Nachtfotografie deel 2: Landschappen

Afgelopen maand kon ik het barre winterse weer in Beijing even ontvluchten. Voor shootings vloog ik in december naar de zuid-Chinese stad Guangzhou (2.000 kilometer) en een week later bezocht ik Hangzhou (1.400 kilometer). Guangzhou is China's runner up city waar dit jaar de Asian Games worden gehouden en Hangzhou is een van China's meest leefbare steden.

Vooral het schitterende West Lake heeft Hangzhou definitief op de kaart gezet 'als top tourist site'. Het meer trekt jaarlijks miljoenen toeristen en is daarom van groot economisch belang voor de regio.

Maar goed, met m’n laatste artikel Nachtfotografie deel 1: Motion blur heb ik de aftrap gegeven voor deze serie. Deze keer echter geen voorbijrazend verkeer en neonlicht maar landschappen. Wanneer het woord nachtfotografie valt gaan je gedachten misschien niet onmiddelijk uit naar dit aspect van fotografie. Eerlijk gezegd greep ik voor mijn nachtfotografie tot nu toe ook vanzelf naar andere onderwerpen. Maar het Hangzhou West Lake heeft me op andere gedachten gebracht.



Betoverende kleuren
In deel 1 heb ik al aangegeven dat nachtfotografie me zo aanspreekt vanwege de levendige kleuren. In een druk stadcentrum met verkeer, neon en straatverlichting is dat een vanzelfsprekendheid maar kijk eens naar deze foto's van het West Lake. De serene rust in combinatie met het warme kleurenpalet en de spiegeling in het water geven de beelden iets betoverends. Ook bij daglicht is het West Lake een toplokatie voor landschapfotografie maar dat geeft toch een totaal andere atmosfeer.

Een bijkomend voordeel van nachtelijke landschapsfotografie is het ontbreken van dominante (lees irritante) lichtbronnen. Want straatverlichting creeert hinderlijk reflecties en neonreclames zorgt voor uitgebeten hooglichten of erger, overbelichte delen van je RAW. Wanneer van motion blur geen sprake is biedt exposure fusion of HDR natuurlijk een handvat. Ingeval van landschapsfotografie heb je die keus ook alhoewel ik het overbodig vond gezien de homogeniteit van het aanwezige licht.



Lenskeuze en Live View
De getoonde foto’s zijn gemaakt met de Canon EF 135 f/2L, EF 50 f/1.4 II en EF 17-40 f/4L. Wanneer je eenmaal gewend bent aan kleuren die de EF 135 f/2L produceert ben je verkocht. Maar helaas is dat dan ook meteen je benchmark. Enfin, de foto met de boot op de voorgrond is met de EF 50 f/1.4 II gemaakt en de groene bomenrij met mijn werkpaard EF 17-40 f/4L, de overigen zijn geschoten met de EF 135 f/2L. Om trilling te voorkomen heb ik ook hier de spiegelopklapfunctie gebruikt, zeker in combinatie met de 135mm.

Omdat de autofocus 's nachts vaak scherpstelt op de meest prominente lichtbronnen heb ik ditmaal zonder uitzondering scherpgesteld met Live View. De maximale vergroting op je display zorgt ervoor dat je heel nauwkeurig handmatig kunt scherpstellen. Ook kun je scherpstelpunten daar leggen waar je wilt. Wanneer ik de bewerkte beelden 400% vergroot is het microcontrast, stofuitdrukking en scherpte van de EF 135 f/2L ongevenaard, de EF 50 f/1.4 II top en de EF 17-40 f/4L kan 'goed meekomen'.



Camera settings
Als diafragma heb ik gekozen voor f/11 (sweet spot). Omdat de lenzen daar een beter IQ produceren dan bijvvoorbeeld bij f/16. Het verbaasde me dat dit diafragma een meer dan voldoende scherptediepte geeft bij in combinatie met de full frame 5D II. Bij ISO 500 kwam ik uit op sluiterijden tussen 8 en 30 seconden.

Doordat de camera build in noise reduction is geactiveerd wordt die tijd verdubbeld voordat het shot op je display verschijnt. Extreem lange sluiterijden heb ik zodoende vermeden omdat dat weer extra ruis veroorzaakt. Haast overbodig te vermelden dat ook deze nachtfoto’s allemaal op een statief zijn gemaakt.

Hit rate en nabewerking
Een schril contrast met mijn Beijing night life motion blur shots (die klinkt lekker!) is de hit rate. Zodra je de ideale setting hebt gevonden en het beeld is scherpgesteld kan er feitelijk weinig mis gaan. Natuurlijk kun je verschillende opnames maken waar je het scherpstelpunt handmatig verlegt waaruit je vervolgens een keuze maakt. Maar strikt noodzakelijk is het niet. Ook de nabewerking is relatief eenvoudig omdat het onderwerp homogeen van licht was. En kleurzweem is zeer miniem aanwezig.



AF bracketing en panorama's
Ondanks ik tevreden ben met het resultaat van deze night shooting wil ik de lat toch wat hoger gaan leggen. Op mijn 'to do list' staat AF bracketing en panoramafotografie. Voor dat laatste moet ik een meer geschikt balhoofd voor mijn Manfrotto aanschaffen. Een lokatie als zo'n West Lake vraagt bijna om een paar mooie panorama's zou ik zeggen. Daarnaast wil ik eens serieus aan de slag met het fenomeen AF bracketing wat zoveel inhoudt als een serie identieke shots met verschillende scherpstelpunten.

Door die RAW's in Photoshop of Lightroom samen te voegen krijg je een beeld met een groter scherp gebied. Je kunt daar uiteraard zo ver in gaan als je zelf wilt. Proefondervindelijk moet ik vaststellen of landschappen als deze daarmee een dimensie extra krijgen maar zeker ingeval van architectuur nachtfotografie is het een techniek bij uitstek.

De Duitse fotograaf Jens Kling is bekend om zijn foto's gemaakt met deze techniek. Vooral zijn nachtelijke Berlijn architectuurfoto's spreken enorm tot mijn verbeelding.

Enfin, dit was het tweede deel over nachtfotografie en ik ga me bezinnen over een deel 3 en wellicht meer. Ondertussen ben ik verslingerd geraakt aan het 'nachtleven', maar dat mag duidelijk zijn..