Gisteren stapte Erwin, een goede vriend -en mede Photofacts blogger- die ik al sinds de eerste klas van de middelbare school ken, met zijn vriendin Vanessa in het huwelijksbootje. Ze hadden mij gevraagd of ik die dag de foto's wilde maken, wat ik natuurlijk met plezier gedaan heb. Hoewel het 's ochtends vroeg regende toen ik op stond was het gedurende de hele dag perfect weer.
Behalve een leuke temperatuurtje gleed er ook nog zo nu en dan een wolkje voor de zon, persoonlijk vind ik dat altijd geschikt weer om te fotograferen. Geen constante knalharde zon, maar wel voldoende blauwe lucht werkt wel zo lekker tijdens het fotograferen.
Vanaf half tien 's ochtends was ik aanwezig bij het huis van de Bruid. Als fotograaf kun je doorgaans alvast bij de bruid gaan kijken terwijl de andere genodigden moeten wachten totdat de bruidegom haar komt oppikken. Sowiezo vind ik het altijd wel leuk om bij bekenden op de bruiloft te fotografen. Ik krijg regelmatig de vraag of ik het niet jammer vind dat ik de hele dag zo druk bezig bent, maar als fotograaf sta je wel altijd vooraan en er bovenop als er iets gebeurt.
In de kerk ben je ook de enige die rustig van de ene kant naar de andere kant en terug kan lopen en ook in het gemeentehuis hoef je niet op je stoel te blijven zitten. Het zou eerder niet goed zijn als je dat wel deed natuurlijk.
Erwin en Vanessa hadden maar anderhalf uur uitgetrokken voor de reportage foto's. Dat vind ik zelf aan de krappe kant, zeker als je ook nog bij meerdere locaties langs wilt. Wij hadden twee locaties op de planning staan en gelukkig bleek er voldoende tijd te zijn voor wat leuke foto's.
StrobistHoewel ik van te voren al inschatte er geen gebruyik van te zullen maken had ik toch maar mijn strobist gear mee genomen in de auto. Ik ben hier echter nog niet goed genoeg vertrouwd mee om er tijdens zo'n drukke en snel lopende dag als op een bruiloft mee aan de slag te gaan. Mijn foto's zijn dus gewoon met bestaand licht gemaakt, pas in kasteel Doornenburg -waar het diner en feest waren- heb ik mijn flitser gebruikt. Al was dat dan wel gewoon op mijn camera in plaats van los ervan.
Uiteindelijk bleken de strobist spullen toch nog goed van pas te komen; een vriend van het stel maakte foto's van alle gasten bij aankomst. Voor hem heb ik mijn spullen opstelt en zijn camera ingesteld om ermee te kunnen werken. Zo kon hij in het donkere kasteel toch fatsoenlijk foto's maken voor het gastenboek.
AfhandelingMomenteel is mijn computer aan het zwoegen om de foto's om te zetten naar Jpeg bestanden (ik schiet uiteraard altijd RAW tijdens een bruiloft). Ik hoop ze morgen of overmorgen nog even bij het kersverse stel af te leveren. Dan kunnen zij ze nog zien voordat ze op huwelijksreis vertrekken. Daarnaast werkt het bij mij altijd het lekkerste om zulke karweitjes snel af te handelen, anders blijf je het maar voor je uit schuiven.
Voordat ik de foto's omzet naar Jpeg loop ik er in Adobe Bridge doorheen en pas ik waar nodig de RAW bestanden naar smaak aan. Na de omzetting kopieer ik de gehele folder en in de nieuwe folder ga ik streng selecteren tot de beste 100 tot 300 foto's over blijven. Daaruit kies ik dan nog een aantal geschikte bestanden voor het omzetten naar bijvoorbeeld zwart-wit of een andere opvallende bewerking. Doorgaans doe ik dat dan vanuit het originele RAW bestand.
Het bruidspaar ontvangt dan een DVD met alle foto's (de echt mislukte gooi ik er al eerder uit) en een aparte folder met mijn selectie erop. Daarnaast brand ik ook altijd een DVDtje voor gebruik op een televisie (via de DVD speler dus). Die is dan voorzien van een nette overgang (een fade-over) tussen de foto's en duurt in totaal tien a vijftien minuten. Handig dus om te tonen aan familie en vrienden..

Erwin & Vanessa, vanuit hier nogmaals van harte gefeliciteerd!