Een eigenwijze compositie

Wanneer ik een foto zie die niet aan de 'standaard' compositie regels voldoet erger ik mij daar bijna altijd direct aan. Vooral dierenfoto's waarbij het onderwerp praktisch het beeld uit loopt en gevangen wordt binnen het frame van de foto kunnen mij zelden aanspreken. Misschien dat het komt omdat ik een automatisme heb opgebouwd deze regels toe te passen, maar wanneer ik er mee probeer te spelen vind ik praktisch altijd degene met ruimte in de kijkrichting verreweg het beste.

Een voorbeeldje:


Ik heb even uit een wat ruimere foto van mij twee verschillende uitsnedes gemaakt met mijn inziens een goede en een slechte uitsnede. Bij het eerste beeld een heeft de reebok meer ruimte in de kijkrichting dan achter zich. Bij de tweede loopt hij bijna het beeld uit. Dit geeft bij mij als ik goed kijk altijd het gevoel dat het dier is opgesloten in de foto. Wanneer je de bok nog verder rechts zou plaatsen zou dit effect nog sterker worden.

Maar op dezelfde ochtend dat ik deze reebok kon platen kwam ik ook een moeder met twee schattige jongen tegen. Na mij een poos gefocust te hebben op de jongen kwam er toch een fotomoment waarbij ik dacht "hey, in dit geval is de plaat die een eigenwijze compositie heeft een stuk spannender in interessanter dan wanneer de compositie 'klopt'".


Eigenwijze compositie met weinig ruimte in de kijkrichting.
Ik heb eens nagedacht over de reden waarom ik me bij deze foto niet stoor aan de compositie, maar het juist mooier vind dan een standaard foto. Ik denk dat het met het volgende te maken heeft: de jonge ree heeft in deze foto een mooie, gefocuste blik. Hij kijkt echt ergens naar. Het feit dat de ree nu het beeld uitkijkt, geeft een stukje spanning mee: waar zou het beestje naar kijken? Staat er iets te gebeuren misschien..

Ik ben benieuwd of meer mensen deze spanning herkennen en kunnen waarderen of dat ze toch onderstaande foto waarbij de kijkrichting wel 'klopt' toch mooier vinden.


Jonge ree in 'standaard' compositie.
Een andere compositie keuze waar mensen misschien vreemd van opkijken in de bovenstaande foto's is de keuze voor veel 'loze' ruimte rondom het diertje. Deze foto's zijn geen uitsnedes, dus ik zou qua megapixels nog prima een uitsnede kunnen maken. Toch vind ik zelf dat wanneer ik een deel van de foto wegsnijd ik hiermee de foto eigenlijk saaier maak.

Vanwege het hoge standpunt dat ik hier kon krijgen heb ik totaal geen lucht in beeld, maar alleen een veld vol met grassen die hoger groeien dan het diertje zelf. Hierdoor vind ik zelf dat de ruimte en omgeving de nietigheid van zo'n jonge ree alleen maar versterken. Daarnaast toont het ook een stukje van het leefgebied van een ree.