Urban fotografie in Oost-Europa

Urban fotografie spreekt mij persoonlijk erg aan. Ik mag dan ook graag met een rugzak op plaatsen komen die andere mensen wellicht krankzinnig vinden. Hierbij een reportage van een bezoek aan een verlaten Roemeense mijn, tot midden jaren 90 werd hier een soort van fosfor gedolven. Een mooie tocht door een verlaten fabriek en een al even verlaten dorp.

Ik was in Roemenië en met een aantal mensen hadden we het plan opgevat een stuk te gaan toeren door de omgeving. We kwamen door allerlei mooie dorpjes en moesten zelfs dwars door een weiland rijden (wel zelf de poorten even open en dicht doen ). Uiteindelijk kwamen we op een weg richting de bergen die in een opvallend goede conditie was.

Ook waren er elektriciteitspalen naar boven, vrij ongebruikelijk in totaal verlaten gebieden. Reden genoeg om de weg te volgen. Het werd stiller en stiller, we waren bijna van plan om te keren totdat we in de verte een oude fabriek op de top van een berg zagen staan.



Nu ben ik in ieder geval altijd te porren voor 'oude industrie' en aangezien we er toch waren zijn we verder gereden. Het uitzicht werd mooier en mooier en we kwamen steeds hoger in de bergen, totdat daar opeens een slagboom stond. De slagboom was zowaar voorzien een alerte bewaking die ons duidelijk (inclusief hond) te verstaan gaf dat wij daar niets te zoeken hadden.

Hoewel alert, na een kort praatje in ons beste Roemeens en het gezamelijk roken van een peuk gaf de bewaker toe dat het wel erg eenzaam was daarboven en dat hij ons best even rond wilde leiden. Hij had immers tijd zat en op die hoogte kon hij maar één of twee televisiezenders ontvangen. Hoe gaaf is dat!



Achteraf baal ik ervan dat ik toen nog geen spiegelreflex camera had, maar een hybride. Aan de andere kant, ik ben tevreden met de plaatjes en vooral ook met de ervaring. Best creepy als je op een gegeven moment alleen door een totaal verlaten fabriekshal loopt.. De urenbriefjes liggen op de grond, de wind schuurt langs de spanten, mooie plek voor een Duitse krimi of horror.

Na het bezoek aan de fabriek was het tijd voor een bezoek aan het dorp. Onvoorstelbaar, net Chernobyl, totaal verlaten en dat terwijl hier tien of vijftien jaar geleden nog gewoon duizenden mensen woonden en werkten. De Maquette van het dorp staat er nog, net als de talloze bestellijsten, handleidingen, boeken, enzovoorts. De verleiding is groot om iets mee te nemen, maar nee, wat daar is moet wat mij betreft daar blijven!



Er stond zelfs nog een groot huis voor Nicolae en Elena Ceauşescu, helaas was de weg ernaartoe te slecht en bovendien begon het donker en erg koud te worden. Lijkt me fantastisch om ook dit kapitale huis te bekijken, volgens de bewaker was het stel er slechts één keer geweest..