanpak en perfecte techniek prachtige sfeerplaten te maken.

Ik ben denk ik goed op weg om naar professioneel niveau te groeien op dat vlak. Er is zoals altijd nog genoeg ruimte voor groei (gelukkig, dat houd het ook leuk en uitdagend), maar uiteindelijk wil ik denk ik toch meer dan alleen perfecte macro foto's maken.

Sterker nog, in feite vind ik landschapsfoto's negen van de tien keer toch het meeste spreken. De sfeer in macrofoto's kan ontzettend krachtig zijn, maar ik denk haast dat binnen de natuurfotografie eigenlijk bijna alleen landschapsfoto's echt kunnen overweldigen en de kracht bezitten die ik zoek voor een plaat boven de bank. Bovenstaande foto zou in de buurt komen als hij een liggend formaat had.

Overstappen

Dus overstappen van specialisme? Overstappen zal ik zeker niet doen, je moet vooral doen wat je leuk vind en vlinders en libellen kunnen mij mateloos boeien. Dus zal ik blijven zoeken naar mooie macro opnames.

Maar ik denk toch dat het goed is mijzelf te dwingen bezig te zijn met mooie beelden en daarbij de oogkleppen weer wat breder te zetten: in eerste instantie betekend dat dat ik dedicated meer met landschapsfotografie wil doen.

Waarom? Ik denk dat het mij prikkelt omdat het zo ongeveer het tegenovergestelde is van macrofotografie: in plaats van volledig inzoomen op details en alleen diep bij de grond te kijken gaat je blik weer vooruit en bekijk je het totaalplaatje. Omstandigheden worden weer zo belangrijk dat 90 procent van de impact van je foto afhankelijk is van de aanwezigheid van grondmist, het licht, de wolkenlucht. Maar uiteraard ook het karakter van het landschap zelf.

Hoe meer ik rondkijk bij goede landschapsfotografen, hoe meer ik toch ook tot de conclusie kom dat de beste landschapsfoto's een geweldige mix zijn van zowel perfecte omstandigheden als ook de meest indrukwekkende landschappen: foto's van half bevroren watervallen op ijsland met meters lange ijspegels leveren gewoon indrukwekkender foto's op dan een boerensloot, hoe mooi de wolkenlucht erboven ook is.

In Nederland kun je je trainen op het maken van goede composities, maar je mist simpelweg het ongerepte en bijvoorbeeld de hoogteverschillen die in zo veel mooie landschapsfoto's zo essentieel zijn. Daarom denk ik dat je, als je mooiere foto's wilt gaan maken, je ook verder moet kijken dan alleen jouw kunnen als fotograaf.

Een goede fotograaf kan van een simpel onderwerp een mooie foto maken, maar toch zal die foto nooit zo spectaculair worden als een goede foto van iets spectaculair moois.

IJsland en Toscane

Bij wat nadenken, brainstormen en foto's bekijken ben ik tot de conclusie gekomen dat ik deze winter wil proberen een reis naar IJsland te maken. Helaas geen ijs en rijp gegarandeerd (natuurfotografie blijft onvoorspelbaar), maar als het meezit heb je ijsformaties, bevroren watervallen, sneeuw en in zijn breedst de ruigte van dit land als zaken waar je mee kunt werken. Het moet gek lopen wil dat niet inspireren tot mooie landschapsfotografie. Geen vlinders en libellen die de aandacht weg kunnen trekken, dus alle aandacht op de omgeving.

Voor zover ik zo ver vooruit kan kijken zit ik al weer te dromen over een volgende vakantie en zal de komende zomervakantie vermoedelijk vermoedelijk verschoven worden naar het najaar. Een mooie tijd om Toscane te bezoeken met mooie bruin-gele tinten en een goede kans op grondmist en mooiere omstandigheden dan wanneer je het gebied in de zomer bezoekt.

Uiteraard zijn er veel dingen die je niet in de hand hebt, dus of al mijn plannen waarheid worden en aan de verwachtingen voldoen valt nog te bezien. Maar toch heb ik goede hoop dat dit soort dromen en gedachten wel de basis zijn voor dat beeld dat over x jaar boven mijn bank hangt en waar ik voor de volle 100 procent trots op ben..

