Waarom heb je gekozen voor jouw merk camera?

Ik heb gekozen voor Canon. Het begon met de 400D, dan de 600D en later nog de 70D en de 80D. Van de spiegelreflex overgestapt naar mirrorless en dat werd de R7. Het waren en zijn allemaal camera's met APS-C sensor. De mogelijkheden van deze camera's spraken me aan en waren budgetair haalbaar voor mij.
Het menu van Canon zit logisch in elkaar en komt in de modellen vaak overeen. Camera ligt lekker in de hand en er is een ruime keuze aan objectieven.
In het analoge tijdperk werkte ik met spiegelreflexen van Ricoh.
De huidige R7 zal de laatste zijn als hij niet de geest geeft. Ik ben er tevreden mee. Vooral het AF systeem van de R7 bevalt me zeer goed.
Canon heeft nooit voorop gelopen met nieuwe ontwikkelingen en dat hoeft voor mij ook niet.
Ik zal dus niet meer van merk veranderen.

In 2007 mijn keuze gemaakt. Werd een Pentax K10. Goedkoper voor dezelfde kwaliteit in vergelijking met Canon en Nikon. Stabilisatie in de body (niet in de lens) en ook nog eens waterdicht. Daarnaast ben ik ook wel de persoon die iets afwijkend wil kiezen van wat de meerderheid doet. Bij Pentax blijven hangen. Na de K10 werd het de K5 en heb nu de K1.

Op advies van de fotozaak voor de Canon 70D gekozen. Met mijn niet zo grote handen werkt het beter dan met een Full frame.Ik ben nog steeds heel blij met deze camera en de functies die hij heeft. Mijn compact is de Panasonic TZ 90 geworden: gemakkelijk in een kleine tas of zelfs jaszak mee te nemen, veel functies en behoorlijke zoom mogelijk. Dat laatste heeft de doorslag gegeven.

In het digitale tijdperk heb ik een Canon gekozen omdat ik in het analoge verleden ook een Canon heb gehad. Later leerde ik dat dat een verkeerde keuze was omdat ik me niet had moeten leiden door de camerakeuze maar door de kwaliteit van de aangeboden lenzen van een cameramerk. Uiteindelijk ben ik bij Canon blijven hangen omdat switchen van bodymerk ook switchen van mijn 5 lenzen betekende; te duur. Inmiddels kan ik met Canon lezen en schrijven en zie geen enkele reden om opnieuw te beginnen met b.v Fuji (de frustratie die ik redelijk lang bij mijn fotovriend heb gezien).

Buiten de technische mogelijkheden van huidige camera’s vinden ze allemaal dat hún specifieke kleurruimte het beste is. Nikon groen vind ik persoonlijk niet zo geweldig maar wat als je je RAW beeld binnenhaalt in bv Lightroom of Adobe Camera RAW met Adobe Colour of Adobe Standaard dan blijf er weinig over van de kleurruimte van je camera. Dan liever mijn RAW omzetten naar DNG om binnen een stukje software wat Adobe in 2012 gemaakt heeft om camera beeld lineair te maken wat alle highlights en zelfs wat betere schaduwen geeft maar ook kleur beter definieert. Adobe heeft deze software nooit geüpdatet waarschijnlijk om zichzelf niet in de voet te schieten omdat je met een workflow preset veel betere resultaten haalt dan al die vreselijke wangbars die zij als update in je maag splitsen zo van kijk ons eens goed bezig zijn en je zo als makke schapen te binden.

Lang voor lang geleden fotografeerde ik met de analoge Olympus OM-2n. Toen het autofocus begon in te komen liet Olympus dat volgens mij te veel links liggen. En ik werd verliefd op de Canon EOS 50. Daar jaren mee gefotografeerd. Toen digitaal fotograferen betaalbaar werd was het voor mij logisch om met Canon door te gaan, want al mijn objectieven kon ik blijven gebruiken. De eerste was de Canon EOS 20D, gevolgd door een EOS 1D mk III en een EOS 5D mk II.
Vanwege fysieke omstandigheden ben ik weer overgestapt naar Olympus en ik heb nu een OM-D E-M1 mk II [2x] en een OM-D E-M1X met 8 objectieven, waarvan 3 uit de PRO serie.
Het was voor mij dus in beginsel puur het gewicht van de Canon apparatuur. En ik heb er geen moment spijt van gehad. Al moet ik wel zeggen dat de nieuwe Canon EOS R3 en de RF Z objectieven ook erg aantrekkelijk zijn (maar de investering daarin is wel wat teveel...)

