HDAV; digitale presentaties met foto's en geluid

Afgelopen zaterdag was ik bij de HDAV-dag van de afdeling Transijssel van de Fotobond. HDAV? Ja, HDAV, wat staat voor High Definition Audio Visual. Digitale presentaties van foto's die in elkaar overvloeien, ondersteund door muziek. Voor het maken van deze series wordt vaak het programma Wings Platinum van Stumpfl gebruikt. Het resultaat doet denken aan de vroegere klankdiareeksen.

Op het gevaar af dat ik nu een heleboel boze HDAV-liefhebbers over me heen krijg, toch heb ik zo af en toe het idee dat HDAV-series tot doel hebben slechte foto's te verbloemen met harde muziek en allerlei effecten (enigszins vergelijkbaar met Powerpoint).

Eén voorbeeld van zo'n tegenvallende serie wil ik er uit lichten. Het betreft een HDAV-presentatie van tot zogenaamde wolzakken verweerde rotsen in Namibië. Hoe fotogeniek Namibië is, weet ik uit ervaring. Ik organiseer immers fotoreizen naar dit land.



Welke reden kan een normaliter goede fotograaf hebben om juist uit dit land foto's te laten zien die zo weinig inspirerend zijn? Iemand met wie ik dit zaterdag in de pauze besprak zei: 'Jij bent teveel fotograaf'. En misschien is dat wel zo. Wil ik gewoon genieten van mooie beelden, zonder dat de franje van overgangen en muziek te overheersend is. Moeten de beelden dus de hoofdzaak vormen, en is de rest bijzaak.

Bij een aantal HDAV-presentaties die ik de afgelopen periode zag, was dit overigens prima in orde. Meest bijgebleven zijn wel de prachtige series van Jolanda Linschoten. Ademloos keek ik naar haar beelden, luisterde ik naar haar commentaar en de ondersteunende muziek. Totaalpresentaties die me raakten. Zo kan het dus ook! Op haar website staat de agenda voor het komend jaar. Als je in de gelegenheid bent, is het echt de moeite waard haar presentatie eens te bezoeken!