Avontuurlijke belevenissen in China; street fotografie deel 2

In deze posting zijn de beelden ten opzichte van deel 1 iets kleurrijker en expressiever. Ik wil ermee benadrukken dat China een bijzonder kleurrijk land is. Alhoewel, ze hebben een sterke neiging om te ornamenteren. Die overdaad leidt vaak tot kitsch, iets dat in foto 2 sterk tot uiting komt. Chinezen hebben sowieso heel andere opvattingen over esthetiek dan wij. Veel van hun voorstellingen hebben een diepe symbolische betekenis, iets dat ons totaal ontgaat.

Ook in deze beelden heb ik weer getracht een visueel verband te leggen zodat de serie als het ware een verhaal verteld. Ook hier weer wetenswaardigheden bij elke foto om mijn beleving zo goed mogelijk over te brengen. Een photo walk door Chinese steden is altijd weer een feest! De hoeveelheid indrukken per vierkante meter is van een ongekende intensiteit. Mijn verwondering houdt voorlopig nog niet op en ik hoop dat jullie ook weer van deze serie genieten.



Bellen met het nieuwe vriendje
Foto 1 is vorig jaar augustis in Shanghai gemaakt in de drukke shopping wijk Huaihai. Soho China gaf me de opdracht om, naast hun nieuwe project, straatbeelden met mensen te fotograferen in de bekendste commerciele area's. Mijn aandacht werd meteen getrokken door het jonge meisje in het lila broekje dat een perfecte match is met het grote bilboard op de achtergond. Haar gelaatsexpressie verraad dat ze vast en zeker staat te bellen met haar nieuwe vriendje.



Mierzoete uberkitsch bij buurtsuper
Zojuist had ik het over de neiging van Chinezen om dingen te versieren. Zie hier een schoolvoorbeeld in de vorm van een reclameuiting dat een nieuw frisdrankje aanprijst. Chinezen lusten wel pap van zulke mierzoete uberkitsch. Soms zie ik hier reclamecampagnes waarbij ik me afvraag of een zinnig mens zoiets nog wel serieus neemt. Overigens, de foto is gemaakt tijdens een fotoshoot in een van de Beijing hutongs waar ik deze buurtsuper op de hoek tegenkwam.



Titanenstrijd tussen buurtmakkers
Wanneer ik 's zomers door de hutongs wandel is het een vrolijke, levendige boel. Iedereen zoekt lekker een schaduwrijk plekje en speelt met andere buurtbewoners een spelletje Mahjong of Chinees schaak. Kaartspelen zijn ook razend populair. Deze match was zo spannend dat het een drom omstanders trok. Zwijgend slaan de mannen de titanenstrijd gaande die zich afspeelt op een klein tafeltje tussen een paar van hun buurtmakkers. De onthaasting in optima forma.



Fleurige riksja Xi'an moslimbuurt
Dit is er weer een uit de schilderachtige Xi'an moslimbuurt waar ik in deel 1 over schreef. Deze keer een fleurige riksja die ik van de zijkant heb geschoten voor wat dynamiek. Het labyrint van smalle steegjes met een schier oneindige snoer van marktkraampjes, restaurantjes en theehuizen zou zo een decor kunnen zijn voor een nieuw Indiana Jones avontuur. En zoals ik in een van m’n eerste blogs schreef hebben ze in China achterstallig fietsonderhoud tot cultuur verheven.



Grafisch fietsenstilleven in Beijing
Mijn fascinatie voor fietsen heb ik al in mijn blog ‘370 miljoen fietsen als fotografieobject’ tot uiting gebracht. Tijdens een photo walk door het centrum van Beijing kon ik deze scene niet weerstaan. Ik vind het een mooi grafisch stilleven. Ook hier de fietsen zoals gewoonlijk achteloos tegen elkaar gesmakt. In Chinese ogen zijn fietsen louter gebruiksvoorwerpen die je moeten dienen totdat ze uit elkaar vallen. Ze Mahjongen of kaarten liever dan dat ze fietsen poetsen.



Het vrolijkste meisje van Sanya
Zo'n twee en een half jaar geleden brachten mijn vrouw en ik een maand door in het zuidelijkste deel van China; het tropische eiland Hainan. Toen we in het oude centrum van Sanya ons even laafden aan een koel cocosdrankje heb ik me gepost op een krukje en voorbijgangers tegen deze bekalkte muur gefotografeerd. Dit vrolijke, uitgelaten meisje heeft kennelijk net te horen gekregen dat de vakantie is aangebroken en ze haar ouders met een prima rapport kan gaan verrassen.



Reuzenrad met knusse tuinhuisjes
Als afsluiter een knaller van een foto die ik maakte in Changchun, de zeer Noordelijk gelegen home town van mijn Chinese vrouw. Op een prachtige winterse dag in januari met een strakke blauwe hemel begon ik aan een photo walk door het centrum. In een groen wandelgebied stuitte ik op een verlaten, desolaat pretpark met onder andere dit gigantische reuzenrad. Anders dan wij in Nederland gewend zijn hier geen open gondels maar een soort knusse tuinhuisjes met raampjes.