Tijd voor natuurfotografie

Wat heerlijk is natuurfotografie toch! Er is altijd wel een reden te bedenken om naar buiten te gaan. Binnenkort geef ik een workshop 'Herfstkleuren fotograferen' (sorry, vol) en dus moet ik nu echt naar buiten om voorbeeldfoto's te maken! En ja, ook mijn man Sam moet mee, want hij moet immers handen vol blad in de lucht gooien om te laten zien wat voor leuke dingen je daarmee kunt doen met lange sluitertijden en een invulflits. En ach, dan moet natuurlijk ook de hond mee, want anders zit hij zo zielig alleen thuis..



En zo zijn we dan toch weer eens op pad. Hoe gek het ook klinkt, hoe drukker de natuurfotograaf, hoe minder hij of zij (meestal een hij ) zelf aan fotograferen toe komt. Dat geldt ook voor mij. Zo druk met het geven van workshops en cursussen en met de organisatie van een fotografiefestival (waarover in een volgend blog meer) dat ik het fotograferen echt in moet plannen.

Maar dat de natuur zich niet laat plannen, bleek laatst maar weer eens op het Hulshorsterzand. We waren een zondag vroeg opgestaan (5.00 uur) om de opkomende zon in de mist te kunnen fotograferen. De zon dacht daar echter anders over, die liet zich in het geheel niet zien. Sterker nog, na een kwartier op het Hulshorsterzand geweest te zijn, trok het zo dicht dat we nauwelijks onze eigen voeten nog konden zien. Van fotograferen kwam dus niets meer.

Paniek! Op de terugweg bedenk ik me dat ik in alle haast om nog iets te kunnen fotograferen, vergeten ben om bij het wisselen naar een groothoekobjectief ook van body te wisselen. Ik werk zowel met een Nikon D3 (fullframe) als met een Nikon D300 (DX). En heb de DX groothoeklens op de D3 gezet!

Nu heeft Nikon gelukkig ingebouwd dat wanneer op de D3 een DX objectief geplaatst wordt, de sensor 'gecropt' wordt naar een DX-formaat. Maar dan hou je maar 5 megapixel over. Wat zou het resultaat zijn? Thuisgekomen blijkt het gelukkig allemaal mee te vallen. Die vijf megapixel zijn nog ruim voldoende om een mooie afdruk te maken. Is mijn dag toch weer goed.