 bram.stanja@gmail.com schreef gisteren om 11:29  | reageer

Bijna 50 jr geleden een Olympus om10 gekocht, als manneke van 14. Ca 20 jr later over op een Canon Eos50e met toebehoren, daarna digitale Eos350d omdat alles erop werkte (zelfs de zoomfunctie van de flitser). 10 jr terug een EOS6D gekocht, incl L-lenzen, oa vanwege het gebruiksvriendelijke. Vorig jaar alles ingeruild en overgestapt op een Sony RX10iv, vanwege het gewicht en de ruimte die alles inneemt op reis en met de dagelijkse wandelingen. Flink moeten wennen maar nergens spijt van!

Lang geleden kreeg ik van een vriend een Nikon D80. Daarna kwam de D7000, D7100 en D7200 omdat ik altijd dezelfde lenzen kon blijven gebruiken. Dan overgeschakeld naar full frame met een Nikon D3s (prachtige machine !) en daarna een D5. Omdat ik er toen nog wel wat geld voor kreeg (voor de D5) ben ik overgeschakeld naar een Nikon Z9. Die camera doet alles wat ik nodig heb (vooral snelheid). Moest ik nog eens herbeginnen dan weet ik niet of ik dezelfde weg zou opgaan. De Z9 is formidabel maar natuurlijk ook wel groot om altijd en overal mee te nemen, en de Nikon Z-lenzen zijn wel vrij duur vind ik. Maar kijk, ik ben gelukkig met wat ik heb en dat is toch het belangrijkste !

Mijn eerste Digitale camera werd opaanraden van de fotozaak een canon. Nadat ik (door waterschade )een nieuwe camera moest werd het weer een canon want daar passen de lenzen en filters die ik inmiddels heb op.
En verder vind ik de canon prima camera's

Veel vroeger voor dat ik in 2015 hobbyist fotograaf ben geworden gebruikte ik een Canon, ik weet niet meer dewelke.
Ook een kleine Olympus, met ik dacht 8MP, was in mijn bezit.
In 2015 als voorbereiding op mijn pensioen enkele jaren later wekte fotografie mijn belangstelling op. Ik dacht eerst nog aan tekenen en schilderen, waar ik me in mijn tienerjaren sterk mee bekwaamde (7 jaar zondagacademie met op één jaar na de eerste prijs) maar ... daar heb je een atelier voor nodig en dat zag ik niet zitten. Fotografie was de oplossing.
Ik had gelezen over de M4/3 met als voordeel een zeer grote gewichtsbesparing en geringere kostprijs van de objectieven en ik dacht 'man, je wordt ouder en zal al genoeg moeten meesleuren, dus zoek naar lichtgewichten'. Zo kwam ik bij Olympus terecht en dat beviel me. Ik kocht mijn eerste E-M1 en 2 bijbehorende Zuiko zoomobjectieven, een 10-40 2.8 en een 40-150 2.8. En jaar later kocht ik me een 2de E-M1 omdat ik vaak de natuur in trok en graag mijn 2 objectieven ter beschikking had zonder te moeten wisselen. Er werden vrij veel verschillende objectieven, convertoren 1.2 en 2.0 en andere apparatuur aan toegevoegd. In 2020 kocht ik het toenmalige Olympus vlaggenschip, de E-M1X. Dat was ook de reden dat ik enkele jaren later mijn oudste E-M1 liet ombouwen tot een IR toestel.
Voor dronefotografie dat ik ook sinds 2023 beoefen kocht ik eerst een DJI Mini 2 en later na het afleggen van een verplicht examen een zwaardere DJI Air 3S.
Ik blijf ongetwijfeld voor de rest van mijn leven bij OM en DJI.

Zo'n 15 jaar geleden met een eenvoudige (digitale) SX10 van Fuji??? met vaste zoomlens voor de 1e keer naar Zuid-Afrika geweest. Verwachtingsvol naar de beelden; maar die vielen vies tegen. Met name de digitaal ingezoomde wildlife-foto's (toch nodig, wilde je wat herkenbaars op de foto) waren bagger. Onder het mom: "dit gebeurt me niet nog een keer", gaan kijken voor een SLR. Het werd de 1000D van Canon; deze was betaalbaar, lag toch wat lekkerder in mijn handen en ik vond het menu logischer. Via Canon 60D en 6D nu 3 jaar i.b.v. Canon R6. Nooit de behoefte gevoeld aan een merk switch (los van de kosten voor vervanging van alle lenzen/toebehoren). Ik gebruik overigens nog steeds mijn EF-L lenzen.
Als ik geen zin heb in "sleepwerk", maak ik gebruik van een Canon M5 met 2 lensjes, een paar jaar geleden voor een prikkie overgenomen. Klein, licht en in klein tasje mee te nemen. De kwaliteit is voor mijn behoefte meer dan voldoende.