Over de auteur; Johannes Klapwijk
Johannes Klapwijk heeft zich al een aantal jaren intensief toegelegd op natuurfotografie. In de zomer ligt de nadruk op macrofotografie van vlinders en libellen. Buiten het macro seizoen ligt de nadruk op vogel en landschapsfotografie.
Johannes verzorgt ook workshops in natuurfotografie.

Deel dit artikel

(16)



EdC \| zaterdag 23 juli 2011, 21:05 Dit is een indrukwekkend verhaal, Johannes. Ik denk dat iedere fotograaf zich in uitspraken van jou kan herkennen. Ik herken het zeker. Je bent op zoek naar de ultieme foto en die wil maar niet komen. Zeker niet in deze niche van de fotografie waar dagelijks heel veel mooie beelden worden gepubliceerd. Ik ben het niet met je eens als je zegt dat een landschap meer indruk maakt dan een macro. Ik heb macro-beelden gezien van kleine dieren die nog op mijn netvlies hangen. Ik geloof wel dat een landschap -en dan vooral een ruig landschap- gemakkelijker tot een indrukwekkende foto leidt. Deze persoonlijke 'gedachtengang' is een welkome bijdrage hier en absoluut anders dan anders. Ik ga jouw verhaal nog een paar maal lezen, de komende dagen en ik zal ook de reacties met aandacht lezen.



Jac Trum \| zaterdag 23 juli 2011, 23:18 Komkom Johannes! Zo erg is het allemaal niet Ik ben een groot bewonderaar van je Libellefoto's en er van overtuigd dat je ook in landschappen zo kunt groeien!



tonv \| zondag 24 juli 2011, 00:51 Het siert je dat je deze bespiegelingen met ons wilt delen. Als geen ander kan ik je gevoelens begrijpen want ook ik worstel vaak met de vraag: hoe nu verder? Regelmatig heb ik de afgelopen jaren willen stoppen met fotografie omdat er gewoon niet uitkwam wat ik voor ogen had. Maar m'n hart wint het telkens van m'n hoofd. Want niets geeft me zo'n voldoening dan beelden maken van dingen die ik om me heen zie. Soms vraag ik me af: voor wie doe ik dit? Want elke fotograaf wil graag voldoening. En zoals jij het zo mooi zegt de foto boven de bank maken. Maar het feit dat ik mag blijven groeien en m'n passie met anderen kan delen houdt me gaande. Ga door op de ingeslagen weg want je bent een vakman. Ik ben van mening dat je niet perse landschapsfotografie nodig hebt om te excelleren. Ik heb macrofoto's gezien die ik m'n leven niet vergeet; een microwereld met een volmaakte schoonheid. Maar wellicht dat jij straks in IJsland toch dat felbegeerde landschap gaat fotograferen. Ik kijk in ieder geval al uit naar de posting over dat avontuur!



Arno \| zondag 24 juli 2011, 01:12 Om goed te groeien ga je door bergen en dalen, als je in het dal zit en je ziet de berg voor je neem dan die beklimming als uitdaging en je zult zien dat je steeds verder komt. Terugslag en tegenslag zijn de drijfveren om steeds gemotiveerder te worden en daarmee je kwaliteitsnormen te overtreffen. Gaat je zeker lukken!



Erik \| zondag 24 juli 2011, 09:12 Een goed herkenbaar onderwerp. Regelmatig zijn er bij mezelf en bij andere fotografen ups en downs te zien. Het mooie van fotografie is dat het iets creatiefs is, je kan er iets van jezelf in stoppen. En juist daarom is het belangrijk dat je je hart volgt in het fotograferen en er plezier in hebt. Hoe kan je namelijk zonder plezier echt je creativiteit tot uiting laten komen? Landschap- en macrofotografie is een enorm verschil. Ieder zijn specialisme en ik denk eigenlijk dat je vooral voor een van beiden moet kiezen. In een specialisme schuilt vaak de kracht. Niettemin kijk ik ook erg uit naar je reizen, je hebt in elk geval mooie gebieden uitgekozen En als landschapsfotografie nou gaat bevallen, zoek dan ook eens een mooie reis naar Schotland en Noorwegen uit



