Ik had beloofd geen libellen foto's meer te publiceren dit jaar.. Sorry, ik kan het gewoon niet laten om afscheid te nemen van een heerlijk seizoen vol geweldige vlinder en libellensoorten. Gisterenmorgen ben ik vanwege de bijzonder goede weersvoorspellingen voor de laatste keer dit jaar op jacht gegaan naar de ultieme macro foto. En het resultaat komt wel heel dicht bij mij ultieme plaat, zoals ik hem in mijn hoofd heb. Ik wilde hem jullie niet onthouden.

Zo laat in het seizoen vliegen eigenlijk voornamelijk nog de heidelibellen en ik heb toevallig een goed plekje waar de zwarte heidelibel in prachtig lang gras voorkomt. Ik loop al tijden te spelen met het idee van een foto waarbij ik dwars door gras heen en met flinke afstand een libel fotografeer. Het moet dan met het eerst zonlicht zodat het licht het gras gouden maakt en zodat de dauw een interessante bokeh en sfeer geeft.

Het zou voor mij de herinnering moeten oproepen aan alle vroege ochtenden waarin ik door zeiknat gras op zoek ga naar libellen en een beeld zijn dat weergeeft hoe ik ze dan voor het eerst zie hangen.

Onderstaande foto is in die visie bijzonder geslaagd: de bokeh doet heerlijk mee, de dauw op de vleugels laten de libel er uit knallen en de lijnen en structuren in het gras maken het geheel op een schilderachtige manier af. In een ideale wereld had de libel iets gedraaid gehangen zodat je het lijfje meer ziet, alleen als ik meer vanaf links fotografeerde werkte het zonlicht weer niet mee. Dus ultiem is hij nog niet. Gelukkig, ik kan volgend jaar weer op stap.