Sony. Omdat toen ik startte er veel gezegd en geschreven werd over de Sony en ik me wel kon vinden in de prijs/mogelijkheden van mijn toenmalige (compact) camera. Sindsdien is het altijd Sony geweest, ook al is het menu ingewikkeld (en ik waarschijnlijk lang niet alles uit mijn camera's erdoor haal) en zijn (Nederlandstalige) handleidingen niet of heel moeilijk te vinden. Ondertussen heb ik de Sony RX 10 IV en de Sony A6700 met verschillende primelenzen. Wel spijtig dat de lokale fotoclub bijna allemaal Nikon en Canon-gebruikers heeft. Anders zou ik daar zeker en vast mijn licht opsteken om nog meer uit mijn camera te halen.

Ik ben in mijn jeugd ooit begonnen met een analoge Praktika spiegelreflex. Een betaalbare Oostblok kamera waar ik ondanks alle beperkingen toch mooie foto’s mee maakte.
Veel later overgestapt op Nikon.
Dat is altijd zo gebleven. Gewoon omdat er geen reden was om over te stappen en de D lenzen steeds nog bruikbaar waren.
Nu gebruik ik de Nikon Z 6 III
Heel tevreden over met alle snufjes, razend snelle autofocus met oog, dier enz detectie.
Compact van formaat met de stacked sensor en voor mij is 24 Mp genoeg.

Olympus, vanaf jaren 70,
Digitaal vanaf 2004.
Goede kwaliteit, licht in gewicht, kleine afmetingen. Nog steeds tevreden, nu met E-M1MII

Ben in de analoge tijd begonnen met een Nikon Fm, op aanraden van de vader van een vriend, die journalist was bij de krant Le Soir. Daarna overgestapt op een Nikon D750. Nu, na waterschade aan mijn D750, overgestapt naar een Z6III. Mits een adaptor (FTZ II), kan ik al mijn vorige objectieven ( Nikkor AF-S 70-200mm f 1/4 en Tamron SP 24-70mm f-2.8 )nog gebruiken. Mijn flits is de Nikon Speedlight SB-910.Volgende aankoop waarschijnlijk NIKKOR Z 24-120mm f/4 S.

Van een analoge Minolta 3i kwam ik automatisch uit bij Sony en dat heb ik nog steeds ivm compatibel zijn van flitser en lenzen.
Diverse modellen gehad, prima camera's en nooit problemen gehad ondanks dat de camera ook vaak op de motor meegaat inmiddels ben ik beland bij de A850 en A77II

Als voormalig beroepsfotograaf heb ik lang gefotografeerd met Mamiya, Hasselblad en Bronica in de studio en achtereenvolgens Praktica, Pentax, (slechts twee weken) Canon, Fuji, Minolta en Leica als analoog fotograaf en in 2002 overgestapt op digitaal met achtereenvolgens Fuji, Nikon, weer een Fuji, Nikon en in 2015, nadat ik stopte, Panasonic.

Waarom mijn keus voor Panasonic? Allereerst gewicht en formaat. Het scheelt enorm of je Nikon of Panasonic met je mee moet dragen, niet zozeer de camera, maar wel de objectieven. Bovendien, nagenoeg uitsluitend gebruik ik het voor foto's op Facebook, dus heb ik de kwaliteit van full frame absoluut niet nodig. Een Panasonic 14-140 (gecombineerd met een 100-300 in noodgevallen) en een Olympus 8-25 voldoen uitstekend.

Ruim 50 jaar geleden speciaal naar "de Stad" afgereisd om me goed te laten adviseren. Het werd Nikon en dat is het altijd gebleven, naar volle tevredenheid.

Had eerst een Mamiya, maar toen ik daar een andere lens bij wilde kopen, hadden ze hun vatting verandert. Uiteindelijk 30 jaar met een Canon F1 gefotografeerd. De afdrukken werden zo slecht omdat de centrales hun baden steeds minder verwisselde dat ik op advies van mijn fotozaak overstapte op een Canon 5D, dat werd een Mark II, Mark III en Mark IV. Sinds kort daar ook een R3 bij, al moet ik daar erg aan wennen.

