Na een dienstverband van ruim tien jaar in de maatschappelijke opvang heb ik onlangs besloten mij als professioneel fotograaf te gaan ontwikkelen. Het is een droom die ik al jaren koester. Een druk gezin en een vast baan waar ik het erg goed naar mijn zin had belemmerden de daadwerkelijke overstap.

Doordat er op mijn werk een wisseling van management kwam en ik er intussen ook niet jonger op werd heb ik, na lang wikken en wegen, besloten de grote stap te maken. Fotografie is al jaren een grote hobby en van heel veel mensen kreeg ik steevast het advies; 'Daar moet je eens iets mee gaan doen'.

Maar hoe pak je nu zoiets aan? Vooralsnog heb ik geen naam gemaakt in de fotowereld en zal me dus moeten ontwikkelen tot een fotograaf waar je niet om heen kunt. Zeker gezien de enorme aantallen mensen die in het bezit zijn van de meest prachtige camera's is de noodzaak om onderscheidend bezig te zijn groter dan ooit tevoren.

Een leuke vakantiefoto is geen probleem maar absoluut onvoldoende om mee op te vallen. Hoe ontwikkel je jezelf nu tot een goede fotograaf en waar specialiseer je jezelf in? Om me heen merk ik steeds vaker dat mensen met deze vraag lopen. Zelf heb ik de keuze gemaakt om een vakopleiding aan de Fotoacademie te gaan volgen. Op deze manier wil ik erachter komen waar mijn sterke en zwakke kanten zitten. Waar kan ik me verder ontwikkelen en op welke punten kan ik me specialiseren?

Om in aanmerking te komen voor de Fotoacademie moest ik eerst de basisopleiding volgen en afgelopen woensdag was de eerste lesdag. Ik was een beetje bang om met mijn 41 jaar de oudste te zijn maar gelukkig bleek dat niet het geval. Totaal zijn we met zes personen, variërend in de leeftijd van 21 tot 65 jaar. Ik zit dus mooi ergens in de middenmoot!

Stuk voor stuk gemotiveerde mensen die om uiteenlopende redenen deelnemen. Dat is dan meteen ook het grote voordeel van de prijs, je wordt als vanzelf gemotiveerd! Een bedrag van 1.125 euro voor zes lesdagen is tenslotte geen kattenpis. Van de zes medestudenten zijn er drie die het voornemen hebben om aansluitend de vakopleiding te gaan volgen en de andere drie willen eerst de kat uit de boom kijken.

Eerste lesdag

Het was meteen een pittige dag met heel veel theorie. Van de geschiedenis van de fotografie tot aan belichting en diafragma-instellingen zijn uitgebreid aan de orde geweest. En al snel komen er allerlei leermomenten om de hoek kijken. Zo bleek ik namelijk nooit de witbalans in te stellen omdat ik er vanuit ging dat je dat later in Photoshop kon instellen. Iets wat ook wel klopt maar niet altijd op gaat.

Als je bijvoorbeeld op een zonnige dag het bos in gaat met de witbalans op automatisch dan zal de camera elke keer weer een andere witbalans pakken met als gevolg dat bijvoorbeeld de bladeren telkens anders van kleur zijn. Natuurlijk achteraf te corrigeren maar waarom het niet gelijk goed doen?

In de middag hebben we uitgebreid stilgestaan bij het gebruik van een grijskaart. Voor ons alle zes een openbaring om de invloed daarvan te zien. Zowel bij witte als zwarte vlakken is de invloed van de grijskaart enorm! Ik ben overtuigd en meteen de volgende dag een grijskaart gaan kopen.


Dat we niet zomaar even met een workshopje bezig waren bleek ook aan de huiswerkopdracht die we meekregen. Volgende week moeten we, naast onze drie allerbeste foto's, een kleine serie van vier tot zes foto's inleveren waarin we onszelf in onze eigen leefomgeving moeten laten zien. En eerlijk gezegd valt dat nog niet mee. De afgelopen dagen heb ik met hele andere ogen door mijn eigen huis gelopen op zoek naar iets wat interessant genoeg is voor een serie foto's. Ik ben er nog niet uit. Het is ook nog geen woensdag.