Wintervakantie in Oostenrijk 2009

Afgelopen jaarwisseling hebben we als gezin voor het eerst niet thuis doorgebracht. Eens een keertje weg van alle drukte en beslommeringen, en vooral: geen sociale verplichtingen rond het nieuwe jaar. Ik weet het, het klinkt wat asociaal, maar zo is het echt niet bedoeld. Lekker de dagen doorbrengen zoals je dat zelf in wil vullen en niet op de manier zoals van je verwacht wordt.

Ook deze vakantie hebben we weer doorgebracht op ons vaste stekje in St. Gallenkirch in Oostenrijk. Zomers komen we daar al jaren en dit was de tweede keer in de winter.



In tegenstelling tot vorige keer lag er nu best veel sneeuw. Zeker voor onze begrippen. Wel waren we dit keer 2 maanden eerder, dat zal wellicht gescheeld hebben. De sneeuw vormt prachtige kristallen wanneer je er dicht genoeg naar kijkt. In combinatie met het (vaak wel harde) zonlicht gaf dat leuke fotokansen. En ja, ik had mijn macrolens gelukkig wel bij me.



Wat mij overigens is opgevallen is dat ondanks het feit dat er veel sneeuw lag, en ook nadat er sneeuw bijgevallen was, de wegen er onberispelijk uitzagen. Op deze foto kun je niet alleen zien dat het zonlicht knalhard is, en ik gepromoveerd werd tot sleetjesdrager, maar ook dat dit bergweggetje er prachtig schoon uitzag. In de ouderjaarsnacht was er een laagje sneeuw gevallen, de volgende morgen om 9 uur werd deze weg al schoongeveegd! Top, kunnen we in Nederland nog wel wat van leren.



Dit jaar hebben we niet op de ski’s gestaan. Niemand heeft daar spijt van gehad, want we hebben lol voor tien gehad. De kids met de sleetjes en wij met zonnen. Dat was goed mogelijk, al was het zonnetje na de klok van twee al weer achter de bergkam verdwenen.



Overigens werd onze benjamin Emma al na drie dagen ziek en is dat ook gebleven tot we weer thuis waren. Dat betekende dus voor een van ons verplicht binnenzitten. Mijn vrouw vond dat gelukkig niet erg om te doen. Ze begint langzamerhand een beetje besmet te raken door het fotografievirus en dan meer gericht op de bewerkingkant ervan.

Kort voor de vakantie kon ik ze er nog van overtuigen dat ze de ideeën die ze had niet of moeilijk kon uitvoeren met programma's als Windows Fotogalerie en Photofiltre. Met alle respect voor deze programma's overigens, maar naar mijn mening is Photoshop dan toch het aangewezen pakket. En dus heeft ze het verplichte binnenzitten mooi gebruikt om wegwijs te raken in Photoshop, vaak ook aan de hand van de boeken van Scott Kelby. Dat ze daarin best gegroeid is bewijst (voor mij althans) onderstaande foto.



Uiteraard ben ik met de kinderen nog wel een keertje naar boven geweest. Die dag hing er een dikke mist in het dal, het was echt grauw en nevelig. Wat een verrassing was het toe we eenmaal halverwege de rit omhoog in de skilift door de wolkenlaag heengingen! Dat was voor mij echt adembenemend. Wat een verschil krijg je dan te zien, fantastisch. Eenmaal boven op de berg konden we in de lengte van het dal kijken dat onderin helemaal gevuld was met een wattenlaag van wolken, waaruit dan de bergtoppen staken. Werkelijk wonderschoon.



Was er fotografisch gezien nog meer te beleven? Jazeker, er was natuurlijk het bekende vuurwerk, maar dat heb ik overgeslagen, ik wilde dat moment niet achter de camera, maar met m’n gezin doorbrengen. Wel heb ik wat nachtfoto's gemaakt. Eigenlijk avond, maar het was toen al best donker. Camera op het statief, 30 seconden sluitertijd, klein diafragma en dan krijg je dit soort foto's.





Al met al hebben we een fijne vakantie gehad. Samen (mijn vrouw heeft een compact, Canon Powershot A470) hebben we een kleine 400 foto's gemaakt. Ik heb geregeld gebruik gemaakt van haar compact, dat is soms wel zo handig om in je binnenzak te stoppen. Persoonlijk vind ik dat je zo'n toestel een beetje ontwent. Vooral het fotograferen via de display moet je weer even leren. Geef mij m'n DSLR dan maar hoor!

Wat me trouwens nog is opgevallen bij dit toestel is dat je knalblauwe foto's van de sneeuw krijgt. En dan bedoel ik ook ècht blauw! Gelukkig zit er dan wel weer een automatisch standje op voor de sneeuw. Zolang je dat gebruikt is er niks aan de hand en wordt elke foto keurig op witbalans gecorrigeerd. Maar zodra je dat vergeet (zoals ik deed) dan heb je weinig aan die blauwe JPEGjes.. Da's weer een les voor de volgende keer!