De toerismeindustrie in Beijing groeit als kool. De stad kent een aantal 'must see landmarks' die op elk programma van reisgezelschappen voorkomen. Het
Plein van de Hemelse Vrede (Tian'anmen) en het
Palace Museum (Verboden Stad) zijn wel zo’n beetje de mega publiekstrekkers. Maar voor de culturele fijnproevers is er meer, bijvoorbeeld de Yonghe Tempel - in de volksmond - de
Lama Tempel, een van de grootste en tevens belangrijkste Tibetaanse boeddhistische kloosters in de wereld.
Het gebouwencomplex is gesitueerd in het noordoosten van Beijing, pal naast de tweede ringweg dat het oude centrum omsluit. Met een lengte van 480 meter beslaat het een flinke oppervlakte. Het was bijna op de kop af vier jaar geleden dat ik er voor het laatst was. Deze week hadden we weer wat mooie dagen en heb ik er opnieuw gefotografeerd. Het is er gelukkig wat rustiger dan het Palace Museum waar je vaak over de koppen kunt lopen. En dat fotografeert echt niet lekker.
Zoals ik in eerdere postings over dit onderwerp schreef kom ik altijd weer tot rust in Boeddhistische of Taoistische tempels die je overal in China vindt. Ook in de Lama Tempel krijg je het gevoel plotseling even weg te zijn van de enorme drukte in een overvolle metropool als Beijing. En hoewel ik daar aan gewend ben is die stilte af en toe heerlijk. De devotie van de Chinese bezoekers die wierookstokjes verbranden en gebeden opzeggen maakt de sacrale atmosfeer helemaal compleet.
De gebouwen, een fusie tussen Han-Chinese en Tibetaanse stijlen, verkeren in een onberispelijk staat van onderhoud. Zoals jullie op de foto’s kunnen zien heerst er de ‘cultuur van overvloed’. Zover het oog rijkt, overal zie je ornamenten en schilderingen. Het loopgebied tussen de gebouwen is behoorlijk nauw waardoor je moeilijk afstand kunt nemen. Voor foto 1 en 3 stond ik daarom met m’n rug tegen de muur aangedrukt en kreeg ik het er met de Canon EF 17-40 f/4L maar net goed op.
Met de Canon EF 200 f/2.8L heb ik een aantal van de rijk geornamenteerde daken gefotografeerd waar je als bezoeker makkelijk aan voorbij loopt. En ook in de Lama Tempel is het bezaaid met altaren waarin wierookstokjes worden verbrand. Bij de ingang staat een kollossaal bronzen beeld van een leeuw die er (symbolisch) de wacht houdt. Prachtig vind ik ‘m. Deze foto’s zijn een kleine selectie uit een serie die ik heb geschoten voor een uitgave over Chinese mystiek en spiritualiteit.
Enfin, het geeft jullie weer een inkijk in de (rijke) Chinese cultuur. Omdat er vorige keer om werd gevraagd heb ik nu de exif informatie vermeld bij iedere foto.
Foto 1. - Exif: Canon EF 17-40 f/4L (22mm) – f/8 – 1/40 – ISO 200
Foto 2. - Exif: Canon EF 50 f/1.4 – f/11 – 1/50 – ISO 100
Foto 3. - Exif: Canon EF 17-40 f/4L (19mm) - f/8 – 1/25 – ISO 100
Foto 4. - Exif: Canon EF 200 f/2.8L - f/5.6 – 1/250 – ISO 400
Foto 5. - Exif: Canon EF 50 f/1.4 - f/6.3 – 1/80 – ISO 100
Foto 6. - Exif: Canon EF 17-40 f/4L (33mm) - f/5.6 – 1/320 – ISO 100
Foto 7. - Exif: Canon EF 17-40 f/4L (35mm) - f/8 – 1/100 – ISO 100
 |
|
Over de auteur; Ton Vingerhoets Woont en werkt in Beijing. Na een loopbaan als art director heeft hij zich in China gevestigd als fotograaf. Naast commerciële fotografie reist hij door China om de mooiste plekken vast te leggen. Een scherp oog voor detail, kleur en vorm zijn herkenbaar in zijn karakteristieke, levendige foto's. |