Leerzame beslommeringen van een beroepsfotograaf

Zo af en toe zul je als beroepsfotograaf ook tijd moeten besteden aan zaken die minder leuk zijn: subsidieaanvragen, verzekeringen, contracten, enzovoorts. Hieronder een korte schets van leerzame zaken waar ik de afgelopen periode tegen aan liep.

Allereerst ben ik samen met twee andere Eper fotografen Martin Hogeboom en Joop Luimes bezig met het organiseren van het Fotofestival Epe (noteer 29 mei 2010 vast in je agenda!). Wat als klein idee begon, groeide ongemerkt uit tot een enorm spektakel.

Hartstikke leuk natuurlijk, maar daar komt wel het nodige bij kijken. Zo bleek er een evenementenverzekering afgesloten te moeten worden (zo'n evenement valt niet onder de normale aansprakelijkheidsverzekering), en moet je bijvoorbeeld denken aan EHBO, catering, voorinschrijving, logo en website, toestemming Gemeente en politie, verkeersregelaars en wegwijzerborden, het inlichten van de buurt, subsidieaanvragen, sponsoren, enzovoorts, enzovoorts. Dat hadden we tevoren allemaal niet bedacht!

Het is overigens wel hartverwarmend om te merken dat zo velen bereid zijn (belangeloos) te helpen om een succes van dit fotofestival te maken! De een geeft een gratis workshop of lezing, de ander bouwt een website, weer een ander helpt bij de subsidieaanvragen. Echt fantastisch!

Maar goed, over dit fotofestival volgend jaar meer. Het duurt immers nog even voor het zover is. Naast het Fotofestival loopt voor mij namelijk ook nog de organisatie van de fotoreizen. Was het tot op heden altijd zo dat ik een fotoreis onderbracht bij een reisbureau vanwege onder andere de aansprakelijkheid (degene die organiseert is aansprakelijk, niet degene die bemiddelt), voor de reis die ik in juni naar Schotland organiseer, kon ik geen geschikt reisbureau vinden. Dus dacht ik: 'dan regel ik het zelf!'.



Maar dat ging niet zonder slag of stoot. Nu weet ik natuurlijk ook wel dat de overgrote meerderheid van de fotografen die fotoreizen organiseren onverzekerd op reis gaan, maar ik durf dat risico toch niet te nemen. Stel dat er iemand van de glibberige Bass Rock de zee in glijdt, dan zal de reisverzekering van die deelnemer mij daar waarschijnlijk toch aansprakelijk voor proberen te stellen. En natuurlijk kun je van alles uitsluiten in algemene voorwaarden, maar om te voorkomen dat er achteraf gesteggel over ontstaat (en of de deelnemer of ik het financiële slachtoffer wordt), regel ik het liever vooraf goed.

Tijdens mijn zoektocht naar een oplossing werd het alleen maar ingewikkelder. Ik kreeg allerlei wetsartikelen toegestuurd (voor de geïnteresseerden: BW 7:500 e.v.) en er bleken maar weinig verzekeraars te zijn die dit risico willen verzekeren!

Uiteindelijk kwam ik in contact met een startend reisbureau wat nog een aansprakelijkheidsverzekering af moest sluiten. Twee weten meer dan één, dus gingen we met z'n tweeën op pad om informatie in te winnen en offertes op te vragen. De prijzen die in deze offertes genoemd worden, lopen uiteen van 2800 euro tot 500 euro!

Tot zover de stand van zaken tot nu toe; we moeten de offertes nog uiteen rafelen om de verschillen te ontdekken. Tja, dan ben je toch liever met fotografie bezig.. Mocht iemand ervaring hebben met aansprakelijkheidsverzekeringen voor kleine reisorganisatoren, dan hoor ik het graag!



Een derde voorval betreft het aanleveren van foto's uit Namibië voor een agenda zonder vooraf een contract gesloten te hebben. Natuurlijk, ik zou beter moeten weten, maar het was een bekende van een collega-fotograaf en ik vertrouwde hem op zijn blauwe ogen. Met als resultaat dat andere foto's geplaatst werden dan afgesproken, dat toelichtende teksten ingekort werden, enzovoorts. Motto: hoe aardig iemand ook is, sluit altijd een contract af, alvorens je de foto's opstuurt!