Spelen met tomaten in een lichttent

De tomaten waren deze week in de aanbieding. Een goede reden om een trosje te kopen. Met een lichttent is het mooi zo'n bolle, glanzende groente te fotograferen. Oké, het waren niet de allermooiste tomaten, maar goed genoeg voor een vingeroefening. En ze waren daarna nog smakelijk genoeg om in de salade te eindigen.



Zet een object op een tafel voor het raam, kies een mooie onder- en achtergrond en reflecteer het invallend licht met een stuk wit papier of karton. Je kunt dan mooie 'stills' maken. Maar er zijn objecten die niet goed in een eenvoudige daglichtstudio te fotograferen zijn. Glanzende producten met een ronde of bolle vorm zijn heel lastig en de tomaat is daarvan een voorbeeld. Ik ben er pas weer eens even mee aan de gang gegaan. Als achtergrond koos ik een groot vel rood karton, vooral voor het rood-of-rood effect. Ik heb dat in het analoge tijdperk een keer gedaan en wilde het kunstje nu eens uithalen met mijn full-frame digitale combinatie met 100mm macro-objectief. Het resultaat zie je hieronder.



Niet fraai. En de volgende stap leverde geen verbetering. Met een plaatje wit piepschuim schermde ik het directe licht af. Dat leverde een ander probleem op. Het witte plafond ging sterk in de tomaten reflecteren. Dat heb ik met een plaat donker karton weer tegengehouden. Dat effect zie je hieronder in de rechter afbeelding.



Bij deze tomaten bleek de gemakkelijke opzet van een huiskamerstudio niet bruikbaar. Daarop besloot ik de lichttent uit de kast te halen. Er is de laatste tijd al veel over dergelijke tenten geschreven, onlangs nog over de FotoCube. Die tent heb ik niet, maar wel een Lastolite van ongeveer 1 x 1 x 1 meter.

In de tent heb ik ook weer het rode karton gelegd, met een doos erachter om ondergrond en achtergrond mooi in elkaar over te laten lopen. Links van de tent heb ik de studiolamp opgesteld, de ene keer echt links, de andere keer wat meer linksvoor.

Om reflectie van randen, camera en voorwerpen in de ruimte achter mij tegen te gaan heb ik gebruik gemaakt van de met een rits instelbare 'kijkspleet' in deze tent. Het resultaat is de foto boven deze bijdrage. Daarbij zie ik achteraf aan de lichtvlek op de voorste tomaat dat de lamp net iets te veel op de hoek van de tent gericht moet zijn geweest.

Gelijk door met kievitseitjes
Nadat ik genoeg foto's van tomaten had gemaakt, ben ik de tuin in gestapt en heb daar een paar kievitseitjes geplukt. Dit bolgewasje heeft een sierlijk bloempje en ik wilde weten of de tent ook hier meerwaarde biedt. Het was niet mijn doel om een natuurfoto te maken, maar om de sierlijkheid te vangen. Achter in de tent heb ik daarom een vel zwart karton opgehangen. De studioflitser ook nu weer links van de tent opgesteld.

Grootste probleem was hier het voorkomen van luchttrillingen. De geringste handbeweging bij het scherpstellen van het macro-objectief zorgde voor een trilling van de blaadjes. Zelfs een minieme verplaatsing van het statief (buiten de tent) zag ik terug in een beweging van het onderwerp.

Eén van de beelden uit de reeks kievitseitjes zie je hieronder. Overigens heb ik hierbij de kijkspleet niet gebruikt, maar de open onderkant van de tent. Dat is gemakkelijker bij het schikken van de bloem en kans op spiegeling van voorwerpen is bij deze bloem niet groot.



Supermarkt
Ik heb ooit gelezen dat een echte food-fotograaf zijn groenten en fruit zorgvuldig kiest bij de tuinder of groothandel. Zelfs als een grote supermarktorganisatie zijn klant is en de producten gratis kan afleveren. Als ik mijn trosje tomaten zie, lijkt me dat de juiste aanpak. Deze 'verse' tomaten zijn weliswaar direct uit de winkel afkomstig, maar de kelkblaadjes op de vruchten zijn niet frisgroen meer. Voor consumptie is er niets aan de hand, maar voor een volgende foto van een tomaat ga ik toch maar eens ergens anders zoeken.