Review: Nikon D40x
Van Nikon ontvingen wij vorige week de Nikon D40x. Deze 10,2 megapixel digitale spiegelreflex is inmiddels zo'n half jaar op de markt en is de directe concurrent van de
Canon 400D. De camera kan drie foto's per seconden nemen en heeft een ISO bereik van 100 tot 3200 (high) ISO. Wij probeerden de camera een weekje uit; hierbij onze bevindingen.

De Nikon D40xNikon D40Van deze Nikon is ook een goedkoper model beschikbaar; de Nikon D40. Dit model kwam vier maanden eerder op de markt. Het verschil is dat de Nikon D40x gebruikt maakt van een tien megapixel sensor in tegenstelling tot zes megapixel op de Nikon D40. Daarnaast is de laagste ISO stand van de D40 200 ISO tegenover 100 ISO op de D40x en kan de D40 maximaal 2,5 foto's per seconde maken, tegenover drie bij de D40x. De Nikon D40x is zo'n 150 euro duurder dan de Nikon D40.
SD geheugenkaart opslag
De Nikon D40x gebruikt als een van de weinige digitale spiegelreflex camera's een SD slot. Handig voor overstappers van een compactcamera die hun oude geheugen in veel gevallen kunnen hergebruiken. Minder handig wanneer je van de D40x over stapt naar een professioneler model. Ook voor reviewers kan het lastig zijn, geheugenkaarten worden doorgaans niet meegeleverd en ik had helemaal geen Secure Digital geheugenkaart in huis. Gelukkig is één gigabyte al voor zo'n 10 euro aan te schaffen. De keuze voor SD is vanuit Nikon overigens goed te begrijpen en waarschijnlijk een slimme manier om gebruikers van een compactcamera naar Nikon te trekken.
MenuJe kunt bij deze camera kiezen voor drie manieren om de opname informatie te tonen. De klassieke manier, een grafische manier en een versie waarbij je zelf een achtergrond plaatje in kunt stellen. Persoonlijk vind ik die laatste optie wat goedkoop en behoren dergelijke frutsels niet op de digitale spiegelreflex. Je hoeft er echter geen gebruik van te maken, dus kan het feitelijk weinig kwaad. De grafische mode is naar mijn smaak wel netjes uitgewerkt met een grafische weergave van de sluitertijd en het diafragma dat voor beginnende fotografen waarschijnlijk prettiger werkt. In de klassieke mode worden daarintegen de instellingen duidelijker weergeven. Die instelling zal daarom waarschijnlijk de voorkeur hebben bij fotografen die wel weten wat de diafragma waarde en sluitertijden inhouden.
Binnen het menu kun je vreemd genoeg alleen met de cursorknoppen werken. Een handige toevoeging zou wat mij betreft het gebruik van het scrollwieltje zijn geweest. Niet ter vervanging, maar als alternatieve methode.
Simpelweg irritant is het feit dat het menu na vijf seconden zichzelf uit schakelt. Erg vervelend wanneer je net de instelling aan het bekijken bent of (nog vervelender) over bijvoorbeeld de gewenste ISO instelling nadenkt. Je moet dan opnieuw de gehele procedure doorlopen om weer op dezelfde plek uit te komen.
Vanuit de camera zijn ook een aantal simpele correcties en bewerkingen uit te voeren op je afbeeldingen. Persoonlijk ben ik hier geen voorstander van en raad ik het gebruik ervan af. Het kan echter handig zijn wanneer je direct vanuit de camera wilt printen (in principe iets dat ik ook af zou willen raden, maar zo nu en dan kan het prettig zijn je vrienden/klant/model direct iets tastbaars mee te kunnen geven). Gelukkig worden bewerkte afbeeldingen wel als apart bestand opgeslagen. Het origineel blijft dus behouden.

Grafisch weergave instellingen & ISO aanpassen met voorbeeld afbeeldingDisplayIn tegenstelling tot Canon en Sony maakt Nikon geen gebruik van een sensor die het scherm uit schakelt wanneer je door de zoeker kijkt. Wanneer je de ontspanner half in drukt wordt het beeldscherm echter wel uitgeschakeld. Wanneer je de ontspanner weer los laat licht het scherm al snel weer op. Je kunt het schermpje ook handmatig uitschakelen door op de
info knop te drukken die handig gepositioneerd is vlak naast de ontspanknop. Zodra je echter de ontspanknop weer (half) ingedrukt hebt vergeet de Nikon dat je de display uitgeschakeld had en licht de boel weer op. Wat mij betreft een groot nadeel omdat het oplichtende scherm behoorlijk afleidend werkt.
BedieningNikon heeft ervoor gekozen maar weinig knopjes op de camera te plaatsen. Hierdoor hebben veel knopjes dubbele functies. De knoppen zijn echter wel groot uitgevoerd, zodat de camera zelfs met handschoenen aan goed te bedienen is. Wat ik miste waren knopjes om direct belangrijke instellingen zoals de ISO, witbalans, lichtmeetmethode en opnamestand aan te passen. De ISO instelling, wat mij betreft de belangrijkste van deze vier, kun je echter nog wel koppelen aan de functietoets aan de voorzijde van de camera.

