Beijing als hoofdstad heeft veel culturele schatten. In mijn recente blog over de
hutongs heb ik daar al iets over geschreven. In dit blog gaat het over de
Beijing Opera, een vorm van traditioneel Chinees theater waarin muziek, zang, mime, dans en acrobatiek worden gecombineerd. Het ontstond in de late achtiende eeuw en is tot op de dag van vandaag razend populair bij jong en oud. Het weerspiegelt de rijke historie en verfijnde aristocratie waar Chinezen terecht zo trots op zijn.
Het is overigens weer terug van weggeweest want tijdens de culturele revolutie is deze theatervorm in de ban gedaan als 'bourgeoise'. Het werd vervangen door propagandistische voorstellingen waarin de toenmalige partijpolitiek op een heroische manier werd verheerlijkt. Het laatste decennium is er weer volop belangstelling voor historische kunstvormen zoals deze. De flamboyante kostuums, passionele zang en acrobatisch acteerwerk zijn werkelijk state of the art.
Een stukje geschiedenisEven een stukje geschiedenis. Het fenomeen is afkomstig uit de provincie Anhui en ontstond in 1790 als een voorstelling voor de verjaardag van de keizer Qianlong. De theatervorm groeide in populariteit gedurende de negentiende eeuw. Rond 1884 werd de keizerin Cixi een patroon van de Beijing opera en kreeg het daardoor aanzienlijk meer status. De eenvoud ervan droeg sterk bij aan de populariteit; iedereen kon de aria's vlot meezingen en ook de sages waren uit het leven gegrepen.
Chinese televisieploeg Een hele tijd terug werd ik uitgenodigd door een vriend om de Beijing opera te bezoeken. Ik had er veel over gehoord maar geen beeld ervan. Ik vermoedde dat het niet was toegestaan om er te fotograferen maar ik had het geluk dat er op dat moment een crew van de Chinese televisie bezig was met opnames. Ik heb me stoicijns onder deze ploeg gemengd en aan het fotograferen gegaan en niemand heeft me verder iets gevraagd. Soms moet je als fotograaf improviseren.
Zoom by feetDe shots zijn gemaakt met mijn prime objectieven
EF 135mm f/2L en
EF 200mm f/2.8L. Gelukkig kon ik redelijk uit de weg met het 'zoom by feet' werk. Toch denk ik dat een
Canon EF 70-200mm f/2.8L IS een beter objectief was geweest vanwege de image stabilisatie en natuurlijk het comfort van de zoom. Aan de andere kant zijn de razendsnelle primes met hun superieure autofocus ook geen slecht gereedschap. Je moet allen verdraaid goed (en snel) je afstand in kunnen schatten.
Enig in zijn soortOndanks dat ik basic Mandarin spreek heb ik niet veel verstaan vanwege het archaische taalgebruik. Maar ik heb er niet minder om genoten! Wat het een schitterend schouwspel; weelderige kostuums en expressieve gelaatsbeschilderingen die allemaal een diepe betekenis hebben in het plot. Het tempo ligt erg laag maar dat hinderde mij totaal niet. De verzameling traditionele muziekinstrumenten produceren een uniek geluid dat de totale performance enig in zijn soort maakt.
Passie en emotieDe acteurs die schitteren in de Beijing opera zijn in China echte sterren. Ze hebben allemaal een lange weg afgelegd eer dat ze zich de uiterst verfijnde acteerkunst hebben eigen gemaakt. Ze leggen er echt hun ziel en zaligheid in en die passie en emotie heb ik proberen vast te leggen in mijn beelden. Het is onnodig te vermelden dat juist dat aspect het moeilijkste is van stage fotografie; je onderwerpen bewegen continu en het licht verandert zowat iedere seconde.
Verfijning van de Cinese cultuurIk kan me voorstellen dat niet iedereen gecharmeerd is van deze traditionele theatervorm. Maar zie het als een stukje cultuur, net zoals de hutongs, Verboden Stad of het Plein van de Hemelse Vrede (Tiananmen). Het reflecteert de veredeling van de Chinese cultuur. Het is doorspekt met symboliek en de heldenverhalen spreken ook vandaag de dag tot de verbeelding van jong en oud. Het heeft op mij enorm indruk gemaakt en draagt bij aan mijn beeldvorming van China.

Het geeft jullie weer een andere inkijk in het hededaagse China. In het vervolg van deze reeks zullen nog tal van interessante culturele onderwerpen en bezienswaardige Beijing sites de revue passeren.
 |
|
Over de auteur; Ton Vingerhoets Woont en werkt in Beijing. Na een loopbaan als art director heeft hij zich in China gevestigd als fotograaf. Naast commerciële fotografie reist hij door China om de mooiste plekken vast te leggen. Een scherp oog voor detail, kleur en vorm zijn herkenbaar in zijn karakteristieke, levendige foto's. |