Johannes Klapwijk \| zondag 24 juli 2011, 09:18 Iedereen bedankt voor de leuke en positieve reacties! Wat ik vooral leuk vind om te horen is dat er mensen zijn die macrofoto's vers in het geheugen houden. Altijd fijn om te horen gezien ik dat zeker als passie en onderwerp zal blijven doen. Ik ben wel heel erg benieuwd of het mij lukt om een landschapsserie neer te zetten waar ik echt blij mee ben. Ik kwam er achter dat IJsland in de winter niet per definitie zo koud is, dus je hebt wat geluk nodig met het weer. Toestemming van mijn vrouw is in ieder geval binnen, dus ik kan mijn eerste plan gaan uitwerken



Johannes Klapwijk \| zondag 24 juli 2011, 09:21 @Erik: Noorwegen in de herfst is ongelofelijk tof lijkt me, Schotland ben ik als niet fotograferend figuur ooit geweest en staat ook nog op de wensenlijst. Probleem is dat die wensenlijst uitgeprint ongeveer als behang gebruikt kan worden en dan beperk ik mijzelf bewust nog tot Europa. De komende 100 jaar ben ik nog niet uitgefotografeerd, dus ik kan ook nog even groeien



Alexander \| zondag 24 juli 2011, 12:39 Ik herinner mij ook mooie winterbeelden van jou Johannes! Ze hebben in ieder geval indruk op mij gemaakt. En dat gemaakt in ons kikkerlandje . Volgens mij was dit een uitspraak van Ansel Adams: Landschapsfotografie is de ultieme uitdaging, en vaak ook de ultieme teleurstelling. M.a.w., zelfs de groten der aarde tellen zich deze vraag af en krijgen het niet in hun schoot geworpen, maar een toegewijd fotograaf als jou... die plaat de je met 100% tevredenheid boven de bank hangt is denk ik meer een kwestie van tijd dan een kwestie van kunde



Johannes Klapwijk \| zondag 24 juli 2011, 12:51 Bedankt voor je positieve woorden Alexander! Erg tof om te horen dat sommige van mijn beelden zijn blijven hangen. En ik geef toe, ook in ons kikkerlandje valt er gelukkig nog veel te fotograferen! Die uitspraak klinkt ongelofelijk herkenbaar: IJsland in de winter roept direct de meest ijzingwekkende plaatjes op in de positieve zin van het woord, maar voor hetzelfde geld heb je een week regen en kom je met heel ander materiaal terug. Garanties bestaan niet in natuurfotografie. Dat maakt het spannend, leuk, maar ook regelmatig frustrerend.



Erik \| zondag 24 juli 2011, 13:31 Er zit inderdaad meer dan genoeg in de Nederlandse natuur. Ik ben ook erg blij in Nederland te wonen en vind het echt een enorm mooi land! Landschapsfotografie is een enorme uitdaging, maar een teleurstelling wil ik het niet noemen. Ik geloof namelijk dat elk landschap en vrijwel elke omstandigheden iets moois heeft. En ik denk dat het een begin is om gewoon van het landschap te kunnen genieten en vanuit dat genieten een foto te maken. Om een bepaalde sfeer die je ervaart terug te brengen in een foto. Garanties bestaan niet, behalve de garantie dat de natuur elke keer weer zijn mooie kanten laat zien en dat je daar onbeperkt van mag genieten!



ronbou \| zondag 24 juli 2011, 17:04 Het is volgens mij altijd goed om je creatieve proces in de fotografie te boosten met eerlijke en positieve gedachten over veranderingen. Landschapsfotografie kan dan ook een enorme (pittige) uitdaging zijn en hoe hoog leg de lat? Je hebt er in ieder geval zin in en dat is toch het belangrijkste? Teleurstellend zal het nooit zijn als je het over je eigen leerproces hebt. Je schrijft over de werkelijk prachtige foto dat het een meerwaarde was geweest als deze niet in portretstand was genomen. Ik ben daar niet zeker van. De laatste tijd crop veel van de foto's in portretstand naar 5x7 of zelfs 4x5 verhouding, wat vaak een veel krachtiger beeld geeft, ook voor boven de bank.



