Macrofotografie; eerste stappen in een kleine wereld

Na al enkele tijd te fotograferen met enkele mooie objectieven zoals de Beercan en een 50mm f/1.4 prime werd mijn aandacht getrokken naar macrofotografie Mede door artikelen hier van Ton Vingerhoets, Niels van der Perk en Johannes Klapwijk en in fotomagazines. Vroeger had ik altijd al de wens om een macrolens te kopen aangezien het onderwerp mij aanspreekt, evenals de (uitdagende) manier van fotograferen.


Cactus in de vensterbank

Enkele weken geleden heb ik de knoop doorgehakt. Als budget-fotograaf, die als bijna afgestudeerd student niet al het geld van de wereld heeft, besloot ik mijn set uit te breiden met de Tamron 90mm f/2.8. Met een erg goede prijs/kwaliteitsverhouding en goede reviews kon dit geen miskoop worden. Zo gezegd, zo gedaan. Op een dinsdagmiddag besteld op internet bij CameraNU, dag later netjes in huis. Goede service, uitstekende prijs.

Vervolgens ga je dan 'spelen' met zo'n objectief en kom je er achter dat wat al in bladen gezegd wordt waar is, namelijk dat macrofotografie echt een vak apart is. Het zeer nauwe scherpstelgebied bij f/2.8 is al een uitdaging op zich. Gooi je het diafragma omlaag, dan heb je al snel je externe flitser nodig. Het mooie van de Tamron is dat hij over het gehele diafragma lekker scherp blijft. Zelfs op f/22 zie je weinig verschil ten opzichte van f/2.8.

Druppel water

Ik heb zowel binnen als buiten geëxperimenteerd. Waar veel mensen meteen bloemen en planten fotograferen, onderwerpen die lekker stil staan en dus met minder inspanning toch goed zijn vast te leggen, richtte ik mij op de kleine dieren in de achtertuin. Maar alle goede bedoelingen ten spijt, ik snap dat mensen beginnen met bloemen en planten.

Een spin, vrolijk zittend in het midden van zijn web, was al lastiger vast te leggen door de vrij harde wind die het web heen en weer zwiepte. Macrofotografie buitenshuis is dus afhankelijk van de wind, iets wat de meesten hier uiteraard ook weten. Ik heb wat bloemen en planten gefotografeerd en mijn best gedaan met de spin.


Bloem in de tuin

Binnenshuis waren er eveneens leuke onderwerpen te vinden. Een cactus op de vensterbank, een snoepje dat van dichtbij op een borrelnoot lijkt en de kraan. Altijd al gedroomd van die ene druppel water die vastgelegd wordt op het moment dat hij opspat. En met behulp van de macrolens moest dat toch lukken. De externe flitser is dan noodzakelijk en ik kan leven met het resultaat.

Het leukste onderwerp kwam onlangs letterlijk mijn kamer binnenvliegen. Een mug, 's nachts gevangen met een elektronische vliegenmepper en vervolgens op de vensterbank gelegd om snel mijn bed weer in te duiken.

Een dag later viel mij op dat de 'buik' van de mug flink opgezet was, als een blaar. Het was eveneens doorzichtig en je kon het bloed zien zitten. Met de gedachte dat hier onlangs kritiek was op de macrofoto's, het zou namelijk alleen maar draaien om bloemen, planten en libelles (waar ik het overigens niet mee eens ben want al deze foto's zijn voor mij inspiratie), besloot ik het stoffelijk overschot van deze mug vast te leggen. Gevoelige mensen kunnen beter niet kijken.

Infuusmug?

Daarnaast is de Tamron 90mm f/2.8 ook uitermate geschikt voor portretten, vanwege de mooie scherpte, de bokeh en de brandpuntsafstand van 90mm. Met een bruiloft op komst is dit weer een mooie lens voor in het arsenaal. Ik ga hem dan ook zeker gebruiken.

Voorlopig blijft het oefenen. Heb je opbouwende kritiek op mijn foto's, laat het dan weten. Zo kan ik mijzelf alleen maar verbeteren.