De achterzijde van de Nikon D40xHulpDeze Nikon is de eerste camera die ik in handen heb gehad met een ingebouwde help functie. Zowel tijdens het fotograferen als tijdens het aanpassen van instellingen kun je op de help knop drukken. De camera geeft dan hulp bij het maken van je opname of geeft aan welke instelling je verandert met de geselecteerde menu optie. Wanneer het bijvoorbeeld te donker is geeft de camera automatisch al de melding '
Onderwerp te donker'. Door op de help toets te drukken krijg je de tip om je flitser te gebruiken.
Een icoon met het vraagteken geeft aan wanneer er help informatie beschikbaar is. Indien de camera vindt dat je de informatie echt hard nodig hebt begint het icoontje te knipperen.
ISODe Nikon levert aardige hoge ISO foto's. Mijns inziens doet de Canon 400D het net een tikje beter bij 1600 ISO, daaronder is het verschil eigenlijk niet zichtbaar. De 3200 ISO mode (niet beschikbaar op de 400D) is feitelijk onbruikbaar door de overdadige aanwezigheid van ruis.
In mijn
Canon 40D review kreeg ik een terechte opmerking over een onduidelijke ISO afbeelding. Ik heb ditmaal geprobeerd een beter resultaat te behalen door de ISO waarden te meten met foto's genomen in een studio omgeving. Ook voor de toekomst biedt dit bruikbaarder vergelijkingsmateriaal. De hieronder genomen foto's zijn genomen met een Nikon 50mm f/1.4 lens.

Nikon D40x - ISO test; 100% uitsnedeAlgemeenQua beeldkwaliteit is er op de Nikon D40x niks aan te merken. Deze is gelijkwaardig aan zijn directe concurrent; beide camera's doen het erg goed. De Nikon D40x beschikt niet over een focusmotor in de body voor het scherpstellen van lens. In de Nikon D40 ontbrak deze ook al. Hierdoor is het aantal objectieven waarbij je autofocus kunt gebruiken beperkt. Alleen de nieuwere AF-S/AF-I lenzen beschikken over een motor in de lens. Voor de meeste kopers van de Nikon D40x zal dit geen probleem vormen, maar wil je eventuele oudere lenzen nog kunnen gebruiken dan zul je hierbij met de hand scherp moeten stellen.
Wat mij opviel bij het gebruik van de camera is de extreme verscherping die wordt losgelaten op van de preview afbeelding in de camera. Hierdoor zien de beelden er op het display wellicht wat scherper uit dan dat ze in werkelijkheid zijn. Daarnaast ontbreekt op de camera een scherptediepte preview knop. Hiermee kun je het diafragma dichtknijpen terwijl je door de zoeker kijkt om te zien of de scherptediepte ongeveer naar wens is. De keuze van Nikon om deze weg te laten begrijp ik wel. Volgens mij wordt de functie nog door maar weinig fotografen gebruikt, je ziet immers direct na het maken van de foto op het display wat de scherptediepte is op de foto.
Nikon D40x versus de Canon 400DDe grootste concurrent van de Nikon D40x is de Canon 400D. Beide camera's hebben ongeveer gelijke specificaties. Het opvallendste verschil is de antistoffunctie waar de 400D over beschikt en die op de D40x ontbreekt. Niet bepaald een functie die ontzettend zwaar mee hoeft te wegen. Beide camera's zijn ongeveer even klein. Het verschil in afwerking en de manier waarop de camera in je hand ligt is wat mij betreft minimaal. De Nikon D40x wint het hier echter wel net op. Bij de Canon 400D is echter een optionele batterijgreep beschikbaar die de camera een stuk groter maakt, daarmee stukken beter in de hand ligt en tevens zorgt voor extra accu capaciteit en een greep (inclusief de bediening) voor gebruik in portretstand. Een dergelijke greep is helaas niet beschikbaar voor deze Nikon.
Mocht je wat groter handen hebben dan denk ik dat de Canon 400D met greep prettiger in de hand ligt dan de Nikon D40x. Ik raad je echter aan beide camera's eens te proberen in de winkel zodat je zelf kunt voelen waar je voorkeur ligt.
Pluspunten van de D40x boven de 400D zijn de beschikbaarheid van spotmeting (ontbreekt op de Canon 400D) en het lampje om bij te lichten met de autofocus. Hoewel deze lamp ook knap irritant is voor eventuele personen die je fotografeert is het te prefereren boven de 'knipperflits' van de Canon 400D. Overigens loont hierbij het gebruik van een opzetflitser. Deze beschikt over een bijlichtlamp die werkt met minder storend rood licht.

De Canon 400D naast de Nikon D40xConclusieNikon heeft bij deze instapcamera veel rekening gehouden met de beginnende digitale spiegelreflex fotograaf. Met grafische weergave bij diafragma en sluitertijdkeuze, hulpteksten met informatie bij veel onderdelen en voorbeeldfoto's bij de verschillende instellingen probeert Nikon het de overstapper van de compactcamera gemakkelijk te maken. Hierdoor is de camera wellicht wat minder geschikt voor fotografen met wat meer kennis van zaken die zich wellicht wat bemoederd zullen voelen.
De geleverde kwaliteit van zowel camera als de gemaakte foto's is echter hoog. De Nikon D40x is dan ook een camera bij uitstek voor fotografen die het niveau van een compactcamera ontstegen zijn.
Nikon D40x; Absolute aanrader voor de beginnende spiegelreflex fotograaf
Bekijk de Nikon D40x van alle kanten; klik met uw muis op de afbeelding
en beweeg deze vervolgens naar rechts of links.Andere reviews:-
DPreview-
Het Beste Product-
DSLR.nl gebruikerstest-
Let's Go Digital-
Cameralabs