Kennismaking met macrofotografie

Na het lezen van diverse artikelen over macrofotografie is bij mij echt de vonk overgeslagen.
Het aanschaffen van een macrolens kon niet meer uitblijven. In dit artikel vertel ik mijn eerste ervaringen met mijn nieuwe lens en met macrofotografie. Het is waar; macrofotografie werkt verslavend!

Zoals jullie wellicht gezien hebben zijn er zijn op Photofacts al diverse artikelen verschenen over macrofotografie. Mijn collega blogger Ton Vingerhoets heeft er een 5-delige serie over geschreven. In deze 5-delige serie laat Ton de diversiteit van macrofotografie zien vanuit het prachtige China. Ook collega blogger Johannes Klapwijk doet op dit gebied vaak een duit in het zakje. Zo kon je laatst nog zijn toer door de Eifel lezen, waar hij op zoek is gegaan naar de blauwe vuurvlinder.

Nu was ik al een tijd gecharmeerd van macrofotografie, maar na het lezen van de artikelen en de prachtige foto's die erin staan wist ik het zeker: ik wilde dit ook gaan doen. Ik had in het verleden al eens wat macrofoto's gemaakt, maar had hiervoor niet de juiste spullen tot mijn beschikking. Uiteraard wilde ik eerst weten of macrofotografie wel iets voor mij was voordat ik de benodigde uitrusting aan ging schaffen.

Een heel handig ding om dit uit te vinden is een macro convertor van Raynox. Deze kan je op diverse sterktes bij onder ander CameraTools kopen. Deze kosten een paar tientjes en zijn prima om uit te vinden of macrofotografie iets voor je is. Je zet deze met een handig klemsysteem voorop je bestaande lens, waardoor je er eigenlijk een loep opzet en zo macro foto's kan maken.

Het is in begin even flink wennen, want je moet de scherpte verkrijgen door dichterbij of verder weg van je onderwerp te gaan. Maar om te kijken of macrofotografie iets voor je is een prima hulpmiddel. Ik fotografeerde destijds nog met de Canon 350D. De ervaring leert dat bij lenzen met een groter diameter dit hulpstuk niet goed meer past en je de helft in beeld ziet. Bijvoorbeeld bij de Canon 70-200mm f/2.8 L met een diameter van 77mm.

Na bovenstaande wist ik dus dat macrofotografie mij aansprak. Omdat ik hiermee toch verder wilde besloot ik een macrolens aan te schaffen. Na diverse fora en reviews te hebben gelezen besloot ik tussen twee te kiezen: De Sigma 105mm f/2.8 Macro of de Canon 100mm f/2.8 Macro. Uiteindelijk heb ik toch besloten de Canon 100mm f/2.8 Macro te kopen vanwege de snellere en nauwkeurigere autofocus die als pluspunt werd genoemd op diverse fora en omdat Canon nu eenmaal mijn merk is.

En dan komt het moment waarop je de lens wil gaan testen. Mooi weer met niet te veel wind is perfect, maar afgelopen week was de wind behoorlijk stevig waardoor ik eigenlijk weinig kon uitproberen. Zaterdagochtend had de wekker enigszins vroeg gezet (bedankt voor de tip Johannes!) en hoopte ik dat wind niet te hard zou zijn. Ik had geluk, het waaide zachtjes en het ochtendzonnetje scheen lekker aan een blauwe hemel.

Eenmaal aangekomen in natuurgebied (op tien minuten rijden van mijn huis) heb ik eerst eens op mijn gemak gekeken wat voor beestjes je zoal ziet. Normaal zou je hieraan voorbijlopen, maar als je hierop gaat letten dan gaat er een wereld voor je open. Genoeg oefenmateriaal dus. Na een plekje te hebben uitgezocht waar de wind net nog wat minder was kwam ik de volgende libelle tegen. Volgens mij, althans de site libellennet, is dit een watersnuffel. Maar ik kan me vergissen.



Nu wilde deze libelle alleen niet echt meewerken. Net als ik helemaal goed geïnstalleerd zit draait de libelle weer weg achter het grassprietje. Ik hem hem toch vastgelegd, maar dan anders dan anders.

Na een half uur te hebben geprobeerd de libelle er 'normaal' op te krijgen besloot ik mijn geluk op een andere uit te gaan proberen. Even verder kwam ik onderstaande libelle tegen. Nu heb ik van alles afgezocht, maar ik kan deze geen naampje geven. Ik ben nieuwsgierig of iemand het wel weet. Ik kon bij deze libelle goed dichtbij komen en kon zo de volgende foto maken.



Na ruim twee uur te hebben rondgelopen ben ik weer huiswaarts gekeerd. (het ging ook regenen.)
Al met al moet ik zeggen dat de Canon 100mm f/2.8 Macro inderdaad een erg goede lens is met een snelle en betrouwbare autofocus, en dat dit een stuk handiger werkt als de bovengenoemde voorzet variant. Ook het bokeh van de lens vindt ik erg mooi en de ruime zonnekap houdt eventueel aanwezig hinderlijk licht tegen.

Macrofotografie werkt dus echt verslavend! Ik ga jullie zeker nog vaker schrijven over dit onderwerp, en wellicht moet ik maar eens een workshop bij Johannes Klapwijk gaan volgen.

Natuurlijk kan je ook gewoon je achtertuin inlopen en de bloembakken of borders eens op macro niveau bekijken. Wederom een overdaad aan oefenmateriaal!