Naar aanleiding van het artikel Preview: Sony alpha reeks; a300, a350, a700 en a900 leek het mij leuk om een “behind the scenes” te schrijven. Omdat ik zelf van te voren zeer benieuwd was hoe een persdag nou eigenlijk in zijn werk gaat leek het me de moeite om mijn ervaringen te delen. Het einde van het verhaal mag in ieder geval zeer verassend genoemd worden.

Als ik ’s ochtends voor de klerenkast sta denk ik na of ik een blouse aan zal doen of niet, dit is namelijk iets wat bijna nooit gebeurd, ik heb altijd een T-shirt aan. Toch doe ik het deze keer wel, ik moet wel netjes overkomen natuurlijk. Na een fietstochtje stap ik op de bus die me veel te vroeg voor het Sony gebouw afzet. Ik stap naar de receptie waar mij gevraagd wordt wie en waar ik van ben. Ik krijg een badge met mijn naam en Photofacts erop en deze prik ik dwars door mijn blouse. “Zonde” gaat er door mij heen terwijl de speld door mijn blouse gaat.

Het gebouw is erg mooi van binnen, heel futuristisch met overal zithoekjes en een grote bar in de hoek. Na een cola aan de bar te hebben gehaald loop ik wat rond. Opeens sta ik in de showroom waar alle gadgets uitgestald staan. Niet zeker wetend of ik hier wel mag zijn loop ik wat onwennig rond. Het Sony personeel stuurt me niet weg dus het zit wel goed. Na ongeveer een half uur loop ik terug naar de bar. Er staan minstens 70 mensen en 90% heeft een pak aan, de blouse was dus geen slecht idee. Ik raak aan de praat met een man die in “media services, tekst, fotografie en vormgeving” zit. Hij vraagt me om mijn kaartje maar die heb ik helemaal niet! Ik krijg wel zijn kaartje en ik beloof hem dat ik zal e-mailen.

De presentaties beginnen om 10 uur en eindigen om 12 uur. Veel flitsende dia’s op een enorm scherm over groeicijfers en hoe goed Sony presteert. Lastige vragen worden netjes beantwoord of vakkundig om heen gedraaid. De presentatie over het Playstation gedeelte is het leukst, veel mooie trailers van nieuwe spellen. Na afloop van de presentaties voel ik me trots omdat ik de enige was die een vraag stelde die ze niet wilde beantwoordden. Achteraf gezien was het ook wel de minst slimme vraag van de drie gestelde vragen. Na dit gedeelte kregen we al een tas met “goodies” omdat er mensen zijn die terug moeten naar de redactie en dus meteen weg gaan.

In deze tas zit een concert van Shakira op Blu-ray (ik heb geen blu-ray speler!) en een opwindradio (2 minuten opwinden en je hebt een uur geluid) voor op de camping. Verder zit er nog allerlei persmateriaal van de nieuwe producten in. Later krijg ik nog een boek met alle lenzen van Sony maar ook de achtergrond en technische termen van digitale fotografie staan hierin. Een zeer mooi boek met leuke foto’s.

De lunch is heerlijk, je mag kiezen uit de meest luxe broodjes, quiche en soep en verse sinaasappelsap om het weg te spoelen . Je kan zelfs een pakket laten samenstellen als je het mee wilt nemen! Aan de tafel raak ik weer aan de praat met de man waarvan ik het kaartje heb gekregen. Later komt er iemand van Tweakers bij zitten (lees zijn artikel hier). Na de lunch ga ik weer terug naar de showroom waar ik de camera’s nu echt mag vasthouden en bekijken.

Eenmaal thuis begin ik meteen het stukje te schrijven voor Photofacts zodat het er ’s avonds op staat. Hierna stuur ik een mail naar het bedrijf van het visitekaartje met daarin een linkjes naar mijn foto’s op Flickr en mijn artikelen op Photofacts natuurlijk. Na een tijdje krijg ik mail terug: hij geeft onder andere een blad uit over boten en hij wil mijn foto’s van het botenkerkhof hierin plaatsen! Ongelofelijk, ik val bijna van mijn stoel. Nadat ik bekomen ben van de schrik vraag ik voorzichtig of er een vergoeding tegenover staat. Wie niet waagt die niet wint zeg maar. Na weer even gewacht te hebben blijkt ook dit het geval. Sjeempie ik weet niet wat me overkomt. In een volgends artikel zal ik vertellen hoe het allemaal verder in zijn werk gaat, een compleet artikel hierover lijkt me wel leuk. Ik hou jullie op de hoogte.