In 2006 begon ik met een Fujifinepix S9500 maar in 2008 ben ik overgestapt naar dslr om ook echt macro te kunnen doen met een macrolens. Dit werd de Sony alfa 350, die lag lekker in de hand en was ook nog een beetje betaalbaar. Voor de macro kwam er een sigma 105 bij, zeker geen slechte lens voor die prijs.
Best veel leuke foto gemaakt met deze combinatie maar waar ik echt tegenaan liep was dat alleen iso 100 en 200 bruikbaar waren, alles daarboven was gelijk een vreselijke bak met ruis. Omdat ik met nogal eens onder wat donkere struikjes probeerde te fotograferen gaf dat zoveel ergernis dat ik in 2010 ben overgestapt naar de Canon 7D, die was net uit met heel mooie reviews. Daar heb ik vele jaren plezier van gehad tot ik over kon stappen naar de 6Dmark, nog later een tweedehands 5Dmark2 en nu de R6mark2...
Ik heb nog wel even gekeken naar Nikon maar vond die zo onlogisch functioneren en de nog duurdere lenzen enzovoorts...

Hiernaast heb ik een kleine 10 jaar geleden nog wel een Olympus erbij genomen, wandelen met een hernia vraagt dan om een lichte camera. Daarin ben ik ook doorgegroeid naar de OM 1 mark voor de typische mogelijkheden zoals Nando ze ook al benoemd. Het hangt er gewoon van af wat ik ga doen en waar in zin in heb maar het is heel fijn om de keus te hebben uit die 2 zo totaal verschillende systemen.

 herman schreef gisteren om 13:54  | reageer

ooit, toen de dieren nog spraken, ben ik begonnen met een Zenith, later naar een Canon (analoog) overgestapt.
mijn eerste digitale spiegelreflex is een Sony geworden, om de simpele reden dat dat de eerste was met een kantelbaar schermpje, maar nu, na de aanschaf van extra lenzen en flitser, wegens de kostprijs bij dit merk gebleven.
mijn "compact" camera is een Panasonic FZ82 omwille van de 60-maal zoom, en ik leer van dat toestel nog alle dagen "nieuwe geheimpjes", zou beide niet meer kunnen missen!

Voor mezelf had ik een wensenlijstje gemaakt waar de camera aan moest voldoen, o.a life view, licht in gewicht, een kantelbaar scherm.
De Olympus E M10 lll voldeed aan alle eisen.3 objectieven erbij gekocht.
Een macro lens 60 mm 1:2.8/ een 14- 150 mm lens en een telelens 75-300 mm.
Ik gebruik vooral de 1e twee vaak.
Ben dol op macro en alles wat klein en ( met het blote oog) ongezien in mijn beeld verschijnt, of zelfs later op mijn Eizo monitor, bij de nabewerking( Ooit gewonnen bij fotofacts)
De 2e lens voor straat en landschap fotografie.
De telelens gebruik ik weinig. Vooral omdat mijn statief dan ook mee moet voor het beste resultaat
Ik heb mijn camera nu al 7 jaar.
Pas weer na laten kijken en wederom is alles nog in orde.
Nog steeds heel blij mee.
Met hartelijke groet.

zo’n 25 jaar uitsluitend zwart-wit foto’s genomen met een Pentax 67 (6x7 negatief)-formaat.
Pas in 2019 overgestapt naar digitaal, en er in mijn fotozaak een ‘ etalagemodel’ canon 80D, met lens 17/55 in promotie stond voor zowat de helft van de prijs, is het deze geworden…

Mijn vader kocht zich in 1954 een Agfa Isolette V. Vanaf mijn 12de verjaardag mocht ik daar af en toe wat zwart-wit plaatjes mee schieten.
Ik 1993 kocht ik zelf mijn eerste analoge camera op aanraden van een vriend (professionele fotograaf met winkel) een Minolta 3xi. In 2003 schafte ik me een Minolta 7 Limited aan. Een fantastische camera die ik trouwens nog steeds in mijn bezit heb.
Vanaf 2006 maakte ik de logische overstap naar de digitale wereld en kocht ik logischerwijze (omdat ik de objectieven van mijn analoge camera verder kon blijven gebruiken) een Sony A100, later gevolgd door een aantal opvolgers.
Momenteel fotografeer ik tot mijn grote tevredenheid met een Sony A7RIII en een Sony A1 uitgerust met een aantal Sony-objectieven.

