Toen ik onlangs las dat de bevolking van Hainan in rap tempo Engels moet gaan spreken om toeristen beter te woord te staan fronste ik mijn wenkbrauwen. Vandaag las ik weer dat er een reshuffle gaande is. Beijing heeft
grootse plannen met Hainan: binnen enkele jaren moet het een equavalent van Hawaii worden als het aan de regeringsbonzen ligt. Zal het nog zo ongerept tropische paradijs dan ook zijn maagdelijkheid gaan verliezen als gevolg van de oprukkende Chinese welvaart?

Ik vrees dat het zal gaan gebeuren. Enfin, een jaar of twee geleden heb ik er met mijn vrouw een maand doorgebracht en intens genoten van deze tropische parel. Naar goed toeristisch voorbeeld zijn we ons avontuur begonnen in Sanya, de meest bekende badplaats van het eiland. Het leeuwendeel van de toeristen verblijft in luxueuze hotels en resorts even buiten Sanya; het domein van steenrijke Russen en Chinezen die het breed laten hangen; decadentie is het sleutelwoord.
Hainan in een notendopHainan is China's meest zuidelijk provincie en heeft ruwweg de oppervlakte van België. Nog niet zo lang geleden werden subversieve politici en dissidenten verbannen naar Hainan. 's Zomers kan het er meer dan 35 graden worden maar in het voorjaar is het klimaat mild. De economie is nog grotendeels van landbouw afhankelijk maar zoals hierboven vermeld rukt het toerisme snel op. Het terrein is behoorlijk bergachtig en het binnenland herbergt zelfs een
tropisch regenwoud.
AvontuurWij kwamen er niet hoofdzakelijk voor decadente luxe maar juist voor avontuur. We hadden het wilde idee opgepakt om na een week in Sanya langs de kust naar de hoofdstad Haikou te fietsen. Een rekensom vertelde ons dat die tocht zo'n twee weken in beslag zou nemen. Uiteindelijk werd dat iets meer omdat we vaker dan gepland stops maakten om met open mond van verbazing het groene landschap en kilometers lange, totaal verlaten droomstranden in ons op te nemen.
Mountain bikesVoor deze monsterrit hadden we in Sanya ieder een stoere mountain bike van Chinese makelij aangeschaft voor de lieve som van 50 euro per stuk. We hebben eerst een dag proefgereden waarna we terug naar de shop snelden met een waslijst van mankementen. De klantvriendelijke Chinezen hebben alle problemen welwillend opgelost waarna de grote trek kon beginnen. Een deel van onze bagage bleef achter in het hotel want 'travel light' was ons uitgangspunt.
Schilderachtige dorpjesOnderweg passeerden we de meest schilderachtige dorpjes waar je jezelf plots vijftig jaar terug in de tijd waande. De plaatselijke bevolking was er meestal niet gewend aan westerlingen wat hier en daar tot nieuwsgierigheid en groot vermaak leidde. We overnachtten in kleine pensions of hotelletjes met een basic accomodatie. Het eten is er overal geweldig met uiteraard veel verse vis op het menu. Ook in Hainan vind je overal eetgelegenheden waar je gewoon gezellig aanschuift.
De eindstreepNa een lange tocht langs tal van plaatsen zoals Lishui en Qionghai bereikten we dan toch eindelijk Haikou. Er was ons al verteld dat dat deel van Hainan een ander weertype kent vanwege de hoge bergkam die het eiland feitelijk in tweeen deelt. Hoe dan ook, het oude centrum van Haikou lijkt op een openluchtmuseum! Ontelbare kleine steegjes met viskraampjes die een schier oneindige varieteit aan lekkers aanbieden. Verder oogt Haikou zoals veel andere Chinese steden.
Afscheid van HainanOmdat we geen retour fietstocht hadden gepland hebben we onze fietsen in Haikou aan een tweedehands shop verkocht voor 25 euro per stuk. De man was er zienderogen mee in zijn nopjes waarna wij in een comfortabele airconditioned touringcar weer richting Sanya togen. Daar hebben we nog de gigantische
Nashan boedhistische tempel bezocht, zo'n 40 kilometer buiten Sanya. Vooral de 108 meter hoge Bodhisattva die uit de zee reist is een absolute must om gezien te hebben!
Het viel niet mee om afscheid te nemen van Hainan en zo nu en dan droom ik ervan me er nog ooit te vestigen. Ondanks de geplande invasie van toeristen zal er best wel ergens een rustig dorpje zijn waar het leven een versnelling of drie lager ligt en de temperatuur een graad of vijftien hoger..
 |
|
Over de auteur; Ton Vingerhoets Woont en werkt in Beijing. Na een loopbaan als art director heeft hij zich in China gevestigd als fotograaf. Naast commerciële fotografie reist hij door China om de mooiste plekken vast te leggen. Een scherp oog voor detail, kleur en vorm zijn herkenbaar in zijn karakteristieke, levendige foto's. |