Gebruik van focuspunten bij het scherpstellen

Een jaar of twee terug gebruikte ik eigenlijk altijd alleen mijn middelste focuspunt. Ik her-composeer de foto wel na het scherpstellen dacht ik altijd. En vaak gaat dat ook prima. Maar in sommige gevallen is het toch een stuk beter om daadwerkelijk gebruik te maken van je focuspunten.

Twee dagen terug had ik een mooi voorbeeld voorhanden waarbij ik dit goed kan toelichten. Ik was uit het werk nog even het platteland opgegaan en kwam een grote zilverreiger tegen die voor de afwisseling eens niet zo schuw was aangelegd. Nadat ik een poosje geduldig had zitten wachten kwam hij al zoeken naar voedsel dan ook gewoon recht op mij afgelopen.

Erg leuk dat hij dichterbij komt, maar al lopend kwam hij zo dichtbij dat hij precies netjes in het frame past. En voor een foto is het natuurlijk ideaal als je niet hoeft te croppen. Alleen een probleem, als je een vogel beeldvullend op je middelste focuspunt hebt staan dan mis je daarmee een stuk ruimte in de kijkrichting en is de compositie zeker niet optimaal. Dit kun je vaak met bijsnijden rechttrekken, maar bij een beeldvullende plaat ga je natuurlijk niet een paar poten afsnijden.

En bij een lopende zilverreiger die flink in beweging is heb je simpelweg geen tijd om te hercomposeren en het daarmee op te lossen. De enige goede optie was dus in dit geval het gebruik van de focuspunten zoals zichtbaar word in de canon tool.



Even later stond de reiger zo dichtbij dat hij liggend niet meer paste. Gelukkig stond hij even stil. Dus gauw 90 graden draaien. En omdat hij stil stond hoefde ik niet te gaan schuiven met focuspunten, ik kon scherpstellen en hoefde slechts een beetje te hercomposeren voor een betere compositie.



Dus wanneer je dieren in beweging fotografeert en je wilt toch ruimte in de kijkrichting is het vaak handig om je focuspunten te gebruiken. Mijn tip hierbij is vooral om hier flink mee te oefenen, zodat je met je oog voor de zoeker snel kan wisselen.

Overigens probeer ik normaal gesproken bij vogels scherp te stellen op de kop of nog specifieker, het oog, maar bij reigers is dat vanwege de kleine kop erg moeilijk voor de AF. Hij blijft dan te veel hunten, waardoor je mooie momenten kan missen. Dus kies ik graag voor iets meer scherptediepte wanneer ik genoeg licht heb.