In 1972 begonnen met Practica en in 1977 overgestapt naar Pentax (diverse modellen tot de LX). Zeer goed bevallen, helaas kon Pentax de digitalisering niet bijhouden. Door digitale fotografie kon ik behoorlijk op de film- en afdrukkosten besparen. Eerst met een Fuji finepix (eerste model). Goede camera met weinig instelmogelijkheden. Toen de Nikon D70 op de markt kwam heb ik deze aangeschaft. Nu fotografeer ik met de Z8. De beste camera die ik ooit gehad heb. Voor de aanschaf van Nikon heb ik gekeken naar Canon en Olympus, maar uiteindelijk is het Nikon geworden. Vanwege alle huidige accessoires wordt overstappen naar een ander merk nu een kostbare zaak.

Ik heb een pentax. Bevalt prima. Ik moet wel weer meer gaan fotograferen.
Het is pentax geworden omdat de meesten gaan voor nikos of canon. Zitten beetje in me om dan voor iets anders te kiezen. Mijn broer had goede ervaringen met pentax. Vandaar de keuze. Geen ervaringen met andere merken.

Mijn eerste camera was de Minolta SRT303 vervolgens de Nikon FM en FE gevold door Canon ,maar uiteindelijk ben ik beland bij de fantastische SONY Alpha7rV met zijn geweldige 61Mp sensor en die overstap heb ik mij nog geen seconde beklaagd.
Overtreffende trap qua beeldkwaliteit, uitrusting en niet te vergeten de Sony G-master lenzen

Rond 1985 begonnen (uit financiële overwegingen) met een Ricoh. Een paar jaar later een fotocursus (4 jaar) gevolgd bij de Beeldenaar in Breda, zelf een zwartwit doka gebouwd en rolletjes ontwikkeld en foto's afgedrukt.
Digitaal doorgegaan met Ricoh.
Voor op vakantie een compactcamera Canon sx 730 hs (type weet ik niet zeker) aangeschaft.
Later in ieder geval in 2021 ivm het gewicht van de camera (en mijn minder mobiel zijn) over naar de SONY-DSC-HX5V.
Vanwege het steeds verder achteruitgaan van mijn mobiliteit en kunnen meedragen van apparatuur de keus gemaakt voor een mobiele telefoon met goede camerakwaliteiten: Samsung Galaxy X24 Ultra.
Voordeel: altijd bij me ...

Wat een uitgebreide respons op deze vraag van je Nando ! Het is de kans voor alle "door de wol geverfde" fotografen ( ik vind dit vriendelijk ) zoals ik, om hun affectie voor het toestel / merk te uiten waar ze al zoveel jaren plezier aan beleven. Respect voor de uiterst scherpe foto's, gewenste resultaten, esthetiek en begrip voor de mislukkingen (het was mijn fout, niet van mijn materiaal ). Waar je gelukkig van wordt, draag je nauw aan het hart.

Ik ben in 1970, met 17 jaar op de teller, met een Canon FTb gestart. Daar ben ik altijd tevreden over geweest. Maar toen ik op analoog wou overstappen, kon ik geen enkele lens meer gebruiken. Dat, en het onmiddellijke goede gevoel dat ik had bij de Nikon D5000, overtuigden me om voor Nikon te kiezen. Ondertussen zijn een D600, een D500 en een D780 de revue gepasseerd. De overstap naar mirrorless vind ik voorlopig niet de moeite waard.

Leuke vraag Nando. Toen ik ongeveer 20 was kocht ik een Practica LTL3. Veel mee geleerd maar overgestapt naar een Olympus OM-1 en daarna de OM-2 spot. Heel veel mee gefotografeert tot aan het digitale tijdperk. Ik had nog steeds een voorliefde voor Olympus maar die had alleen het 3/4 formaat. Dat wilde ik niet. Dus werd het een Canon 400D omdat die beter betaalbaar was dan een vergelijkbare Nikon. Sony en Pentax waren in die tijd volgens mij nog niet zo ver. Vanwege de lenzen bij Canon gebleven met een EOS 5DII en nu de EOS 5DIV. Ik ben dik tevreden met deze camera. Nog geen behoefte om over te stappen op mirrorless. Ook weer vanwege de lenzen.

