Huwelijk Michael en Willeke

Eergisteren heb ik het huwelijk van goede vriend en collega Michael gefotografeerd. Michael en ik kennen elkaar al ruim tien jaar en werken al acht jaar vrij intensief dagelijks samen. Hij stapte afgelopen vrijdag in het huwelijksbootje met Willeke en ik mocht er bij zijn en de foto's maken.

Vanaf half elf waren mijn vrouw en ik die ochtend welkom. Willeke was toen nog volop bezig in de make-up en Michael was naar zijn ouders vertrokken waar de bruidswagen gereed stond. In het huis van het bruidspaar verzamelde zich ondertussen een deel van de daggasten. Met enige vertraging (de visagie duurde langer dan gepland) verscheen Michael om zijn bruid op te halen.

Niet veel later stapten we in de auto op weg naar het Valkhof in Nijmegen om de reportage foto's te maken. We liepen toen al ruim een half uur achter op het schema, dus was er voor de foto's minder tijd dan gepland. Wel jammer natuurlijk, want ik had nog wel veel meer foto's en poses willen proberen.

Wat betreft poses probeer ik het bruidspaar tegenwoordig wat minder in de camera te laten kijken en wat meer met elkaar bezig te laten zijn. Dat geeft in mijn ogen natuurlijker en leukere foto's waar de verliefdheid en het geluk beter in te zien is.



Uiteraard schiet ik ook gewoon nog de nodige foto's waar het bruidspaar wel in de camera kijkt, maar het is prettig als afwisseling tussendoor. Net als bijvoorbeeld detailopnames. Achteraf gezien had ik er daar trouwens nog wel wat meer van willen maken.

Na de sessie op het Valkhof haastten we ons naar het huis van de bruidegom waar zijn ouders een lichte lunch hadden bereid en waar alle daggasten samenkwamen. Een mooi rustmomentje op de dag voordat we terug gingen naar het Valkhof waar het huwelijk gesloten (of eigenlijk geopend) werd.

Nog een andere nieuw type foto's die ik de laatste tijd ook tegenkwam op andere blogs en sites zijn de 'spyshots'. Hierbij neem je met een teleobjectief een foto van een situatie waarbij je ervoor zorgt dat er wat planten (of iets dergelijks) voor je beeld zitten. De onscherpe voorgrond geeft een mooi effect op de foto.



In de Valkhof kapel waar de huwelijksvoltrekking plaats vond was het licht overigens een nachtmerrie voor fotografen. Ik moest naar minimaal 1600 ISO om een beetje bruikbare sluitertijden te behalen. Op mijn 5D mark II is dat geen probleem (daar ben ik op 3200 ISO gaan zitten), maar met mijn Canon 400D die ik gelijktijdig gebruikte is op 1600 de ruis eigenlijk al wat te veel.

Daarnaast waren er in de kapel verschillende kleuren licht aanwezig; dat kan sfeervol zijn, maar ook erg lastig om de juiste witbalans in je foto's te krijgen. Een leuke extraatje was het enorme contrastverschil dat ontstond doordat een zonnestraal recht op de witte jurk van de bruid scheen terwijl de rest van de kapel in het donker gehuld bleef. Dat zag er in het echt prachtig uit, maar op de foto kom je dan gewoon dynamisch bereik van je sensor te kort.

In Lightroom heb ik dan ook nog het nodige moeten corrigeren om die foto's in de kapel naar wens te krijgen. Dat lukt allemaal wel, maar kost wel de nodige extra tijd.

Na de kapel vertrokken we met het kersverse bruidspaar terug naar het ouderlijk huis van de bruidegom voor de receptie. Tijdens de receptie heb ik even tussendoor de tijd genomen om de ringen te fotografen. Ik pik die dan altijd even op bij het bruidspaar en ga met het bruidsboeket en eventuele andere accessoires even ergens apart zitten om wat foto's te nemen met mijn Canon 100mm f/2.8 macro objectief.



Na de receptie hebben we nog lekker gedineerd met het bruidspaar en de daggasten in Chalet Brakkenstein. Al met al een erg leuke en mooie dag.