Ruili, een kleurrijk grensstadje China-Myanmar

Na de series met macrofoto's en gelegenheidsmodellen ofwel portretten wil ik de komende tijd iets meer van China laten zien. Wellicht ook van mijn stad Beijing. Toen ik ruim vijf jaar geleden in China belande moest ik de eerste maanden door een cultuurshock heen. Gaandeweg heb ik me aangepast en China heeft ervoor gezorgd dat ik verslingerd raakte aan fotografie. Het was voor mij het aangewezen medium om mijn verwondering te kunnen verbeelden.

Want verwonderd ben ik na vijf jaar nog steeds over de schoonheid van het land. Dat wil zeggen, het is een andere esthetiek dan de Nederlandse; grilliger, minder geordend maar daardoor levendiger en interessanter; schilderachtig is het juiste woord. Chinezen zijn 'form follow function' georienteerd. Hoe het eruit ziet vinden ze onbelangrijk, als het maar werkt. Ook hebben ze de neiging om alles te versieren, iets dat leidt tot een overdaad aan ornamenten, kitsch dus.



Kleurrijk Ruili, grensstadje China-Myanmar
Een paar dagen geleden verbleef ik in Ruili, een kleurrijk plaatsje aan de grens China-Myanmar. De reis van 3.500 kilometer was wel vermoeiend moet ik zeggen. Yunnan is sowieso een van mijn favoriete Chinese provincies. Zoals overal in Yunnan kom je ook hier minoriteiten tegen. Het zijn de Dai, Jingpo, Deang, Lisu en Achang. Er heerst een relaxte sfeer in Ruili maar schijn bedriegt. De plaats wordt ook wel Yunnan Sin City genoemd vanwege de drugshandel en prostitutie.



Los van het red light district om de hoek van het hotel heb ik er niet veel van gemerkt. Het is in mijn ogen een levendig en gezellig stadje. Veel tijd om te fotograferen had ik niet maar tijdens een wandeling kwam ik op enkele markten terecht die in dit deel van China een bont spektakel zijn. Wat een prachtig schouwspel, al die fleurig geklede karakeristieke mensen omringd door groenten en fruit. Het is totaal anders dan Beijing dat duidelijk aan het verwesteren is.



Om niet teveel bovenop de mensen te kruipen heb ik in plaats van mijn groothoek Canon EF 35mm f/1.4L alles geschoten met de EF 135mm f/2L. Die geeft net voldoende afstand om enigzins discreet foto's te maken. Uiteraard waren de mensen zich ervan bewust maar dat had verder geen invloed op hun gedrag. Voor deze gelegenheid had ik het centrale autofocuspunt geactiveerd en een diafragma tussen f/5.6 en f/9.0 gekozen wat toch nog een verrassend redelijke scherpediepte geeft.



Soms bleef ik even op een bepaalde plek om mensen te laten wennen aan mijn aanwezigheid. Hier en daar heb ik een praatje gemaakt en uiteraard waren velen ook nieuwsgierig. Maar zoals overal in China heeft niemand er bezwaar tegen gefotografeerd te worden, iets dat in Nederland toch wel wat anders ligt. Alhoewel, de toeristenindustrie rukt ook op in Yunnan en op bepaalde toeristische spots moet je al in de knip om minoriteiten in traditionele kleding te fotograferen.



De temperatuur in Ruili is tropisch. Alhoewel die niet zoveel verschilt met de (bloedhete) zomers in Beijing is er de luchtvochtigheid duidelijk hoger. Een ander aangenaam aspect is de totale afwezigheid van luchtvervuiling, iets dat grote overbevolkte Chinese steden duidelijk parten gaat spelen. In mijn ogen is Ruili een ruwe diamant, onaangeroerd, authentiek en daarom een lust om te fotograferen. Ik weet niet wat jullie ervan denken maar ik vind dit ongerepte schoonheid.



Half deze maand ga ik weer terug naar Ruili waarna ik ook enkele andere plaatsen in Yunnan wil aandoen zoals Kunming (hoofdstad provincie Yunnan), Dali en Yuanyang. Ik verheug me er nu al op want wat is dit een fotogeniek gedeelte van China! Natuurlijk hoop ik opnieuw mooi beeldmateriaal te schieten zodat ik jullie wat meer van Yunnan kan laten zien. Wordt vervolgd..