Een beetje jong al ben ik begonnen met een Olympus Trip 35, toen beroemd en veel verkocht, dus één waar je indruk mee kon maken, maar toch al gauw een Oost-Europese Exakta RTL 1000 gekocht. Een dijk van een spiegelreflex, helemaal handmatig met zelfs een separate belichtingsmeter waardoor je er veel van leerde maar ook afleerde om snel wat te kunnen "nemen".
Toen ik eindelijk in de jaren 90-tig een Nikon F50 aanschafte, waande ik me in een wereld van luxe en gemak: wat een lieve lust was het om snel achter elkaar te kunnen klikken! Na de F60 was het tijd geworden om digitaal te gaan, de volgende grote stap werd een Nikon D80 met een 18X135mm objectief. Wat zag je overal die spiegelreflexen van Nikon, of ze niets kosten en wogen. Dat laatste was juist het doorslaggevende bezwaar om na een D90 met een 18X200mm waar ik overigens erg tevreden over was, over te stappen op een systeemcamera. Dat zeulen met die "bonk" die ook nog eens royaal aan de maat was, werd je toch op de duur zat. Mijn 1e systeemcamera was en is een Panasonic DMC GX8 met een DMC 14X140mm, tjonge, wat een heerlijke verbetering in het gebruik. Lichter en kleiner, maar ook wat soepeler in het gebruik wat mij als senior het fotograferen nog steeds tot een prettige hobby maakt. Wat er ook uitspringt is het prachtige kantel- en draaibare schermpje achterop!
Het werd m.i. ook weer hoog tijd dat Panasonic hier weer een keer werd genoemd, want die zijn helaas in deze verticale opsomming in de minderheid, ten onrechte vind ik! Een vermaarde Nederlandse natuurfotograaf wees mij bij een fotocessie er een keer op dat de Panasonics volgens hem voor de fijngevoeligen onder de fotograven zijn. Voor mij een gratis, groot en ongevraagd compliment!
Wim Moerkerken

Je maakt me nieuwsgierig, Crissy. Over welk merk/toestel heb jij het???

Ik kreeg in 1960 van m'n oudoom, die fotograaf was, mijn eerste cameraatje, een Ensign FullVue , een verbeterde box. Later een Lubitel II, van mn eerst verdiende centjes, beiden nog in huis. Film kosten weren me te hoog, dus keek k voor een klein beeld. Vast objectief werd al snel een beperking, dus kwam er een Zenit B, p-draad dus allerhande objectieven te vinden. Nog een aantal p_draad cameras tweedehands aangeschaft, waaronder een Pentax spotmatic, maar toen ik gaan gebruiken in de jaren 90 echt aan iets nieuws toe was,maar er geen p-draad meer. In een van de, toen nog bestaande, locale winkels kon ik kiezen uit Pentax, Minolta, Canon of Nikon.
Het werd Nikon, een F50, vanwege de hand ligging. Niet de beste camera van hun, maar goed kunnen verkopen, en n tweede hands F801 gekocht. Achteraf wel blij, want Nikon bleef heel lang bij de f- bajonet,waardoor je voordelig in een groot arsenaal tweedehands objectieven kunt struinen. Na een aantal jaren met die 801 over naar digitaal, stapje terug vanwege de kosten, een D80, paar jaar later D7000, pracht camera, en in '18 met een mazzeltje een D500, die het tot I'm dood zal moeten uithouden, want overstappen naar zo'n lelijke mirrorless zie ik niet zitten, ook al vanwege het verzamelde glaswerk, van 8 tot 600 mm, wat dan met een adapter moet.

Mijn vader had een camera van 'voor de oorlog'. Met zo'n balg. Was er weer een kind geboren, wat om de 1,5 jaar het geval was, dan kwam de fotograaf. Vader betaalde met aardappels etc. Na de oorlog kreeg mijn vader als dank hiervoor de camera. Hierop zit een klein merkje waarop ik lees: IHAAGEE - Kamarawerk - Steenbergen - Dresden.

Ik fotografeerde altijd met Canon, van 400D naar de R6. Nu met de sony 6700. Het argument: vroeger liep ik om te fotograferen, nu fotografeer ik omdat ik loop. Het gewicht en de kwaliteit bepaalde. Én het feit dat mijn vrouw ook met de 6700 werk.

Groet,
Hans van Sterkenburg.

Na mijn periode met analoge camera's, zoals de Minolta's, heb ik in het digitale tijdperk een spiegelreflex van

Zelf ca 10 jaar in een fotozaak gewerkt dus ik heb al het spul in mijn handen gehad. Op basis daarvan altijd voor Nikon gekozen vanwege bouwkwaliteit, duurzaamheid, ergonomie, menu structuur en beeldkwaliteit rechtstreeks uit de camera. Zo’n D700 bv kun je in geval van nood ook nog als hamer gebruiken bij wijze van spreken.