Gevangen in Alcatraz

Voor werk moest ik een week naar Palo Alto wat net onder San Francisco ligt. Helaas zat de week nogal vol met werkgerelateerde dingen maar gelukkig stond er een sociaal middagje geplanned. Ik had gekozen voor een tripje naar de befaamde gevangenis waar nog nooit iemand van ontsnapt is. Of te wel Alcatraz!




Alcatraz met links de Golden Gate Bridge zoals gewoonlijk gehuld in dikke mist

Van origine had het eiland de Spaanse naam "La Isla de los Alcatraces" wat eiland van de pelicanen betekent. Van 1850 tot 1907 was het eiland een militair fort waarna het van 1907 tot 1933 een militaire gevangenis werd. Het was van 1934 tot 1963 dat Alcatraz gebruikt werd als de befaamde burger gevangenis werd. Met de militaire achtergronden en de ligging in San Fransisco baai, waar een zeer sterke stroming staat, stond het bekent als de meest veilige gevangenis. Van de 1545 gevangenen is er officieel geen enkele ontsnapt.


Schade van de granaten die door de schachten naar binnen zijn gegooid

Op 2 mei 1946 vond de meest gewelddadige ontsnappingspoging plaats waarbij zes gevangenen (Bernard Coy, Marvin Hubbard, Joseph Cretzer, Miran Thompson and Clarance Carnes) probeerde te ontsnappen. Deze poging leidde tot de slag van Alcatraz. De gevangenen bereikte de gun gallery waarna een bloedig gevecht begon. In de ochtend van 4 mei hebben marines met granaten een eind gemaakt aan de slag.


De poppen gemaakt van papier mache en het gat met nep rooster.

Op 11 juni 1962 hebben Morris en de Angelinbroers een goede poging gedaan waarbij ze officieel zijn verdronken. Met zelf gemaakte poppen hebben ze de bewakers laten denken dat ze nog in bed lagen. Na een flinke klim naar buiten zijn ze met een zelf gemaakt vlot van regenjassen de San Fransisco baai overgestoken waarna niks meer van ze is vernomen. Enkele van hun spullen zijn terug gevonden op Angel Island maar toch is de het officiële oordeel dat ze zijn verdronken.

Het geheel is verfilmt in de film 'Escape from Alcatra' met Clint Eastwood. Adam Savage en Jamie Hyneman hebben de mythe getest in MythBusters. Hierbij dreven ze door de stroming naar dezelfde plek op Angel Island. Dus of ze echt zijn verdronken, of...


Aankomst Alcatraz met het welkoms bord

Na een bus ritje en een boottochtje kwamen we aan bij het eiland. Bij aankomst werden we meteen verwelkomt door een groot bord wat voor velen aangaf dat het gedaan was met hun vrijheid. Ook was er graffiti aanwezig wat herinnerde aan de bezetting 1969 door een groep Indianen. Zij verbleven op het eiland voor twee jaar waarbij ze een hoop graffiti en vernielingen toebrachten. Dit werd in 1971 beindigd door Federal Marshalls.


De buitenruimte waar de gevangenen een luchtje konden scheppen

Het bord en de graffiti waren niet de enige herinneringen aan oude tijden. Nadat de gevangenis bijna was afgebroken is het nu een nationaal park waar meeuwen rustig kunnen broeden (op het moment van bezoek waren de jongen in de puberteit waardoor de ouders nogal geïrriteerd waren!). Hierbij is alles in de staat behouden van na de bezetting door de Indianen. Dit geeft de plek een goede sobere sfeer wat het bezoek het juiste gevoel geeft.


Hier kregen de gevangenis hun kloffie voor de tijd dat ze hier mochten verblijven

Voor fotografie, en daar hebben we het hier eigenlijk toch over, is het geweldig! Het leek wel de ultieme Urban Photography locatie. De vervallen sfeer hielp goed om de sfeer van een gevangenis in de foto's vast te leggen.

Door de tralies, rechte gangen en herhalingen van cel na cel kreeg je mooie lijnen en patronen in je foto's. Bij het nabewerken nodigde het dan ook uit om met zwart wit of sepia te werken. En een gevangenis is natuurlijk een zeer mooi en in verbeelding sprekend onderwerp om te fotograferen.


De ramen waardoor de gevangen mensen in San Francisco (1mijl ver) konden horen feesten

De zon stond op een goede stand waardoor er een mooie schuine lichtval was door de vele hoog gelegen ramen wat een mooi contrast gaf met de donkere binnenkant van de cellen. Ik miste alleen een goede portie stof waardoor de zonnestralen goed zichtbaar worden en wat de sfeer nog extra benadrukt.


Isoleer cellen met 2 verdiepingen aan normale cellen erbovenop.

De audiotoer leidde je met het verhaal van de paar ontsnappings pogingen door het gehele gevangenis complex. De audiotoer was erg interessant en rustig genoeg om overal goed foto's van te maken. En was er te weinig tijd had je altijd de pauze knop nog.

Gezien de gevangenis toch een toeristen trekpleister is waren er genoeg mensen die, net als ik, de audiotoer volgde. En natuurlijk regelmatig voor je lens kwamen te staan. Gelukkig waren de gangen en lagen met cellen hoog waardoor je zonder compromis toch goede foto's kon maken zonder andere mensen erop.


De meeuwen die rusten na gespeeld de te hebben in de wind

Na de binnenkant van de gevangenis bezocht te hebben ben ik in mijn eentje nog eens rond het eiland gelopen. Aan de achterkant van het complex kwam ik bij de plekken waar de beruchte meeuwen waren. De wind was hier stevig en je zag de meeuwen lekker zwevend in de wind spelen, soms zelfs naast je hoofd.

Helaas lukte het me niet om ze goed vast te leggen. De meeuwen die op de grond waren wilde nog wel eens angstaanjagend krijsen als je te dicht in de buurt kwam. Helemaal een meeuw die het pad versperde met haar jong. Daar moest ik dus wel even voorzichtig zijn.


De welbekende San Francisco kabel trams welke in menig film ontsporen.

Het was alweer tijd om de boot terug te halen waar ik mijn collega's al in de rij zag staan. Na de boottrip gingen we op zoek naar een restaurant in Fishermen Wharf. Aan de linkerkant zagen we al de bekende rechte en steile straten waar je in de vele film auto's ziet schansen in achtervolgingsscènes. We zijn ook nog even bij het keerpunt geweest waar de bekende typisch San Fransisco tram stopt en keert.

Helaas was dit het enige wat ik van San Fransisco te zien kreeg.
Reden genoeg om nog maar een keertje terug gaan.