Vandaag was ik aanwezig op
Vliegveld Teuge bij Apeldoorn. Daar gaf stuntvlieger
Frank Versteegh een demonstratie van zijn kunnen. Nu ben ik geen echte vliegtuigspotter noch sportfotograaf, maar voor de verandering is het zeker leuk om iets dergelijks eens op de foto te zetten.
Het grauwe weer was wellicht niet ideaal, maar op zich geen heel verkeerd weer om foto's te maken. Wel is de grauwe lucht natuurlijk niet echt heel aantrekkelijk. Gelukkig bleef het tijdens het fotograferen wel droog.
We hadden de beschikking over een aantal prachtlocaties op het terrein van het vliegveld. Ik koos voor een plek aan het eind (of begin, net hoe de wind staat) van de landingsbaan. Een locatie waar je normaal tijdens een vliegshow niet zo snel toegang tot hebt.
Actiefoto'sVoor de actiefoto's heb ik mijn camera op continue autofocus en op continue fotograferen gezet. De camera blijft dan scherpstellen op het onderwerp en je kunt de sluiterknop ingedrukt houden terwijl de camera zo snel mogelijk achter elkaar foto's blijft maken. Beide standen gebruik ik normaal eigenlijk niet op mijn Canon 5D mark II. Met 3 foto's per seconden is de 5Dmk2 ook niet zo'n geschikt model voor dit type fotografie.
De lichtgevoeligheid had ik iets verhoogd (naar 400 ISO) om zo met net wat snellere sluitertijden te werken. Je wilt de actie eigenlijk net niet helemaal bevriezen; bij een te lange sluitertijd is het hele onderwerp wazig, maar bij een te snelle sluitertijd hangt het vliegtuig echt roerloos in de lucht. Je ziet dan zelfs de propellor niet draaien en daardoor verlies je het effect van snelheid. Het kan lastig zijn de perfecte sluitertijd te vinden!
Bij gebrek aan een langer objectief heb ik overigens mijn Canon 70-200mm gebruikt. Op zich prima, maar voor sommige van dit soort foto's is een iets langer objectief geen overbodige luxe.

Een dergelijke vliegshow levert een grote hoeveelheid aan foto's op waarvan er veel niet echt de moeite zijn. Uiteindelijk heb ik zo'n 250 foto's geschoten (in circa 10 minuten) en daarvan zijn er wellicht een stuk of tien de moeite van het bewaren waard.
Hoewel het voor Frank zelf wel niet echt een spannend onderdeel zal zijn, was voor ons toeschouwers het op een tiental meters afstand overvliegen van de stunter toch wel het mooist. Best gaaf om door de zoeker een vliegtuig op je af te zien komen.
Dat we alleen vanaf die locatie mochten fotograferen als we op de grond zouden liggen maakt het dan extra spectaculair.