Gebruik van een ringflitser in fotografie

Ik krijg vaak de vraag van mensen per e-mail; 'waar is die grote ringflitser nu precies voor'. Het werk dat ik maak heeft namelijk vaak niet de specifieke kenmerken van een ringflitser in hun ogen.
Of toch wel? In veel van de foto's die ik maak zit de ringflitser in verstopt.

Persoonlijk vind ik de ringflitser alleen gebruikt als hoofdlicht niet zo geschikt. Daarom combineer ik hem altijd met een x-aantal andere lampen. Velen kennen de ringflitser met name van de marco fotografie. In dit artikel bespreek ik slechts alleen de grote variant die we gebruiken in de studio

De ringflitser

Het geeft een type licht af waarmee wij als mens nooit kijken, namelijk, je kijkt vanuit de lichtbron zelf. Je zit er door de ringvorm waarin je lens zich bevind feitelijk gezien gewoon in. Je camera veranderd in een lamp.

Je moet een ringflitser niet verwarren met een opzetflitser. Waarom niet? Een opzetflitser geeft nog schaduw, de ringunit geeft een schaduwloos licht, vandaar dat ik al aangaf, je zit in de lamp. De ring wordt soms ook herkend door de halo schaduw die het kan geven. Maar in combinatie van andere lichten hoeft die niet zichtbaar te zijn.

Ook wordt de ring vaak in verband gebracht met een kring als reflectie in de ogen. Echter ontstaat deze alleen als je redelijk dichtbij komt. Of in combinatie met een softreflector die als het ware de ring vergroot. Over het algemeen uit de reflectie van een ringflits in de ogen zich als een klein puntje in het midden van de pupil indien er in de camera gekeken word.

Het type ringflitser dat ik gebruik heeft een maximale power output van 3.000 wattseconde. Het is daardoor geen stand alone unit, maar hij haalt zijn power uit een generator. Dit kan een generator zijn die in de studio op 230 volt loopt, of een generator op een accu (porty).

Waarom een ringflitser

Zoals ik aangaf, ik vind het licht uit de ringflitser in veel gevallen niet geschikt als hoofdlicht. Veelal gebruik ik hem in combinatie met andere lichtbronnen. Waar de daadwerkelijke kracht van de ringflitser in zit is het bepalen van het contrast in het beeld.

Om een simpel voorbeeld te nemen, stel je hebt in de studio een setting met één licht op een model, en dat komt van rechts. Dan heb je als resultaat een beeld waarbij iemand maar voor de helft is verlicht.

Indien je dan de ringflitser gaat toevoegen in een op een laag power niveau wordt het donkere gedeelte van het model ook verlicht, zonder nieuwe schaduwen te veroorzaken. Op deze manier kun je dus het contrast bepalen. Je controleert zelf hoe diep schaduwwerking zal gaan worden.

Wanneer je dus bijvoorbeeld kleding moet fotograferen waarin veel plooien zitten kun je dit dus mooi invullen. Omdat je overal een invulling aan kan geven wordt ook je sensor bijna volledig aangeslagen. De beelden bevatten meer info omdat elementen niet meer dichtlopen. Daarom zie je ook meer detaillering.

Een vraag die na het bovenstaand dan natuurlijk opleeft is, waarom heb je dan een unit met zoveel power? Kan dit niet met een adapter op je speedlight? Voor mijn werk is het antwoord nee.
Ik werk vaak op diafragmawaardes van f/8 of hoger, maar dit is niet het belangrijkst. Het belangrijkste is dat het licht ook een afstand moet kunnen overbruggen, dit heeft ook effect op het type licht dat je krijgt.

Mijn werkwijze

Wanneer je een ringflitser aan een set gaat toevoegen voeg je een lichtbron toe. Ik ga ervan uit dat je weet wat er gebeurt zodra je een lamp dichterbij een model zet, of juist verder weg. In dit geval is je camera de lamp geworden, dit houd dus in dat je bewegingsvrijheid een stuk kleiner is geworden.

Bij het verplaatsen naar voren en naar achter heeft dus gevolgen voor je belichting. Om je meer vrijheid te geven is het aan te raden de ringunit te hangen aan een generator die apart af te stellen is ten opzichte van de rest van je flitsers.

Ook veranderd de aard van het licht over de afstand. Werk je dichtbij je model, dan zal je een enorm verloop in licht waar nemen. De neus kan bijv correct belicht zijn, en de oren zijn al onderbelicht. Dit komt omdat licht zich kwadratisch voortplant. Maak je de afstand groter, dan wordt de balans vaak al evenwichtiger.

De ringflitser is uit te breiden met een softreflector, dit is een grote dish die op de unit wordt geplaatst. Hierdoor wordt het een grotere lichtbron, met alle gevolgen van dien. Ook kun je een grid plaatsen op de unit, hierdoor kun je het ringlicht beperken tot de plaats in het beeld waar je het wilt hebben. Maar het voorkomt ook ongewenste reflectie.

Voorbeelden ringflitser

Allereerst twee beelden zonder de ringflitser. Deze kenmerken zich in deze foto's doordat schaduwen de kans krijgen om naar zwart dicht te lopen.


Nu twee voorbeelden met de ringflitser, wat je hier zal gaan opvallen is dat wanneer je op de schaduw gaat letten je zult zien dat deze niet meer dichtgelopen zijn op de plaatsen waar dat eigenlijk wel zou moeten zijn.



Hieronder ook nog een voorbeeld waarbij een ringflitser gebruikt is. Bij deze is het ringlicht in een sterkere vorm aanwezig in het beeld. Er wordt ook hier nog altijd met meerdere lichtbronnen gewerkt.




Meer is te zien op mijn website, echter staat er dan niet meer bij wat wat precies is.
www.markderoo.com

• 

  Over de auteur; Mark de Roo
  Om een duidelijk beeld te krijgen van het werk van Mark de Roo zou je zijn site moeten bekijken. De vorm van fotografie die daarop staat is voornamelijk gericht op modelfotografie en ge-ensceneerde fotografie.