Voorbereiding is het halve werk..

Donderdag 19 maart zou ik voor mijn studie gaan enquêteren in Twente maar dit ging onverwachts niet door. Wat doe je dan op zo’n onverwachte vrije dag die met zon overgoten is? Als amateurfotograaf pak je dan al gauw je camera, dus zo ook ik. In de middag rond een uur of twee de fiets gepakt en naar Baarn (provincie Utrecht) gereden met als doel om de opkomende lente vast te leggen in het Baarnse Bos en Landgoed Groeneveld.

Op deze locatie sleet wijlen prins Bernhard zijn jaren. Maar al snel kwam ik erachter dat de eerste krokussen nog geen voortekenen zijn van een levendig bos, dus trof ik een bos aan in winterslaap. De flora en fauna had nog geen lentejas aangetrokken zodat ik moest improviseren om deze trip nuttiger te maken dan alleen het inhaleren van de frisse buitenlucht.

Al fietsend door de natuur kwam ik op het idee om met lange sluitertijd te gaan spelen bij het spoor, waar de treinen van het traject Amersfoort-Utrecht voorbij denderen. In mijn tas zaten een telelens, een kitlens met 18mm als groothoek en een prime (50mm f/1.4). Om de trein er fatsoenlijk op te krijgen was de kitlens het meest voor de hand liggende object.

Nadat ik mijn fiets door het nauwe poortje had gewurmd stond ik op ongeveer vijf meter van het spoor. Om de machinisten niet de schrik aan te jagen besloot ik om enige afstand te houden, ook voor mijn eigen veiligheid. Al snel kwam de eerste trein opdagen, een mooie lange intercity. Vooraf had ik de nodige instellingen gedaan op mijn Sony A300. Het zonnige weer zorgde ervoor dat ik rustig op ISO 100 kon schieten.

Ik besloot een sluitertijd van 1/8e te gebruiken met een diafragma rond f/22. Met de belichtingscompensatie wat teruggeschroefd hoopte ik op het beste. De trein schoot voorbij en met de kitlens op 28mm schoot ik ongeveer acht foto's. Meteen terugkijkend was ik niet ontevreden maar ook niet uitbundig van enthousiasme, precies wat je kan verwachten bij een beetje experimenteren met een simpele kitlens. Thuis was ik van plan de beste foto te bewerken naar zwart-wit in Photoshop CS3.



Nu ik toch op het spoor was maakte ik ook enkele dieptefoto's van het spoor zelf en hier kwam de Liveview-functie van Sony goed van pas. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik Liveview niet veel gebruik maar bij onhandige posities, zoals een foto laag bij grond, komt het goed van pas.

In plaats van letterlijk naast het spoor te gaan liggen is even hurken al voldoende. Het kantelbare lcd-scherm laat keurig de compositie zien en je kan aan de gang. Wel doe ik dit zo snel mogelijk want Liveview vreet je accu snel op. Niet dat je na vijf minuten al een nieuwe accu moet gebruiken maar een gevulde accu gaat wel twee keer zo snel leeg.



Vervolgens heb ik nog enkele foto's gemaakt op 18mm, wat bij enkele karakteristieke bomen (ik ken geen namen) goed van pas kwam. Rond 16:30 besloot ik huiswaarts te gaan. Eenmaal thuisgekomen opende ik mijn tas en zag ik twee lenzen zitten die ik niet had gebruikt. Soms is een goede voorbereiding echt het halve werk..