Crash! Omgaan met bedrijfsdata zoals foto's

Vanmorgen deed-ie het nog. Terug van even weg bleek de computer niet meer aan de praat te krijgen. 'Crash van de harde schijf,' luidde de boodschap van de leverancier. De harde schijf werd vervangen; de computer kon weer van begin af aan worden opgebouwd. Er is wat verloren gegaan, maar niet de RAW-bestanden. Die waren op een externe harde schijf opgeslagen.

Op mijn werk kwam ik een paar maanden voor het eerste het begrip 'resilience' tegen, nadat een oud-collega daarover een boek hadden geschreven. Hij heeft met enkele anderen onderzocht wat de veerkracht van bedrijven is als zij door een calamiteit worden getroffen. Een brand is een voorbeeld van zo'n calamiteit, maar het kan ook gaan om een stevige stroomstoring of een inbraak (camera's weg), of een grotere calamiteit als de ontruiming van een gebied.

Niet zo interessant voor de beantwoording van deze vraag is dát een bedrijf na een ramp weer opstart, maar de snelheid waarmee dat gebeurt. De productie moet doorgaan, met de minste overlast voor klanten. Grote organisaties kunnen dat doen door productie en voorraden te spreiden over meer bedrijfspanden. Dat kost geld, maar niet kunnen leveren is nog veel kostbaarder.

Een fotografiebedrijf is in zeker opzicht een productiebedrijf met productiemiddelen en een magazijn met halfproducten en gereed product. Productiemiddelen zijn hier de camera's en de hard- en software voor fotobewerking en administratie. Het magazijn van halfproducten herbergt de voorraad RAW-bestanden; het magazijn gereed product bestaat uit de bewerkte beelden die ooit verkocht zijn, of klaar staan voor aflevering. Dit noem ik de essentiële voorraad, gerelateerd aan de productie. Een fotografiebedrijf zal ook minder essentiële voorraad hebben. Een pak fotopapier is ook voorraad, maar is snel vervangbaar, dus niet zo essentieel.

Voor bedrijven en ondernemers is ook het uitvallen van computers een calamiteit. Ik moest daaraan denken na de crash van de harde schijf van mijn computer. Van het ene op het andere moment hield-ie ermee op. Ik kon er direct meer naar de verkoper, die er nog dezelfde (zater)dag een nieuwe harde schijf in monteerde.



Daarmee begon de wederopbouw. Alle software opnieuw installeren, waarbij Lightroom nu ineens weer in het Engels functioneert. Was nog snel gedaan vond ik. Echt vele uren ging er vervolgens zitten in het opnieuw keyworden (lekker Nederlands) van de RAW-bestanden. Die trefwoorden stonden op de verloren gegane harde schijf.

Wat is verloren? Mijn adresboek met e-mailadressen. Dat ruimt op, maar van sommige oude contacten hoop ik nog eens een mail te krijgen. Wat mappen met teksten moet ik ook weer aanvullen. En de map met nogal wat fotobewerkingen is ook verdwenen. Maar de schade viel uiteindelijk mee.

Overigens, minder dan een week later bleek mijn computer op het werk kaduuk. Problemen met het moederbord, volgens de IT-onderneming die de ICT-omgeving onderhoudt. Daar bleek het gemak van een echt externe opslag. Na vervanging van een kastje onder het bureau kon ik weer gewoon doorwerken. De map met het bedrijfsfotoarchief stond daar ook nog netjes, met trefwoorden.



Geleerd: maak minstens één back-up van alle correspondentie, administratie en alle bewerkte en onbewerkte foto's. En kijk wat externe opslag kan betekenen.