Verjaardagspret en statiefkeuze; deel 1

Enige tijd geleden ben ik weer verjaard (geen vragen over mijn leeftijd). Dat is een jaarlijks terugkerend festijn, waarbij het hoogtepunt wordt gevormd door het vraagstuk ‘Wat gaan we dit jaar krijgen danwel geven’, afhankelijk vanuit welke persoon je dat bekijkt. Deze keer heb ik gewoon mijn fotografisch wensenlijstje op tafel gelegd mocht ik van mijn vrouw fotografiespullen op de wensenlijst zetten. Omdat ik nog niet helemaal uitverzameld ben, staan daar nog genoeg leuke dingen op.

Mijn oude statief (een budget-Velbon) was inmiddels wegens regelmatig gebruik door mij en mijn zoon zodanig versleten dat hij doormidden was gebroken bij de klem waar je de kop mee vastzet.

Dat was wel een mooi moment om een ‘echt’ statief te overwegen. Inmiddels was mij wel gebleken dat je voor een spiegelreflex met een telelens een zwaarder en steviger statief nodig hebt. Want daarvoor was de oude toch echt te instabiel en te licht.

Enkele eisen op een rijtje:

• Aluminium (carbon is leuk, maar wordt te duur)


• Afzonderlijk uit te klappen poten (om een laag standpunt in te kunnen nemen, handig bij macrofotografie)


• Omkeerbare middenpoot (ook handig voor macrofotografie)


• Robuust (geschikt voor SLR met redelijke telelens)


• Niet te duur (mijn bijnaam is niet voor niets ‘el cheapo’)

Persoonlijk was ik erg gecharmeerd van de Manfrotto statieven. Robuust en met een goede prijs/kwaliteitsverhouding. De eerste keus was dan ook een Manfrotto 055XPROB met 804RC2 kop en later een 190XB met dezelfde kop. Helaas moest ik bij deze statieven toch om de (totaal)prijs afhaken. Er staat namelijk nog meer op de wensenlijst. Maar daarover later nog eens meer..

Zo nu en dan koop ik in de lokale boekhandel eens een fotografie tijdschrift (volgens mijn vrouw ben ik tijdschriftverslaafd, maar daar valt over te twisten ). Zo viel mijn oog op de aanbieding van Chip Foto Video: een jaarabonnement met daarbij een Calumet 7100 statief tegen een meerprijs van slechts € 22,50. Dat leek me wel een leuke deal.

Helaas was het een zo-lang-de-voorraad-strekt aanbieding. En jawel, ik trof het, de Calumet statieven waren dus op. Maar geen nood, er was gezorgd voor een nieuwe aanbieding. Zelfde condities, maar dan een Manfrotto 718B. Dat lijkt in eerste instantie ook een goede keus. Maar als je eerste instantie leest, dan zit er ook een tweede aan vast.

Toch voor de zekerheid nog maar een check gedaan op Google. En wat blijkt: de 718B is in principe geschikt voor camera’s t/m een zware hybride of lichte spiegelreflex met een lichte lens. Ik wil graag op de toekomst voorbereid zijn (wie weet komt er nog eens een D300 of een 400 f/2.8) dus helaas, dit statief valt af. En het abonnement dan? Want dat had ik al afgenomen. Ik moet zeggen dat Chip Foto en Video daar heel coulant mee om is gegaan. Ze kwamen zelf al met de vraag of ze mijn abonnement moesten cancellen. Geen probleem dus. Geen abonnement en geen statief.

Verder zoeken dan maar. Nog even een zijstap gemaakt naar Velbon, maar de goedkopere modellen staan mij niet zo aan, die ogen me te iel. De duurdere serie (Sherpa Pro) oogt wel goed, maar is weer boven budget. Tot ik op de heldere gedachte kwam om eens bij Calumet te kijken. Daar trof ik twee statieven aan die mij wel aanstonden: de 7100 en de 7300. Stevig ogend, met foam op de poten voor extra comfort in de winter, en goed voor een maximale belasting van 5 kg. Buiten de prijs (E 82,- vs. E 106,-) zijn er nog een paar verschillen, zoals maximale hoogte (147cm vs. 171cm), gewicht (2 kg vs. 2,6 kg) en de ingeklapte lengte (54 cm vs. 62 cm). En dat alles inclusief 3-weg panoramakop.

Mijn keuze was snel bepaald. Het moest de Calumet 7300 worden. Vooral de maximale hoogte gaf daarbij de doorslag. Bij 171 cm kan ik de camera zo opstellen dat ik niet hoef te bukken. Dat kan handig zijn als je rug niet de aller-stevigste is.

Het online bestelproces leverde geen problemen op. Wel viel het me op dat ik wel kon aangeven dat ik met creditcard wilde betalen, maar de uiteindelijke betaling niet kon doen. Ik kreeg wel een bevestiging van mijn bestelling via de mail, dus ik wachtte dat maar af. Het initiatief lag daarvoor bij Calumet. En ja, een paar uur later werd ik door een vriendelijke dame teruggebeld en werd de betaling verder via de telefoon afgehandeld. Ik moet zeggen dat ik dat een ‘typische’ gang van zaken vond voor zo’n toko. Het geeft op z’n minst een onbehaaglijk gevoel.

Na een dag of drie werd via een pakketdienst de doos met het statief keurig afgeleverd, niks op aan te merken dus. Na even snel spieken of alles OK was moest de doos weer dicht en kon het wachten beginnen..

Wordt vervolgd