Johannes Klapwijk \| zondag 24 juli 2011, 18:17 @Ronbou: hartelijk dank voor je reactie! Wat betreft de foto, ik vind hem zelf in staand formaat absoluut het sterkste, maar voor boven de bank is dat gewoon niet handig omdat een liggend formaat gewoon beter past boven een brede bank. Misschien dat ik deze foto staand nog ergens anders een plekje gun waar het formaat wel goed past.



EdC \| zondag 24 juli 2011, 19:02 Johannes. Je hebt het nu over een economische meerwaarde. Op zich een goed punt voor jou als ondernemer. De foto is 'liggend' beter passend boven een bank. Dat staat los van het feit of een foto boeiend is en meer dan de moeite van het bekijken waard is. Voor een andere functie, bijvoorbeeld een tijdschrift, kan de 'portretstand' commercieel handiger zijn. Als die foto dan de moeite waard is, dan zou hij over een hele pagina afgedrukt kunnen worden. Maar in 'landschapformaat kan een hele goede foto een spread worden. Maar nogmaals, dat is 'sales' en daar leek dit verhaal niet over te gaan.



Johannes Klapwijk \| zondag 24 juli 2011, 19:05 Dit verhaal gaat inderdaad niet over sales maar over eigen tevredenheid over mijn foto's. Tegelijk heb ik natuurlijk wel een portfolio in mijn achterhoofd dat goed verkoopt, dus het speelt mee in mijn gedachten, maar is absoluut geen drijfveer.



RdR \| zondag 24 juli 2011, 23:05 Jowannes, was het niet zo dat de schilderijen van onze grote schilders, met hollandse landschappen en tafereeltjes, over de hele wereld gewild waren. Waarom? Ik weet het antwoord ook niet maar komt waarschijnlijk dat de kopers dit niet elke dag konden bewonderen, net zoals jij niet de grilligheid van de 9ijslandse en schotse) natuur elke dag kan bewonderen. Ik weet zeker als je dezelde energie en liefde van je macro fotografie in landschappen gaat steken dat het nederlandsche polderwereldje weer op de (foto)kaart gezet wordt naast spectaculaire watervallen, ijsbergen en mistige waterfoto's. Ik volg in ieder geval je vooruitgang!! grt rob



Judith \| dinsdag 26 juli 2011, 16:10 Zeer herkenbaar verhaal. Ik ben ook dol op macrofotografie. Vind het grote voordeel dat ik dit in een klein oppervlakte kan doen en dus makkelijk te combineren met het gezin. bijvoorbeeld zij lekker ravotten in t bos en ik op m'n knieën bij de paddestoelen. Landschapsfotografie vergt inderdaad wat meer reizen. Hoewel ik ook eerder een mooi landschap aan de muur hang ipv een vlinderfoto. Maar ook ik geniet enorm van jouw foto's. Ik leer er veel van en ze inspireren me!

Let op: Op een artikel ouder dan 7 dagen kan alleen gereageerd worden door geregistreerde bezoekers.
Wil je toch reageren, registreer je dan gratis.

Gevorderdenworkshop gegeven door Johannes Klapwijk | kosten: € 345.00

4-daagse workshop vlinders fotograferen in de Eifel

Deze workshop zal een paar van de mooiste locaties in de Eifel aandoen waarbij we de schat aan vlindersoorten proberen te fotograferen. We bezoeken de mooiste schrale (kalk)graslanden die vol staan met wilde bloemen en met wat geluk zullen we meerdere zeldzame vlindersoorten als de blauwe vuurvlinder en de ringoogparelmoervlinder tegenkomen. Naast

» meer informatie

Locatie: De Eifel (Duitsland)

0 reviews

Macrofotografie

De basis van HDR fotografie

HDR fotografie spreekt veel fotografen aan. In eerste instantie worden ze aangetrokken door de bijzondere, vaak wat doorgeslagen, nabewerking van HDR fotos. Dat levert meestal surrealistische foto’s op. Ben je wat langer met HDR fotografie bezig, dan stap je vaak over op een natuurlijkere uitstraling en benader je met je foto het contrastbereik van het menselijk oog.

» lees verder

reeds 4802 inschrijvingen!

» meer..

» meer..

Beoordeel dit artikel

Er is 1 beoordeling.

» meer..